شهر هرات (پژواک، ٢٢ حوت ١٤٠٠): یگانه عسکر بازماندۀ ارتش جماهیر شوروی در افغانستان، از جنگ روسیه با اوکراین ناراحت است و می‌گويد که پوتین با کشتن و آواره کردن مردم اوکراین، در این جنگ ناکام خواهد شد.
آژانس خبری پژواک سراغ مردی می‌رود که حدود بیش از چهاردهه قبل جهت تسخیر افغانستان با لشکر سربازان شوروی سابق عازم این کشور شده بود، در حالی که در آن زمان نقشۀ تسخیر افغانستان بعد از چند سال درگیری خونین نقش بر آب شد و این یگانه سرباز اتحاد جماهیر شوروی سابق ۴۳ سال پیش در جریان جنگ به دست مجاهدین وقت اسیر شد و تا هنوز در اینجا زنده‌گی می‌کند.
این سرباز روسی بعد از چهار دهه حالا تبعۀ افغانستان است و از آن زمان به بعد به روسیه نرفت و ماموریتش را در آن کشور نیمه‌تمام گذاشت؛ وی حالا با زن افغانی ازدواج کرده و در ولایت هرات زنده‌گی می‌کند.
موصوف مدتی بعد از تهاجم نظامی اتحاد جماهیر شوروی سابق بر افغانستان در سال ۱۳۵۷ زخمی شد و توسط مجاهدین وقت از مرگ نجات یافت.
نام اصلی این سرباز «حکیموف» است و فعلاً در ولایت هرات به نام شیخ عبدالله شناخته می‌شود.
شیخ عبدالله فعلاً مانند افغان‌ها لباس می‌پوشد و ریش‌دراز گذاشته او با روی چملک و تار‌های سرخ و سفید ریش در حالی که هیچ احساس نمی‌شد که گویا وی روسی است، با لب خندان در صحبت با آژانس خبری پژواک گفت: «بر اثر ضربات مرمی در ناحیۀ سر و زنده‌گی کردن بیش از چهار دهه در افغانستان، زبان روسی را تقریبا فراموش کرده‌ام».
شیخ عبدالله از جنگ‌های افغانستان خاطرات بدی دارد، اما تاکید می‌کند که در جریان جنگ، چندین بار از ناحیۀ سر ضربه دیده و هر گز تلاش نکرده تا با خانواده‌اش و روس‌ها تماس بگیرد.
این سرباز روسی در حال حاضر از «منظر جهاد» در منطقۀ «باغ ملت» شهر هرات که آثار تاریخی و بقایای جنگ افزارهای باقیمانده از دوران تجاوز ارتش قشون سرخ شوروی در این ولایت است، پاسبانی و نگه‌داری می‌کند.
منظر جهاد یادگار جنگ مجاهدین در افغانستان است که در دو طبقه ساخته شده‌است.
در منظر جهاد انواع جنگ‌افزارها، عکس‌های قوماندانان جهادی، اسناد و مدارک متعلق به فعالیت‌های رزمی مجاهدین، به نمایش گذاشته شده‌است.
در این موزیم، سلاح‌های ساخت کشورهای مختلف دنیا مثل روسیه، امریکا، چین، ایتالیا، انگلستان و ایران نگه‌داری می‌شود.
شیخ عبدالله می‌خواهد، تا وقتی زنده است، خود بخشی از منظر جهاد در ولایت هرات باشد.
حکیموف می‌گوید، پدرش اهل مسکو و مسیحی و مادرش نیز از اهالی اوکراین و یهودی بوده‌است.
او با بیان این مطلب که هجده ساله بود که داوطلبانه برای شرکت در جنگ افغانستان ثبت نام کرد، می‌افزاید: «به جنگ بسیار علاقه داشتم؛ راکت سرشانه‌یی (آر. پی. جی) داشتم؛ شغل اصلی من فعالیت استخباراتی بود؛ اما در جنگ هم شرکت می‌کردم.»
شیخ عبدالله که حالا تذکرۀ افغانستان دارد، می‌گوید از آن زمان به بعد الی هم اکنون هر گز به فکر ترک کشور دومش (افغانستان) نبوده و نیست.
شیخ عبدالله می‌گوید: «خوشحالم که در باغ‌ملت [منظر جهاد] هرات وظیفه دارم.»
اعضا
You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
