نيلى(پژواک، ١٢ حوت ٩٩): در پنج سال اخير، ده ها زن در دايکندى رانندگى را آموخته اند و در کنار اينکه از مردم مى خواهند با راننده هاى زن برخورد مناسب داشته باشند، از مسئولين تقاضا دارند که برنامه هاى آموزش رانندگى براى دختران را گسترش دهند.
به اساس معلومات رحمت الله ابراهیمی آمريت ترافيک ولايت دايکندى؛ در اين ولايت طى پنج سال گذشته، هشتاد زن و دختر آموزش رانندگى ديده و براى شان جواز رانندگى توزيع شده است.
درحال حاضر، اين زنان که روزمره در سرک هاى دايکندى رانندگى مى کنند، مى گويند در ابتدا که رانندگى مى کردند، مورد تمسخر مردم قرار مى گرفتند و حتى مردم به ديدۀ نيک به آنان نمى نگريستند.
به گفتۀ وى، هر چند ديد مردم در مقايسه به سال هاى قبل نسبت به راننده بودن زنان، تغيير کرده؛ اما هنوزهم مورد انتقاد شمارى از مردم قرار مى گيرند .
عزیزه ذبیح، باشندۀ شهر نيلى دايکندى به پژواک گفت: "پنج سال مى شود که رانندگی میکنم، یکی از مشکلاتى که در اين مدت با آن مواجه شدم، این بود که در طول این سالها مردم گفته اند که زمان به آخر رسیده که دخترا رانندگی میکنند، گاهى هم مردم مرا اشترينگ مى زنند."
وى، آموزش رانندگى را براى دختران و زنان ضرورى دانسته افزود: "مردان خانواده ما، من و خواهرانم را تشویق میکنند که همۀ شما باید رانندگی را یاد داشته باشید؛ چون رانندگی یک هنر است. باید هر زن و مرد یاد داشته باشد؛ تا در وقت ضرورت از آن استفاده کند."
موصوف از مردم خواست که در کنار اينکه مانع يادگيرى رانندگى دختران شان نشوند، در محيط و اجتماع، زنان و دختران راننده را اذيت نکنند و به ديدۀ بد ننگرند. اين دختر گفت: "اگر يک زن در سطح شهر تکسى رانى کند چه بهتر، بايد زنان تشويق شوند که به اين مسلک رو بياورند و در اقتصاد خانوادۀ شان سهيم شوند."
عزیزه، از آمريت ترافيک و رياست امور زنان دايکندى خواست که برنامۀ آموزش رانندگى را براى زنان بيشتر بسازند.
در همين حال حمیده هدایت، خانم ديگرى است که سه سال قبل رانندگى را آموخته و در حال حاضر، همه روزه با موتر خود به وظيفه مى رود و فرزندانش را به مکتب مى رساند.
وى که سوار بر موتر شخصى خودش بود گفت: "در اوایل که دریوری را آغاز کرده بودم، گاهی وقت با نگاه هاى تمسخر آميز مردم مواجه مى شدم، يکى بالايم مى خنديد و ديگرى با الفاظ نا شايسته صدايم مى کرد و ديگرى هم سنگ به سوى موترم پرتاب مى کرد؛ اما خوشبختانه که اکنون اين مشکلات کمى برطرف شده است."
وى درحاليکه اظهار اميدوارى کرد، روزى برسد که زنان با فکر آرام در کوچه هاى دايکندى رانندگى کنند و با هيچ خشونتى مواجه نشوند، گفت: "زنى که رانندگى مى کند، بد بوده نمى تواند، بلکه او خودش مشکل خود را حل مى کند. خواست من از همشهريانم اين است که خواهران شان را اذيت نکنند."
موصوف نيز از مسئولين امور در دايکندى خواست تا برنامه هاى آموزش رانندگى براى زنان را افزايش دهند.
اما رقیه راسخ یک تن از فعالان مدنى در شهر نيلى گفت: "من مدت یک سال میشود رانندگی میکنم، تا هنوز به هیچ مانع و مشکل اجتماعی و فرهنگی برنخورده ام، در جریان رانندگی، گاهاً متوجه شدم که دیگران به من احترام کرده و حق اولویت داده است. خانوادهام نیز مرا هر از گاهی تشویق و حمایت نموده است."
مرضیه همدرد آمر جندر مقام ولایت دایکندی، به پژواک گفت که طى پنج سال گذشته، بیش از ۸۰ زن و دختر، آموزش رانندگى ديده و براى شان جواز توزيع شده است.
وى افزود که در قسمت افزايش برنامه هاى آموزشى رانندگى، تلاش خواهند کرد تا کتلۀ عظيمی از زنان در اين ولايت، رانندگى را فرا بگيرند.
