ترینکوت (پژواک، ۱۲ حمل ۱۴۰۲): مردم به دلیل نبود پل بر فراز دریا میان مناطق «سرخوم» و «ابردی» از مربوطات ترینکوت، مرکز ولایت ارزگان با بسیار سختی توسط قایق‌های کوچک به مناطق دو طرف دریا رفت و آمد می‌کنند.
در این مناطق که در فاصلۀ صد کیلومتری جنوب‌غربی ترینکوت موقعیت دارد، حدود ۳۰ هزار خانواده در زنده‌گی می‌کنند، آن‌ها می‌گویند، از سال‌ها به اینسو به دلیل نبود پل با مشکلات مواجه اند.
ملک نقیب‌الله باشندۀ منطقۀ ابردی به آژانس خبری پژواک گفت، روزانه صدها تن به هر دو طرف دریا رفت و آمد می‌کنند.
او افزود، اینکه هیچ پلی بر فراز دریا میان این مناطق وجود ندارد، مردم با قایق‌های کوچک از یک طرف به سمت دیگر دریا رفت و آمد می‌کنند.
اما او می‌گوید، این کار خطر را نیز به همراه دارد؛ زیرا قایق‌ها کوچک بوده ومعیاری نیست و هر کس باید به محض عبور از دریا ده افغانی به قایق‌داران پرداخت کند.
بسم‌الله، باشندۀ سرخوم در آنسوی دریا می‌باشد، او می‌گوید که هزاران تن از باشنده‌گان هر دو منطقه از سال‌ها به اینسو به دلیل نبود پل بر فراز دریا با مشکلات مواجه اند.
موصوف می‌گوید، روزانه تعداد زیادی از مردم به‌شمول بیماران با بسیار سختی از دریا عبور می‌کنند.
به گفتۀ او، در زمستان و بهار، این کار دشوارتر می‌شود؛ زیرا سطح آب دریا بلند می‌رود و این یگانه راه اتصال به ترینکوت، مرکز ارزگان نیز بسته می‌شود.
او می‌افزاید: «حتی بیماران و اجساد را نیز توسط کراچی‌های دستی تا قایق‌ها می‌آوریم تا آنان را به موترهایی که در آنسوی دریا ایستاده است، برسانیم؛ این کشتی‌ها که از تایر موترها و چوب ساخته شده‌است، در یک مرتبه تنها ظرفیت انتقال سه یا چهار تن را دارد.»
موصوف درخواست می‌کند که ادارت مربوطه این مشکل سابقه ولی مهم مردم را حل کند تا از رنج فعلی رهایی یابند.
خیرمحمد فردی است که از سال‌ها به اینسو در دریای میان مناطق «سرخوم» و «ابردی» کشتی‌رانی می‌کند.
وی به پژواک گفت، از هر کس با یک بار عبور از دریا ده افغانی، از دارنده‌گان موترسایکل بیست افغانی و از زنان و کودکان پنج پنج افغانی می‌گیرد و روزانه از یک هزار تا پانزده صد افغانی عواید بدست می‌آورد.
وی می‌گوید، کشتی را از چهار تایر موتر، تخته و یک جال آهنی ساخته که با کش کردن آن توسط کیبل یا سیم آهنی، مردم و اموال را از یک طرف دریا به آن طرف دریا انتقال می‌دهد.
به گفتۀ وی، زمانی که سطح آب دریا افزایش یابد، کار آنان نیز متوقف می‌شود؛ زیرا در آب زیاد توان انتقال اموال و مردم را ندارد.
وی می‌افزاید، این کار را به هدف انتقال افراد قریه و تأمین نفقه برای خانواده انجام می‌دهد، اگر ادارات مسؤول بر فراز دریا میان این دو منطقه پُلی احداث کنند، پس وی از این کار دشوار و مردم قریه از مشکلات رهایی خواهند یافت.
مسؤولین ولایتی ارزگان نیز می‌پذیرند که به دلیل نبود پُل در منطقۀ سرخوم در مربوطات مرکز ترینکوت، هزاران مردم محل با مشکلات مواجه اند.
اعضا
You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
