زبان

ثمر و ثمرن؛ دو خواهر نابینا و امید والدین به بینا شدن‌شان

کوثر مصباح

۳ عَقرَب ۱۴۰۵ - ۱۰:۳۳

۰ بازدید

کابل (پژواک) – ثمر و ثمرن، دو خواهر دوقلوی نابینا، از آغاز زنده‌گی با اختلال در رشد چشم‌ها روبه‌رو بوده‌اند؛ پدرشان با وجود مراجعه به داکتران متعدد، همچنان به درمان بینایی آنان امیدوار است. متخصصان چشم با تأکید بر اهمیت تشخیص به‌موقع بیماری‌های چشم در کودکان، توصیه می‌کنند که کودکان پس از تولد، در سه ماه نخست زنده‌گی و پیش از ورود به مکتب معاینه شوند.

ثمر و ثمرن که اصالتاً از ولایت دایکندی هستند، چهارونیم سال پیش در شهر هرات به دنیا آمدند؛ این دو خواهر نابینا، نخستین فرزندان والدین‌شان بودند.

آرمان احمدی، پدر این دو کودک که برای تداوی دخترانش به کابل آمده‌است، به آژانس خبری پژواک گفت که از شنیدن خبر پدر شدن و به‌ویژه آگاهی از دوقلو بودن فرزندانش، بسیار خوشحال شده بود.

او گفت که از زمان تشخیص دوگانگی بودن فرزندانش تا روز تولد، لحظه‌شماری می‌کرد تا دخترانش را در آغوش بگیرد.

خوشحالی والدین که به نگرانی تبدیل شد

احمدی گفت که پس از تولد ثمر و ثمرن، او و همسرش بسیار خوشحال بودند؛ اما نمی‌دانستند که دختران‌شان مشکل بینایی دارند. به گفتۀ او، چند روز پس از تولد، متوجه شدند که چشم‌های دختران‌شان حرکت نمی‌کند و پس از مراجعه به داکتر، از نابینایی آنان آگاه شدند.

او افزود: «در ابتدا امیدوار بودم مشکل بینایی دخترانم برطرف شود، تصور نمی‌کردم که آنان کاملاً نابینا باشند؛ اما با گذشت زمان دریافتم که دخترانم نمی‌توانند ببینند.»

به گفتۀ احمدی، پذیرش این وضعیت برای خانواده دشوار بود و آنان برای آگاهی از علت مشکل بینایی دختران‌شان با داکتران مختلف مشورت کردند؛ اما در هرات پاسخ روشنی دربارۀ امکان درمان آنان دریافت نکردند.

وی افزود که حدود دو ماه پیش، در جریان سفری به ایران نیز دخترانش را نزد داکتران مختلف برده، اما در آن‌جا هم پاسخ مشخصی دربارۀ وضعیت چشم‌های آنان دریافت نکرده‌است.

با این حال، احمدی می‌گوید که او و همسرش از تلاش برای بهبود بینایی دختران‌شان دست نکشیده‌اند و همچنان امیدوارند که روزی آنان بتوانند ببینند.

نابینایی؛ آزمونی برای این زوج

احمدی گفت که او و همسرش تلاش می‌کنند با محبت و مراقبت از دو دخترشان، مسئولیت خود را در برابر آنان انجام دهند.

او افزود: «خودم فکر می‌کنم که این یک امتحان خداوندی است که به ما داده شده تا بتوانیم از این دو فرشته خوب مواظبت کنیم و در خدمت‌شان باشیم، شکرگزار خداوند هستیم.»

وی گفت که برای آموزش و تحصیل دخترانش تا حد توان تلاش خواهد کرد؛ زیرا به گفتۀ او، آنان هوش و استعداد زیادی دارند و گاهی سخنانی می‌گویند که او و مادرشان را متعجب می‌سازد.

ثمر و ثمرن؛ دو خواهر با خلق‌وخوی متفاوت

احمدی می‌گوید که ثمر و ثمرن، با وجود دوقلو بودن، از نظر شخصیتی تفاوت‌هایی دارند؛ ثمر پرحرف‌تر و شادتر است، در حالی که ثمرن آرام‌تر می‌باشد.

به گفتۀ او، این دو خواهر رابطۀ نزدیکی با یکدیگر دارند و همواره به فکر هم هستند. احمدی می‌افزاید که اگر برای ثمر چیزی بخرد، او از پدرش می‌خواهد که برای خواهرش نیز چیزی بخرد.

تشخیص زودهنگام بیماری‌های چشم؛ کلید پیشگیری از اختلال بینایی کودکان

داکتر نورالله راموز، متخصص چشم می‌گوید که در معاینۀ ثمر و ثمرن، اختلال در رشد طبیعی چشم‌های آنان را مشاهده کرده‌است؛ مشکلی که به گفتۀ او، از دوران جنینی آغاز شده و ممکن است با عوامل ژنتیکی یا برخی بیماری‌های دوران بارداری، از جمله فشار خون بلند، دیابت و عفونت‌ها، ارتباط داشته باشد.

به گفتۀ راموز، در برخی موارد، ساختارهای چشم و مسیرهای عصبی انتقال اطلاعات بینایی به مغز به‌درستی رشد نمی‌کنند و شدت اختلال و امکان درمان آن به نوع بیماری و میزان آسیب بستگی دارد. او می‌افزاید که تحقیقات برای یافتن روش‌های جدید تشخیص و درمان بیماری‌های چشم ادامه دارد.

این متخصص چشم به خانواده‌ها توصیه می‌کند که چشم‌های کودکان‌شان را پس از تولد، در سه ماه نخست زنده‌گی و پیش از ورود به مکتب معاینه کنند.

راموز گفت: «متأسفانه والدین بیشتر به ظاهر چشم کودک‌شان توجه می‌کنند تا این‌که به وظایف و عملکرد چشم او دقت کنند. اگر کودکان عیوب انکساری، ضعیفی چشم یا امراض مختلف چشم داشته باشند، باید در همان زمان تداوی شوند؛ در غیر آن، این مشکلات باعث تنبلی چشم و اختلال بینایی طفل شده و زمانی که کودک بزرگ می‌شود، دیگر قابل تداوی نیست.»

مسئولان وزارت صحت عامه نیز می‌گویند که حدود ۹۰ درصد موارد نابینایی قابل پیشگیری یا درمان است و تشخیص زودهنگام بیماری‌های چشم می‌تواند از پیشرفت آن‌ها جلوگیری کند.

داکتر آغامحمد عابد طوطاخیل، آمر هماهنگی مراقبت‌های صحی چشم، می‌گوید که به‌طور تخمینی بیش از ۶۰۰ هزار تن در افغانستان نابینا و ۱.۵ میلیون تن دیگر دچار ضعف بینایی هستند.

به گفتۀ او، سالانه ۲۵ هزار تن بینایی یکی از چشمان خود را از دست می‌دهند، در حالی که ۸۰ درصد این موارد قابل درمان و پیشگیری است. وی ابراز امیدواری کرد که بیماری تراخوما تا سال ۲۰۳۰ میلادی در کشور به‌گونه کامل ریشه‌کن شود.