از قیام خونین “۲۴ حوت” در هرات گرامی داشت به عمل آمد

[restrict paid="true"]

کابل (پژواک، ۲۵ حوت ۱۴۰۲):  با حضور داشت هزاران‌تن از شهروندان، و مسوؤلین ولایت هرات  از قیام خونین “۲۴ حوت” گرامی داشت به عمل آمد.

ریاست اطلاعات و فرهنگ ولایت هرات در یک اعلامیه گفته  است،  در این مراسم که امروز جمعه در شهر هرات با حضور داشت هزاران‌تن از شهروندان، والی هرات، روسای ادارات دولتی، علما، مجاهدین پیشین اشتراک داشتند.

استاد سید احمد قتالی از مجاهدین پیشین درین مراسم‌گفت : “پس از تهاجم نظامی؛ اکنون بیگانگان در صدد تهاجم فرهنگی هستند و این وظیفه همه است که ذهن نسل جوان را برای مبارزه با تهاجم فرهنگی بیگانگان آماده کنند. “

موصوف مردم هرات را معلم جهاد یاد کرده افزود، ، هرات در اکثر اوقات سر آغاز جهاد در افغانستان بوده است.

در همین حال  مولانا نور احمد اسلام جار والی هرات در همایش گرامیداشت از ‌قیام خونین ۲۴ حوت می‌گوید: “آزادی و آبادی کشور ثمره‌‌ای جهاد چند ساله بوده است که اکنون در زیر سایه پرچم نظام اسلامی زندگی می‌کنیم.”

شیخ اسلام جار؛ هرات را شهر حماسی عنوان نموده و بیان داشت: " ما را کسی نمی‌تواند از ۲۴ حوت جدا کند زیرا ما خود از نسل ۲۴ حوت هرات هستیم"

مولانا اسلام جار والی هرات تطبیق احکام شریعت را از هداف مجاهدین یاد کرده و می‌گوید که مقصد مجاهدین مادیات نبود.

والی هرات در کنار تشریح دستاوردهای گذشته مجاهدین گفت که برخی گروه‌ها از جمله داعش با کشتار مردم بی‌گناه در صدد بدنام کردن اسلام هستند.

عبدالله اکبری رئیس شهر سازی هرات در بیانات خود افزود، امروز مردم و وارثین شهدا مزه واقعی استقلال را تجربه می‌کنند.

وی علاوه کرد،  مردم طرف‌دار نظامی اند که مال و جان شان محفوظ است و احکام شرعی نیز اجرا شود.

برخی مجاهدین پیشین در این همایش با برگزاری تجلیل باشکوه از ۲۴ حوت تاکید نموده و می‌گویند که تجلیل باشکوه از این روز تاثیر بسزایی روی دشمن دارد و دیگر خیال تهاجم را از سر بیرون می‌کنند.

در ٢٤حوت سال ١٣٥٧ خورشیدی، هزاران نفر از مردم هرات در برابر رژیم کمونیستی قیام کردند و کنترول شهر را تا سه روز به دست داشتند؛ اما این قیام، از سوی رژیم وقت با بمباردمان و استفاده از سلاح های مختلف، سرکوب گردید.

با اینکه تا اکنون هیچ مرجع رسمی شمارجان باخته گان این قیام مردمی را تثبیت نکرده؛ اما باورعمومی براین است که هزاران نفر در این روز و بعد از آن در بازداشت و در زندان ها جان باختند و یا بطور دسته جمعی در شمال شهرهرات زنده به گور گردیدند.

[/restrict]