شبرغان(پژواک، ٢٩ جوزا ۹۸): یک دختر جوزجانی که بنا بر مشکلات اقتصادی از مکتب بازمانده است، از هشت سال به این سو با پیش گیری حرفۀ زراعت و فروش محصولات آن، خانواده اش را از لحاظ اقتصادی به خودکفایی رسانده است.
راکیه ۲۸ ساله که توانایی خواندن و نوشتن را ندارد، حدود ٨ سال قبل زنده گی پرمشقتی را در کنار سایر اعضای خانواده اش سپری می کرد؛ اما رنج ناداری و شب های گرسنه خوابیدن وی را وادار ساخت تا برای برون رفت از نابرابری اجتماعی، سکۀ بختش را خودش رقم بزند.
او که باشنده اصلی قریه «یکه پته» شهر شبرغان است و در خانواده شش نفری زنده گی می کند، با انتخاب حرفۀ دهقانی، چرخ روزگار را با دستان ظریفش می چرخاند تا دیگر شاهد سیاه بختی خانواده اش نباشد.
راکیه در یک صحبت اختصاصی به آژانس خبری پژواک گفت: «هشت سال می شود که مصروف پیشبرد کارهای زراعتی استم و از این طریق، تامین معیشت می کنم و از کار خود راضی هستم.»
موصوف خاطر نشان کرد قبل از آن که به کار کشت سبزیجات آغاز کند، روزگار خرابی را می گذراندند و پس از تمرکز بسیار، تصمیم گرفته است تا به کارهای زراعتی رو بیاورد.
وی افزود: «خانه ما محوطه بزرگی دارد که من در آن سبزیجاتى چون پالک، نوش پیاز، گشنیز، بادنجان رومی، بادرنگ و بادنجان سیاه کشت می کنم و از آن مواظبت کرده برای فروش به مارکیت می فرستم.»
او خاطر نشان کرد که در ابتدا با کشت و زراعت بلدیت چندانی نداشت؛ اما بعداً به رهنمایی کارمندان ریاست زراعت، شیوه های پرورش نباتات را فرا گیرد و حاصلات بیشتر به دست آورد.
راکیه با ابراز تاسف گفت: «مشکلات اقتصادی فرصت درس خواندن را از من گرفت؛ اما مانع کارم نشد و نتوانست من را زمن گیر سازد و حالا ما به خودکفایی رسیده ایم و هیچ مشکلی در زنده گی نداریم.»
در عین حال، مادر راکیه با بیان اینکه گاهگاهی دخترش را در قسمت خشاوه و بسته بندی سبزیجات کمک می کند، گفت: «شوهرم نیز در قسمت فروش محصولات ما را همکاری می کند.»
او علاوه کرد که سبزیجات را در روز اول هفته به بازار می فرستند و دو روز بعد، پول آن را جمع آوری می کنند و پیروی از این روش، سبب شده تا با دکان داران رابطه خوب داشته باشند.
مادر راکیه، ضمن اشاره به اینکه دست شان پیش کسی دراز نیست و تمامی مصارف شان از فروش سبزیجات تامین می شود، گفت: «روزگار خوبی داریم و نسبت به هشت سال پیش، تغییرات زیادی در زنده گی ما رونما شده است.»
به گفته وی، از فروش محصولات زراعتی مزرعه شان، در یک ماه بین ۱۵ تا ۲۰ هزار افغانی به دست می آورند و در پهلوی آن، فروش لبنیات نیز دارند که مصارف خانوادۀ شان را تامین می کند.
با این حال، حلیمه مسئول اقتصاد خانواده ریاست زراعت جوزجان گفت که شماری از خانواده های بی بضاعت در جوزجان، از هشت سال به این سو تحت پوشش برنامه های آموزشی این اداره قرار گرفته اند، که در حال حاضر ۸۰۰ زن مصروف کشت و زراعت اند.
او خاطر نشان کرد که یک قسمت زیاد از سبزیجات که در شهر شبرغان به فروش می رسد، محصول فعالیت زنان زراعت پیشه است.
وی تصریح نمود که برنامه های آموزشی در بخش ترویج فعالیت های زراعتی برای زنان روستایی ادامه دارد و این کار، سبب شده تا شماری از خانواده ها به خودکفایی اقتصادی برسند.
این در حالی است که ریاست زراعت، آبیاری و مالداری جوزجان، از سال ۱۳۹۰ به این سو در قسمت ترویج امور باغداری و زراعتی، یک هزار تن از زنان را زیر پوشش برنامه های زراعتی قرار داده، که ۸۰۰ تن در بخش کشت سبزیجات و دوصد تن آنان در بخش باغداری مصروف کار اند.
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
