کابل (پژواک، ٢٥ سرطان ۱۴۰۱): یک نهاد خصوصی برای کودکان کارگر و بی‌سرپرست زمینۀ تعلیم را فراهم کرده است و مصارف ماهانۀ خانواده‌های آنان را نیز پرداخت می‌کند.
بنیاد «HBT» که از سال ۲۰۱۶ به این‌سو در افغانستان فعالیت دارد، زمینۀ تعلیم را برای کودکان کارگر و بی‌سرپرست - که کارهای شاقه انجام می‌دهند - فراهم نموده، از کار شاقه آنان جلوگیری کرده و مصارف ماهانۀ خانواده‌های آنان را نیز می‌پردازد.
سوریا یوسفی یک تن از اعضای تیم رضاکار بنیاد «HBT» به پژواک گفت که این بنیاد یک نهاد مردمی است که از سال ۲۰۱۶ به این‌سو در افغانستان آغاز به کار کرده است.
موصوف می‌گوید که هدف این نهاد حمایت از اطفال کارگر و بی‌سرپرست است که پس از حمایت آنان دوباره به روی جاده‌ها نه‌روند و کارهای شاقه انجام ندهند.
وی علاوه کرد: «کودکانی که روی جاده کار می‌کنند را جمع‌آوری می‌کنيم و شامل مکتب‌ها می‌کنیم تا دوباره به کارهای شاقه رو نیاورند.»
نام‌برده تصریح کرد که از زمان آغاز فعالیت نهاد شان تا کنون توانسته اند ۵۸ کودک را جمع‌آوری و شامل مکتب‌ها کنند و برای فامیل‌های شان نیز مصارف ماهانه تامین نمایند.
یوسفی می‌گوید: «کودکانی که تحت حمایت ما هستند، فیس ماهوار مکتب آنان پرداخت می‌شود و پولی که به خانواده‌های آنان پرداخت می‌شود، فرق می‌کند که نظر به سروی ما است که نظر به نیاز فامیل تعیین می‌شود.»
او در پاسخ به این پرسش که منبع عایداتی نهاد شان چگونه تامین می‌شود؟ گفت: «بنیاد ما منبع عایداتی مشخص ندارد، فقط در کنار سرمایۀ شخصی رییس این بنیاد، شهروندان افغانستان که در خارج از کشور هستند، کمک می‌کنند تا ما بتوانیم کودکان را در افغانستان کمک کنیم.»
موصوف خاطرنشان کرد که برنامه‌های نهاد شان اکنون تنها در کابل است و تصمیم دارند تعداد اين اطفال و خانواده‌ها را در کابل به ١٠٠ برساند و فعالیت‌های خود را به ولایت‌های افغانستان نیز گسترش دهند.
به گفتۀ او، کودکانی که از سوی نهاد آنان حمایت می‌شوند، شامل پسران و دختران می‌شود.
در همین حال سجادالله کودک ۱۵ ساله و باشندۀ ولایت لوگر که از سوی این بنیاد اکنون تحت حمایت قرار دارد، می‌گوید: «پدرم ۵ سال پیش در حملۀ شفاخانه چهارصد بستر شهید شده است و برای تامین مصارف خانواده‌ام مجبور بودم تا در کراچی میوه‌فروشی کنم.»
موصوف می‌افزاید، در گذشته در مکتب دولتی درس می‌خواند و پس از حمایت خودش و خانواده‌اش از سوی این نهاد، اکنون کار نمی‌کند و فقط مصروف درس خواندن است.
عبدالناصر یک جوان دیگری که در گذشته کار می‌کرد و اکنون به مکتب می‌رود، به پژواک می‌گوید: «پدرم شهید شده است و ما با مشکلات مواجه شده بودیم.»
وی از کمک این نهاد قدردانی کرده و می‌افزاید که به کمک این نهاد اکنون کار نمی‌کند و مصارف فامیل شان نیز توسط آن تامین می‌شود.
این در حالی است که بر اساس گزارش اعضا You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
