کابل (پژواک، ١٠ دلو ٩٧): کليد صلح؛ که افغان ها در حدود چهار دهۀ اخير به آن دست نيافته اند، موضوعى است که از ديروز به اينسو در صفحات اجتماعى و رسانه ها بازتاب گسترده داشته است.
زلمی خلیلزاد نمایندۀ ويژۀ امریکا برای صلح افغانستان، بعد از گفتگوهاى شش روزه با نماينده گان طالبان در قطر، در ديدار با نماينده گان رسانه ها در کابل گفته است که افغان ها برای پایان دادن به جنگ ۴۰ سالهُ باید از فرصت های موجود استفاده کنند. همچنان او گفته است: «حل [کليد] منازعۀ افغانستان در دست افغان ها است.»
برعلاوه معاون سخنگوى رييس جمهور، برخى سياسيون و شمار زيادى از کاربران فيسبوک، در پيوند به اينکه «کليد صلح در کابل است» واکنش نشان داده اند.
امرالله صالح معاون اول محمد اشرف غنى در تکت انتخاباتى انتخابات سال آينده رياست جمهورى و رييس پيشين امنيت ملى افغانستان، در پيوند به این سخنان زلمى خليلزاد واکنش نشان داده و در صفحۀ فيسبوک خود نوشته است: «شنیدم که گفته شد کلید صلح در کابل است. متاسفانه این یک ارزیابی بسیار سطحی است. اراده و آرزوی صلح در شریان های وجود هر فرد این وطن است، ولی کلید صلح در راولپندی [پاکستان] است نه در کابل.»
همچنان او نوشته است: «اگر بپذیریم که کلید صلح در کابل است، معنایش این است که اسلام آباد و دستگاه سبوتاژ ضد افغانستان را در آن کشور برائت میدهیم و گناهان ناکرده را به شانه های این ملت مظلوم می اندازیم... اگر بپذیریم که کلید صلح در کابل است، معنایش این است که مانع صلح ما استیم و ازین کلید کار نمی گیریم و تاحال گذاشته ایم که صلح، پس درهای توطیه و دسیسه های ما قفل و بسته بماند.»
صالح افزوده است: «پس بیایید کلمات و اصطلاحاتی را که در ارتباط به ما گفته می شود جدی بگیریم. درین لحظات خیلی حساس، باید عمیق و دور اندیش بود.»
نوشتۀ صالح را امروز(ده دلو) تا حوالى ساعت يازده پيش از چاشت، بيش از يک هزار تن لايک (پسند) کرده، ٢٣٦ تن روى آن تبصره نموده و ١٥٠ تن ديگر آن را با ديگران شريک ساخته است.
سيد الفت جويا در تبصره بر اين اظهارات صالح نوشته است: «دقيقا رييس صاحب گرامى: کليد صلح در بيرون از افغانستان و در مرکز پرورش انتحارى طالبان است که اون همانا پاکستان است.»
محبوب سعيدى نجرابى در مورد نوشته است:« دقيقا... اگر کليد صلح در کابل مى بود، پس اين مذاکرات زنجيره يى و پى در پى به اصطلاح صلح چرا در خارج از افغانستان مى بود؟»
اما عمر اميد نوشته است: «شف شف نکو... بگو که صلح مى خواهى يانى؟ تو هنوز هم مى خواهى قهرمان شناخته شوى، با وجود هفده سال ناکامى تان. ما صلح مى خواهيم تو و دوستانت مى توانيد يکى ديگر را مجاهد و قهرمان صدا کنيد.»
ايمان حيدر گفته است: «قدرت آن قدر شرين و پر جاذبه است که انسان را وادار به دروغ گفتن مى کند.»
برخى سياسيون در پيوند به موضوع کليد صلح و همچنان گفتگوهاى اخير واکنش نشان داده اند. معین سمکنی رییس حزب حق و عدالت، گفته است: «طالبان بر این پا فشاری می کنند که اداره موقت باید به میان بیاید؛ یعنی زلمی خلیلزاد شاید بخواهد که اگر حکومت افغانستان دوره مؤقت را بپذیرد در آن صورت کلید همین خواهد بود.»
محمد حنيف اتمر مشاور پشين امنيت ملى و نامزد انتخابات رياست جمهورى، در صفحۀ تويتر خود نوشته است: «به تعقیب پیشرفت مذاکرات اخیر دوحه میان هیأت آمریکا و طالبان، برخورد گنگ، ناشیانه و تنگ نظرانه حکومت افغانستان مایه نگرانی عمیق است. بجای ایجاد امیدواری و رهبری این پروسه حیاتی، حکومت در صدد تخریب پروسه و ایجاد ترس در میان مردم برآمده است؛ این حکومت نمی تواند صلح را رهبری کند.»
همچنان بشيراحمد قاسمى، در صفحۀ فيسبوک خود پرسيده است: «کلید صلح در کجاست؟»
شاه حسین مرتضوی معاون سخنگوى رييس جمهور، در جواب به این پرسش نوشته است: «یک کلید خانه پيش تو، يک کليد خانه پيش من/ فرهاد دريا.»
اما در جواب به پرسش يادشده، جاويد نورى نوشته است: «٤٠ سال ميشه گم شده»، کهزاد عصمتى نوشته است: «کويتۀ پاکستان و سيستان بلوچستان ايران و جمع امريکا و روسيه.» و اورانوس آريا نوشته است که در جيب هاى پوتين و ترامپ است.
همچنان يک تن طنزى تحت عنوان «کلید صلح» نوشته است: «مدت ٧ سال بيشتر مى شود كه در تلاش كليد صلح آوارہ و سرگردان بودیم، قربانی ھا داد این ملت، دربدر گاھی در پاکستان، گاھی در عربستان و گاھی این و آن طرف، بالاخرہ بعد از تلاش ھای زیاد جناب نمایندہ خاص که قابل تشكری و سپاس است، دریافت که كليد صلح در كابل است. آب در کوزہ و ما تشنه لبان می گردیم، یار در خانه و ما در بيابان می گردیم.»
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
