کابل (پژواک، ۵ جوزا ۱۴۰۵): پس از شش سال مهاجرت در ایران، معصومه حسنی با بازگشت به افغانستان، مهارتی را که در غربت آموخته بود به فرصت کاری تبدیل کرد؛ او اکنون با راهاندازی کارخانهٔ کوچک چاکلیتسازی و همکاری اعضای خانوادهاش، تلاش دارد در کنار تولیدات داخلی، مسیر تازهای برای خودکفایی و اشتغال ایجاد کند.
در حالی که بسیاری از بازگشتکنندهگان از مهاجرت با مشکل بیکاری و نبود فرصتهای شغلی روبهرو اند، معصومه حسنی، خانم بازگشته از ایران با راهاندازی کارخانهٔ کوچک تولید چاکلیت در خانهاش در شهر کابل توانسته برای خود و اعضای خانوادهاش زمینۀ کار فراهم کند.
معصومه حسنی شش سال قبل به دلیل بیکاری و مشکلات اقتصادی با خانوادهاش راهی ایران شد و در آنجا در یک کارخانهٔ تولید چاکلیت در شهر تهران کار میکرد.
معصومه حسنی که تا صنف دوازدهم درس خوانده ولی به دلیل مهاجرت به ایران از ادامهٔ تحصیلات باز ماند میگوید: «وقتی ایران رفتیم، در آنجا هم نتوانستم که درس بخوانم با خود گفتم که باید کار کنم و یک هنر را یاد بگیرم به همین دلیل در کارخانهٔ تولید چاکلیت شروع به کار کردم.»
او که یک سال قبل با خانوادهاش به کشور برگشتهاست، بیکاری یکی از چالشهای عمدهٔ بود که با آن مواجه بودند؛ اما او آرام نه نشست و خانهاش را به کارگاه کوچک تولید چاکلیت مبدل کرد.
معصومه حسنی میگوید: «در ایران این کار را یاد گرفته بودم و وقتی به افغانستان برگشتم، با خودم فکر کردم که چرا همین مهارت را اینجا ادامه ندهم. شرایط کاری برای زنان و مردان محدود است، به همین دلیل تصمیم گرفتم این کار را شروع کنم.»
او این کار را با سرمایهٔ ۳۰۰ هزار افغانی آغاز کرده و محصول تولیدی خود را «کانیا» نامگذاری کردهاست. به گفتهٔ او، «کانیا» به معنای «معدن مزهها» است.
خانم حسنی میگوید، این چاکلیت را از کاکائو همراه با مغز پسته، بادام و کشمش تهیه میکند و محصولش در مدت کوتاهی توانستهاست علاقهمندان زیادی را به خود جلب کند.
به گفتۀ او، روزانه تا ده کیلوگرام چاکلیت تولید میکند؛ اما در روزهای عید و مناسبتهای خاص، میزان تولیدات بهگونۀ چشمگیری افزایش مییابد.
اما خانم حسنی از چالشهای فراراه کارش نیز سخن زده و میگوید: «یکی از بزرگترین چالشهای کارم، رقابت با محصولات وارداتی است.»
به گفتۀ او، بستهبندیهای رنگارنگ و تبلیغات گستردۀ چاکلیتهای خارجی سبب شدهاست که بسیاری از مشتریان کمتر به تولیدات داخلی توجه کنند یا حتا بهگونۀ آزمایشی یکبار نیز از تولیدات کشور خود استفاده نکنند.
وی میگوید: «بسیاری از مردم بدون آنکه کیفیت محصولات داخلی را امتحان کنند، به سراغ محصولات خارجی میروند؛ در حالی که ما تلاش میکنیم از بهترین مواد اولیه، بهویژه میوههای خشک داخلی، استفاده کنیم.»
معصومه حسنی امیدوار است در آینده با فراهمشدن بودجه بیشتر، بتواند ماشینآلات لازم را تهیه کرده، سطح تولیداتش را افزایش دهد، افراد بیشتری را استخدام کند و قیمت محصولاتش را کاهش دهد.
او میگوید: «اگر امکانات بهتر و بودجۀ بیشتری داشته باشیم، میتوانیم تولیدات خود را گسترش دهیم، بستهبندی بهتری ارائه کنیم و برای افراد بیشتری زمینه کار فراهم کنیم.»
موصوف که محصولاتش را بهطور آنلاین و حضوری بهفروش میرساند گفت که تمامی اعضای خانوادهاش در بخشهای تهیه، بستهبندی و فروش با او همکاری میکنند.
آمنه حسنی، خواهر معصومه که در این کار با او همکاری میکند، میگوید بیشتر در بخش بستهبندی و ثبت سفارشهای مشتریان فعالیت دارد.
او میافزاید: «مشتریانی که برای محافل خوشی، عیدی و مناسبتهای خاص سفارش دارند، معمولاً دو روز پیشتر با ما تماس میگیرند تا سفارشهایشان مطابق خواست و سلیقۀ آنان آماده شود.»
به گفتۀ او، آنان انواع مختلف بستهبندی را بر اساس سلیقۀ مشتریان آماده میکنند.
