شبرغان (پژواک، ۱۳ جوزا ۱۴۰۲): ریاست صحت عامۀ ولایت جوزجان از افزایش بیماران روانی در این ولایت خبر داده می‌گوید که بیشترین افراد مبتلا به این بیماری را جوانان تشکیل می‌دهند.
داکتر اسماعیل شیوا حضرتی، مسؤول بخش تداوی صحت روانی ریاست صحت عامۀ این ولایت گفت که روزانه حدود ۵۰ تن ابتلا به بیماری روانی به شفاخانه ولایتی جوزجان مراجعه می‌کنند، در حالی که سال گذشته این رقم در حدود ۳۵ تن در روز می‌رسید.
اما منبع آمار مشخصی که در یک سال گذشته و طی دو ماه سال روان چه تعداد بیماران روانی در شفاخانه ولایتی جوزجان ثبت شده، ارایه نکرد.
وی علت افزایش بیماران روانی را ناشی از افزایش بیکاری و فقر دانسته می‌گوید: «جوانان نسبت به بزرگ‌سالان بیشتر به بیماری روانی دچار اند.»
موصوف در ادامه با تاکید گفت: «قبلا یکی از عومل بیماری پدیدۀ جنگ و ناامنی بود، ولی اکنون نبود کار و مشکلات اقتصادی در خانواده‌ها باعث افزایش بیماری روانی در بین اجتماع شده‌است.»
به باور موصوف، اشتغال‌زایی برای جوانان می‌تواند این بیماری را در اجتماع کاهش دهد، در غیر آن این معضل افزایش خواهد یافت.
در همین حال، معصومه اکبری یک تن از مشاورین در بخش روان درمانی شفاخانۀ ولایتی جوزجان نیز به پژواک گفت که مراجعین‌شان افزایش یافته‌است.
موصوف می‌گوید که مشکلات روانی نزد زنان و دختران بیشتر است؛ زیرا بازماندن زنان و دختران از تعلیم، تحصیل و کار باعث گردیده که تشویش کنند و در نتیجه برای شان افسرده‌گی ایجاد گردد.
وی علاوه کرد: «افسردگی باعث کم‌خوابی، بی‌اشتهایی و انزوای فرد مبتلا شده و او را نسبت به آن‌چه پیرامونش می‌گذرد بدبین می‌سازد.»
این طبیب می‌گوید که اگر جلو این مشکلات به‌موقع گرفته نشود، عواقب وخیمی را در قبال خواهد داشت که از آمدن شوک بالای مریض تا کشتن طرف مقابل و خودکشی خود بیمار احتمال می‌رود.
همچنان منبع خاطر نشان کرد که مشکلات روانی در اجتماع امروزی زمانی بین جوانان و نوجوانان افزایش یافته‌است که عده‌یی کثیری آن‌ها وظایف‌شان را از دست داده‌اند.
بیماران
امید نوری یک تن از جوانانی که برای گرفتن مشوره‌های لازم روانی نزد روان درمان در شفاخانۀ ولایتی مراجعه کرده، از بیکاری می‌نالد.
نوری از رشتۀ اقتصاد پوهنتون ولایت جوزجان فارغ شده، اما بیکار میباشد و از مشکلات اقتصادی شکایت دارد.
موصوف می‌گوید: «نبود کار، چالش‌های اقتصادی و مسوولیتم در برابر خانواده آرامش ذهنی‌ام را از من گرفته‌است، چهار سال شد که دنبال کار می‌گردم ولی کار نیست.»
نوری که بار بار سخنانش را تکرار می‌کرد و بیکاری را رنج‌آور می‌خواند افزود: «زیادت بیکاری رنجم می‌دهد و این‌که بار دوش خانواده استم تا مغز استخوان ذهنم را می‌خورد.»
اعضا
You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
