بامیان (پژواک، ۱۱ ثور ۹۸): ده ها تن از مردم شهر بامیان، در اعتراض به برخی برنامه های حکومت و حمایت از خواست های مدنی مردم بغلان، راهپیمایی نمودند.
حدود ۲۰۰ تن از باشنده گان شهر بامیان؛ درحالیکه شعارهای «حکومت - حکومت، عدالت – عدالت» سر می دادند، با پیمودن حدود یک کیلومتر فاصله از مقابل مسجد جامع این ولایت، تا چوک هریکین راهپیمایی کردند.
راهپیمایان، از عملکرد حکومت در برابر تظاهر کننده گان بغلان انتقاد کرده، خواستار تحقق عدالت و انتقال برق ۵۰۰ کیلوولت توتاپ از مسیر بامیان گردیده و سهميه بندی کانکور را محکوم نمودند.
هواداران يک نامزد معترض انتخابات ولسی جرگه بغلان، حدود یک هفته شاهراه کابل-شمال در ولسوالی خنجان این ولایت و پلخمری مرکز آن ولایت را به روی ترافیک بسته بودند.
سر انجام وزارت امور داخله، روز گذشته برای این معترضین تا آخر روز فرصت داد که راه عامه را به روی مردم باز کنند؛ در غیر آن پولیس دست به کار شده و همراه شان برخورد قانونی می نماید؛ سرانجام شام روز گذشته نصرت رحیمی سخنگوی وزارت امور داخله، در صفحۀ رسمی اش پست کرد که شاهراه کابل-شمال به روی ترافیک باز شده است.
سخنگوی وزارت امور داخله، در پستش خاطر نشان نکرده است که این راه را به چه وسیله اى به روی ترافیک باز کرده است.
عبدل دانشیار یکی از برگزارکننده گان این تظاهرات ادعا کرد که حکومت به صورت هدفمند علیه مردم بامیان در حرکت است؟
موصوف افزود که برگرداندن طرح برق ۵۰۰ کیلوولت از مسیر بامیان و سهمیه بندی کانکور، مثال روشن از تبعیض عیله مردم بامیان است.
پروژه Turkmenistan-Uzbekistan-Tajikistan-Afghanistan-Pakistan (TUTAP)، ۵۰۰ کیلوولت برق وارداتی از کشورهای ترکمنستان، ازبکستان و تاجکستان را از طریق افغانستان، به پاکستان انتقال می دهد.
به اساس تصميم حکومت افغانستان، اين لین برق از طریق سالنگ بگذرد؛ اما ساکنان ولایات غور، میدان وردک، دایکندی و بامیان گفته‌اند که این لین برق، باید از مسیر بامیان بگذرد.
او تصریح نمود که تظاهرات حق شهروندان است؛ اما حکومت آنان را به خاک و خون می کشاند و ما این عملکرد و برخورد حکومت را با دادخواهان بغلان که در آن تعدادی کشته و زخمی شدند، محکوم می کنیم.»
محمد حسن یکی دیگر از اشتراک کننده گان گفت که هدف از تظاهرات این بود که نباید حکومت همه موضوعات را سهمیه بندی نماید.
وی علاوه کرد که سهمیه بندی علم، جفا برای کسانی است که تلاش می کنند و درس می خوانند؛ اما به جایش کسی به پوهنتون می رود که اصلاً سواد ندارد و به اساس سهمیه راهی موسسات تحصیلات عالی می گردند.
او گفت: «دولت به جای اینکه در صدد ملت سازی در افغانستان باشد، در تلاش است که با قوانین تبعیض آمیز چه در بخش انکشافی و چه در بخش علمی، تفرقه سازی را بین جامعه ترویج کند.»
موصوف خواهان تجدید نظر در برنامه کانکور گردیده و نیز از دولت خواست تا در مورد برق توتاپ، همان نظریه موسسه آلمانی را که در مورد برق توتاپ سروی نموده، تطبیق کند.
کابینه افغانستان در اواسط ماه قوس سال گذشته، طرحی را به منظور توسعه متوازن تحصیلات عالی و آموزش نیروهای متخصص بومی مورد تایید قرار داد که بر اساس این طرح، داوطلبان کانکور می توانند در زمان انتخاب رشته تصمیم بگیرند که می خواهند برای ظرفیت ۲۵ درصدی سطح منطقه ای رقابت کنند؛ یا در بخش ۷۵ درصدی کانکور سراسری شرکت داشته باشند.
ولایت‌های ارزگان، زابل، غور، بادغیس، دایکندی، بامیان، نورستان، کنر، نیمروز، پکتیکا و سمنگان، توسط دولت افغانستان به عنوان ولایت های توسعه نیافته شناخته می‌شوند.
همچنان بر اساس این طرح، ۲۵ درصد کرسی‌های پوهنتون های هرات، بلخ، بامیان، قندهار، ننگرهار، شیخ زاید خوست، پکتیا، کندز و البیرونی کاپیسا، به کوچی ها و دانش آموزان ولایت‌های کمتر توسعه یافته تعلق خواهد گرفت.
وزارت تحصیلات عالی نیز می گوید که دانش آموزان، برای استفاده از سهمیه منطقوی باید سه سال تعلیمی در مکتب را در همان ولایتی گذرانده باشند که در کانکور آن شرکت می کنند؛ تا بتوانند از سهمیه ۲۵درصدی همان ولایت استفاده کنند.
با اين حال، محمد عارف یوسفی رئیس پوهنتون بامیان گفت که در بین مردم غلط فهمی شده که گویا کانکور سهمیه بندی شده؛ در حالیکه امتیازات ولایتی داده شده است.
وی افزود: «ولایات کمتر انکشاف یافته و ولایاتی که مشکلات جنگ و ناامنی در آن بوده، از طریق این درصدی و رقابت که از طرف وزارت تحصیلات عالی در نظر گرفته شده، خوبتر مستفید می گردند.»
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
