نیم اشتراک کننده های سروی هدف گفتگو های صلح را رسیدن به توافق روی تقسیم قدرت با طالبان می دانند

کابل(پژواک، ۱۵ثور۹۹):یافته های یک تحقیق نشان می دهد که در تشریک اطلاعات در مورد صلح مشکلات وجود دارد و ۴۶ درصد اشتراک کننده گان، آتش بس را به عنوان امتحان حیاتی برای پیشرفت واقعی گفتگوهای صلح دانسته اند.

این تحقیق از سوی دفتر مشورتی رومی(Rumi Consultancy)انجام شده است.

منبع نوشته است که محققین از یک نمونه ۶۰۰ نفره افغان ها که نمایندگی از طیف های مختلف جامعه  در ۸ ولایت مینمودند، خواستند تا نظریات شان را در مورد جنبه های مختلف گفتگو های صلح با پاسخ به سوال های چند جوابه و توضیح دادن در مورد جواب های شان بیان کنند.

در گزارش نهاد یاشده آمده است که هدف این تحقیق شناسایی و تحلیل چالش های ارتباطات میان گردانندگان بین المللی و ملی پروسه صلح و مردم افغانستان در روند صلح میباشد. تاثیرات این چالش روی شکل گیری دید و باور مردم افغانستان نسبت به روند صلح و خروج نیرو های امریکایی نیز از جمله مسایل مورد مطالعه این تحقیق میباشد.

منبع نوشته است :«پروسه صلح افغانستان با چالش های زیادی همراه بوده است؛ از جمله تشریک اطلاعات در مورد پروسه صلح و اصل ارتباطات ( communication) یکی از مشکلات عمده این پروسه بوده است. »

در گزارش آمده است :«۸۵ درصد اشتراک کننده گان این تحقیق در مورد گفتگو های صلح مطلع بودند،در حالیکه ۱۵ درصد متباقی درین مورد اطلاعی نداشتند و دسترسی به شبکه های اجتماعی مهم ترین شاخصه آگاهی از گفتگو های صلح میان اشتراک کننده گان این تحقیق ثابت گردید. کسانیکه در مورد گفتگو های صلح اطلاع داشتند، دسترسی شان به رسانه های اجتماعی  ۲۱ درصد بیشتر بود نسبت به کسانی که در مورد گفتگو های صلح آگاهی نداشتند.»

در تحقیق آمده است که ۶۳ درصد اشتراک کننده گان احساس میکردند که منابع اطلاعاتی شان معلومات کامل را در مورد گفتگوهای صلح در اختیار آنها نگذاشته است‌.

منبع می نویسد که اشتراک کننده گان غالباً دلیل کمبود اطلاعات را ماهیت سری مذاکرات میان ایالات متحده امریکا و طالبان میدانستند.

در گزارش آمده است: «عدم حضور دولت افغانستان در مذاکرات نیز بدگمانی اشتراک کننده گان را در مورد این پروسه بیشتر ساخته است. اشتراک کننده گان تاکید کردند که شفافیت بیشتر و ارایه اطلاعات به صورت منظم و مستمر در مورد نتیجه هر دور از گفتگوها میتواند به رفع بی اعتمادی در قسمت روند صلح کمک کند.»

منبع می افزاید که ۶۱ در صد اشتراک کننده گان، شبکه های اجتماعی را به عنوان منبع  اطلاعاتی که برایشان ارجحیت دارد معرفی کرده اند.

همچنان نهاد یادشده به اساس یافته های سروی خاطر نشان کرده است که اشتراک کننده گان عواملی مانند در دسترس بودن این شبکه ها به طور ۲۴ ساعت، ماهیت  تعاملی رسانه های اجتماعی، اطلاع رسانی عاجل و ارزش سرگرم کننده رسانه های اجتماعی را از جمله دلایل عمده مبنی بر ترجیح رسانه های اجتماعی ذکر کرده اند.

منبع می افزاید: «زمانیکه درمورد بهترین منبع معلوماتی گفتگوهای صلح از اشتراک کننده گان پرسیده شد، هیچکدام به کوشش های جناح های ذیدخل بین المللی در راستای اطلاع رسانی در مورد پیشرفت های مذاکرات اشاره نکردند. این امر نمایانگر کاستی های جدی در تلاش های طرف های بین المللی برای رساندن معلومات دقیق و جامع در مورد پروسه صلح است.»

بر اساس گزارش،نزدیک به نصف اشتراک کننده گان به این باور بودند که هدف اصلی گفتگوهای صلح رسیدن به یک توافق روی تقسیم قدرت با طالبان بوده است وبرعلاوه، از میان هر ۵ اشتراک کننده، ۲ تن شان خروج نیروهای امریکایی از افغانستان را ملاک ناکامی ایالات متحده امریکا در جنگ افغانستان میدانستند. 

در تحقیق آمده است که ۴۶ درصد اشتراک کننده گان آتش بس موفق را به عنوان امتحان حیاتی از اینکه آیا پیشرفت واقعی در گفتگوهای صلح صورت گرفته است، دانسته اند.

بر بنیاد گزارش، زمانیکه درمورد اصطلاح 'گفتگوهای صلح' از اشتراک کننده گان پرسیده شد، یک سوم شان در مورد اینکه هدف گفتگوها آوردن صلح به افغانستان باشد، ابراز تردید کردند، اما در عوض اشتراک کنندگان مذاکرات را راهی برای اینکه ایالات متحده خروج امن نیروهایشان را تامین نماید، میپنداشتند.

همچنان منبع افزوده است که یک رقم قابل ملاحظه اشتراک کننده گان این مذاکرات را با اصطلاحات مانندی 'هرچیزی مگر گفتگوی صلح'، 'ضیاع وقت'، 'فکاهی' تقلیل میبخشیدند.

منبع اضافه کرده است که کمتر از یک سوم اشتراک کننده گان بدین باور بودند که اصطلاح 'گفتگوهای صلح' به صورت درست هدف این مذاکرات را می‌رساند و ۶۴ درصد میخواستند تا پیامد گفتگوهای صلح را روی ثبات در کشور بدانند.

در گزارش تذکر رفته است که آنها مسایلی همچون- حقوق زنان، تحصیلات، و بازسازی ملی-را مولفه های مهم برای ثبات ملی و امنیت قلمداد نمودند.

به اساس معلومات منبع اشتراک کننده گان اعم از زنان و مردان روی اهمیت تعلیم و تربیه کودکان و حفظ دستاوردها در این زمینه تاکید نموده و زنان مخصوصا در مورد آینده حقوق شان مضطرب بودند.

به نقل از این تحقیق،تعداد زیادی از اشتراک کننده گان در مورد انگیزه ایالات متحده در مذاکرات ابراز تردید و بدگمانی کره اند؛ در حالیکه از هر چهار اشتراک کننده یک نفر به دلیل اینکه گفتگوها پشت درهای بسته صورت گرفت و اطلاعات لازم درین مورد در اختیار مردم قرار نگرفت، از آنچه که روی آن توافق صورت میگرفت اظهار بی اطلاعی نمودند.

منبع می گوید که بیشتر از یک سوم اشتراک کننده گان در مورد تاثیرات گفتگوهای صلح بالای ثبات ملی ابراز علاقه مندی نشان داده و در مورد تاثیر این گفتگوها روی بازسازی ملی نیز اظهار علاقه کرده اند.

در این سروی، دو نگرانی، صلح و توسعه توسط بسیاری از اشتراک کننده گان به عنوان مسایل کلیدی مطرح شده است.

در پایان این تحقیق آمده است که ایالات متحده امریکا و حکومت افغانستان باید استراتیژی دوضلعی از پیام رسانی را روی دست گیرد تا سوء ظن موجوده در مورد پروسه صلح رفع شود.

در گزارش آمده است که یک ضلع پیام رسانی باید طوری عیار گردد تا به صورت جمعی دید مردم را نسبت به پروسه صلح تغییر دهد و ضلع دیگر آن  پیام های خاص را در اختیار گروه های خاص قرار دهد.

 در پهلوی این،منبع می افزاید کهآنها باید رهبران محلی، منجمله ریش سفیدان و روحانیون محلات را وارد بحث پروسه صلح نمایند تا حمایت آنان از پروسه صلح حاصل شود و در پهلوی آن نظریات شان وارد پروسه گردد.  

اعضا

You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.