فیروزکوه (پژواک، ۱۳ میزان ۱۴۰۵): شماری از خانواده‌های برگشته از ایران در غور می‌گویند که با نزدیک شدن زمستان و نبود کار و درآمد کافی، برای تأمین هزینه‌های زنده‌گی و گرم‌کردن خانه‌های‌شان با مشکلات روبه‌رو هستند؛ مسئولان محلی اما می‌گویند که برای این خانواده‌ها کمک‌های غذایی توزیع شده و تلاش‌ها برای جلب کمک‌های بیشتر ادامه دارد.
قابل ذکر است که روزانه ده‌ها خانواده از کشورهای پاکستان و ایران به‌طور اجباری اخراج و به کشور بر میگردند که از سوی ریاست‌های امور مهاجرین هر ولایت و کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهنده‌گان برای آنان کمک‌های نقدی و غیرنقدی صورت می‌گیرد.
محمدایاز ۳۶ ساله، یکی از ده‌ها خانوادۀ غوری است که هشت ماه پیش از ایران اخراج شده و اکنون همراه با خانواده شش‌نفری خود در یک خانۀ کرایی در گوشه‌ای از شهر فیروزکوه، مرکز این ولایت زنده‌گی می‌کند.
او می‌گوید که در کنار بیکاری و مشکلات اقتصادی، فرا رسیدن زودهنگام فصل زمستان در این ولایت، نگرانی‌هایش را بیشتر کرده‌است.
به گفتۀ او، درآمد کافی برای تأمین نیازهای اساسی خانواده‌اش ندارد و با سرد شدن هوا، تأمین هزینه‌های زنده‌گی و گرمایش خانه برایش دشوارتر خواهد شد.
موصوف افزود: «به ایران بودیم و زندگی بهتری داشتیم، پس از برگشت با مشکلات زیادی روبه‌رو شدیم، کار و درآمد کافی نداریم، کرایۀ خانه بالای ما سنگینی می‌کند، حالا که فصل سرما نزدیک شده، نمی‌دانم چگونه مصارف غذا و گرم نگه‌داشتن خانه را تأمین کنم.»
وی می‌افزاید که هرچند از سوی ریاست امور مهاجرین و شماری از مؤسسات کمک‌هایی غذایی دریافت کرده‌اند، اما این کمک‌ها برای تأمین نیازهای خانواده‌اش کافی نبوده‌است.
او با نزدیک شدن فصل سرما، خواهان توجه بیشتر مسئولان و نهادهای کمک‌رسان به وضعیت خانواده‌های برگشته از ایران است.
از سویی هم، رمضان ۴۱ ساله، یکی دیگر از مهاجران برگشته از ایران، که در شهر فیروزکوه در یک خانۀ کرایی زنده‌گی می‌کند به پژواک گفت که پس از بازگشت، نبود فرصت‌های کاری و نداشتن درآمد ثابت، او را در تأمین هزینه‌های زنده‌گی با مشکلات جدی روبه‌رو کرده‌است.
او می‌افزاید: «وقتی از ایران برگشتیم، فکر می‌کردیم می‌توانیم در این‌جا کاری پیدا کنیم و زنده‌گی خود را پیش ببریم، اما کار پیدا نشد، حالا زمستان نزدیک شده، نه پول کافی برای کرایۀ خانه که ماهانه ۲۵۰۰ افغانی است، داریم و نه هم توان خرید وسایل گرمایشی و مواد غذایی را.»
موصوف که نان‌آور خانوادۀ پنج‌نفری است، نیز از مسئولان دولتی و نهادهای کمک‌رسان می‌خواهد که در کنار توزیع مواد غذایی و وسایل گرمایشی، زمینۀ کار را نیز برایش فراهم کنند تا بتواند با درآمد حاصل از کار، هزینه‌های زنده‌گی، مواد غذایی و سوخت مورد نیاز خود در فصل زمستان را تأمین کنند.
فاطمه ۳۰ ساله، از دیگر خانواده‌های برگشته که به کار خیاطی نیز مشغول است، با نگرانی از فقر و فرارسیدن فصل سرما می‌گوید که درآمد حاصل از خیاطی برای تأمین تمام نیازهای خانواده‌اش کافی نیست.
او می‌افزاید: «شوهرم کاری نداره، مه کار خیاطی را یاد دارم و یک مبلغ پول که داشتیم او را یک چرخ خیاطی خردیم، از درآمد که ماهانه چهار تا پنج هزار افغانی بدست می‌آورم، زنده‌گی خود را می‌گذرانیم. حالا که زمستان هم نزدیک شده، نگران هستیم که چگونه غذا، مواد سوخت و کرایۀ خانه را پرداخت کنیم. ما ماهانه دو هزار افغانی کرایه می‌دهیم.»
وی می‌گوید که هرچند از سوی ریاست امور مهاجرین و برخی مؤسسات کمک‌های غذایی دریافت کرده‌اند، اما این کمک‌ها برای تأمین نیازهای خانواده‌شان کافی نبوده‌است و با فرارسیدن فصل سرما، به کمک‌های بیشتری نیاز دارند.
با این حال، مسئولان ریاست امور مهاجرین و عودت‌کننده‌گان غور می‌گویند که از آغاز سال تاکنون، یک‌صد خانواده از ایران به این ولایت برگشته‌اند و در همکاری با یک نهاد خیریه، برای دو هزار خانواده، به‌شمول خانواده‌های برگشته، مواد غذایی توزیع کرده‌اند.
محمدعیسی اقبالی، مسئول رسانه‌های ریاست مهاجرین و عودت کننده‌گان ولایت غور می‌گوید که از آغاز سال تاکنون برای حدود دو هزار خانواده، از جمله خانواده‌های برگشته، کمک‌های غذایی توزیع شده و تلاش‌ها برای جلب کمک‌های بیشتر ادامه دارد.
موصوف گفت که برای این خانواده‌ها بسته‌های مواد غذایی که شامل ۵۰ کیلوآرد، پنج‌کیلو روغن، پنج کیلو برنج، پنج کیلوشکر و پنج کیلو لوبیا بوده که توزیع کرده‌اند و این کمک‌ها ادامه دارد.
به گفته اقبالی، مشکلات و نیازهای اساسی مهاجرین و خانواده‌های نیازمند با مسئولان مرکزی و نهادهای کمک‌کننده در میان گذاشته شده و تلاش‌ها جریان دارد تا پیش از فرارسیدن سرمای شدید، کمک‌های لازم به این خانواده‌ها توزیع شود.
