جلال آباد (پژواک، ۲ اسد ۹۸): در ننگرهار، يک نابينا که به سبب جنگ ها بينايی چشمانش را ۲۹ سال پيش از دست داد، می گويد که همتش را از دست نداده، تا درجه ليسانس تحصیلات خود را به پايان رسانده و نابينايان ديگر را آموزش می دهد.
نامبرده، اکنون مصروف تدریس خط بريل (رسم الخط مخصوص برای نابينايان)، آموزش کرکت و بازی های ديگر ورزشی، نصاب تدریسی را به خط بریل تبدیل کردن، و مطالبه حقوق نابينان است.
فضل غنی بشردوست، باشنده ده غازی ولسوالی کامه ننگرهاراست، ۴۵ سال سن دارد و برای مدت طولانی از نعمت چشم محروم شده است.
به قول بشردوست، در جريان جنگ های داخلی درکشور، در جريان درگیری درشهر جلال آباد، در ناحيه سرش یک مرمی اصابت نمود که بعد از آن، تاريکی ها بر زندگى اش سایه افگند.
نامبرده گفت که ابتدا زندگی کردن برايش خیلی دشوار بود؛ اما بعداً مبارزه را آغاز کرد، تحصيلات را کسب کرد و اکنون به عوض يک جا، سه جا ایفای وظيفه می کند.
وی علاوه کرد: ((تا صنف دوازدهم دروس را در ليسه مسلکی فرا گرفتم، راننده موتر بودم؛ اما زمانيکه نابينا شدم، دوباره ليسه را خواندم؛ اما اين بار فراگیری دروسم به خط بریل بود، خط بريل را آموختم، کرکت را يادگرفتم، کسب را آموختم و تا درجه استادی و نويسندگی رسيدم.))
نامبرده گفت که درجريان فراگیری تعليم، با مشکلات متعدد مواجه شده و بسا اوقات شرایطی را نیز تجربه کرده که به سبب تنگدستی، نان خشک را هم نيافته است.
بشردوست بعد از فراغت ازصنف دوازدهم، در يک پوهنتون خصوصی جلال آباد در فاکولته حقوق و علوم سياسی، شموليت حاصل کرد و در سال ۱۳۹۵ سند فراغت را به دست آورد.
موصوف افزود: ((صحنه دردناک در مکتب برایم اين بود که استاد در جريان امتحان، محلى دور از دانش آموزان دیگر را برایم انتخاب می کرد، مايوس می شدم که چرا چنين روش همرايم صورت میگیرد، در پوهنتون با عين مشکل مواجه بودم، مشکل ديگراين بود که چپترهای درسی به خط بریل نبود، يک چپتر را در بدل پنج، شش هزارکلدار توسط یکتن، صوتی ثبت میکردم و به همین شکل به آموزش ادامه می دادم.))
بشردوست گفت که درگذشته اعضای خانواده و اقاربش به وی با ديد مثبت نمی نگريست، ولی زمانيکه مصروف کارشد و به سادگی ازدواج کرد، اکنون اعضای خانواده نیز با وی روابط حسنه دارند.
نامبرده اکنون در زون شرق با کميته سويدن درعرصه نابينايان اجرای وظیفه می کند و کتب نصاب برای قشرمعلول نابينا را به خط بریل تبدیل می کند.
نامبرده همچنان، از سوی اداره متذکره در ولایت های کنر و لغمان، منحیث ناظر از برنامه نابينایان نیز ایفای وظيفه می کند و افزون بر اين، مسئوليت انجمن نابينایان در زون شرق نیز به دوش وی است.
به اساس معلومات نامبرده، به سطح زون در اتحادیه نابينايان، ۲۵۰۰ نابينا ثبت اند که به شمول ۱۲۰ زن، حدود ۱۳۰۰ نابينا در ننگرهار موجود اند.
به قول فضل غنی بشردوست، اتحادیه متذکره برای نابينايان زمینه فراگیری کسب را فراهم نموده و ضمن آن، هر ماه در ولسوالی های ننگرهار، برای نابينايان و خانواده های آنها، پيرامون زندگی نابينايان برنامه های آگاهی دهی عامه را راه اندازی می کنند.
نامبرده نگران است که در ولسوالی ها هنوز هم به نابينايان به نظر حقارت نگريسته می شود، خانواده های شان از آنها مراقبت نمی کنند و زندگی بار دوش را سپری می کنند.
موصوف، از خانواده ها خواست تا مانند فرزندان سالم، از اولاد نابيناى شان نیز دستگیری نمایند، زمينه آموزش را برای آنها مساعد کنند و آنان را از زندگی طفيلی نجات دهند.
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
