شکریه شمس، خانمی در شهر کابل که با ایجاد یک کارگاه خیاطی نه‌تنها در اقتصاد خانواده‌اش نقش گرفته، بلکه برای ده‌ها زن و دختر دیگر نیز زمینهٔ کار فراهم کرده‌است، از امارت اسلامی می‌خواهد که برای حمایت از تولیدات داخلی، واردات لباس‌های خارجی را کاهش دهد.
یافته‌های معینیت دوا و غذای وزارت صحت عامه نشان می‌دهد که در تزئین بسیاری از کیک‌های محفلی در کشور از رنگ‌های فلزی استفاده می‌شود و مصرف بیش از حد این کیک‌ها می‌تواند باعث حساسیت، بیماری‌های مزمن و حتی سرطان شود.
شماری از باشنده‌گان قریۀ «شورآبک» منطقۀ دره قاضی شهر فیروزکوه، مرکز ولایت غور می‌گویند که در پی خشکسالیهای پی‌هم، دسترسی آنان به آب آشامیدنی صحی دشوار شده و در نتیجه، بیماری‌هایی مانند اسهالات در میان کودکان شان افزایش یافته‌است.
کار ساخت تعمیر ۷۰ مکتب در ولایت خوست که در چارچوب برنامۀ ملی میثاق شهروندی در زمان حکومت گذشته آغاز شده بود، هنوز هم ناتمام باقی مانده‌است. معلمان و دانش‌آموزان از حکومت می‌خواهند تا با تکمیل کار ساخت این مکاتب، به مشکلات آنان در زمینۀ آموزش نقطۀ پایان بگذارد.
تعدادی از ناشنوایان جوان، با آموختن حرفه‌هایی چون مهره‌دوزی، خیاطی و حکاکی در یک کارگاه حرفه‌آموزی در شهر شبرغان، مرکز ولایت جوزجان، نه‌تنها در برابر سکوت ناشی از نشیدن تسلیم نشده‌اند، بلکه راهی برای بیان احساسات، توانمندسازی و ساختن آینده‌ای روشن برای خود گشوده‌اند.
هفتۀ گذشته، یوان‌اچ‌سی‌آر و سازمان عفو بین‌الملل از اخراج اجباری مهاجرین افغان از ایران و پاکستان انتقاد کردند، صادرات میان افغانستان و پاکستان براساس تعرفه‌های ترجیحی آغاز شد، سیگار ادعاهایی را دربارۀ وضعیت زنان در افغانستان مطرح کرد، ا.ا تاکنون در این مورد چیزی نگفته اما قبل از این، این‌گونه ادعاها را رد کرده‌است.
با آغاز موج تازۀ بازگشت و اخراج مهاجرین افغان از ایران، زنان بسیاری با دستان خالی، خاطرات تلخ و چشم به آینده‌ای نامعلوم وارد کشور شدند، اما در دل این دشواری‌ها، یک زن در هرات با ایجاد کارگاه خیاطی برای ده‌ها تن از این زنان زمینۀ کار را فراهم کرده‌است.
مسؤولین محلی در کندهار می‌گویند که بیش از ۲۰۰ خانواده در ولسوالی‌های غورک و نیش این ولایت به دلیل خشکسالی شدید از محلات اصلی شان به مناطق دیگر بی‌جا شده‌اند، از سویی‌هم، خانواده‌های بیجاشده از حکومت خواستار کمک‌های فوری هستند.
در حالی در عصر تکنالوژی امروزی، موبایل به بخشی جدایی‌ناپذیر از زنده‌گی روزمره مبدل شده‌است، داکتران می‌گویند که استفاده از این وسیله در دوران بارداری می‌تواند تهدیدی برای سلامت مادر و جنین باشد.
به‌دلیل خشکسالی شدید در برخی مناطق افغانستان، دهاقین با فشارهای روانی و مشکلات جدی اقتصادی روبه‌رو هستند؛ شماری از آنان مجبور به ترک مناطق شان شده‌اند و از حکومت و جامعۀ جهانی خواستار کمک هستند.
وزارت صحت عامه در حالی از ثبت نزدیک به ۲.۹ میلیون زن و کودک مبتلا به سوءتغذیه در کشور طی یک سال گذشته خبر می‌دهند که داکتران هشدار می‌دهند، سوءتغذیه می‌تواند باعث سقط جنین، سوءاشکال ولادی، کندی رشد جسمی و ذهنی کودکان و حتی شوک و مرگ مادران شود.
شماری از دهاقین در غزنی می‌گویند که به‌دلیل خشکسالی، حاصلات گندم شان در سال جاری به‌طور چشم‌گیری کاهش یافته‌است. آنان از مسؤولین می‌خواهند که با توزیع تخم‌های مقاوم در برابر خشکسالی و ارایۀ سایر کمک‌ها، از آن‌ها حمایت کنند.
باشنده‌گان قریۀ ببرک‌تانه در ولسوالی علی‌شیر خوست می‌گویند که از سال‌ها به این‌سو در منطقۀ‌شان آب آشامیدنی صحی وجود ندارد و به همین دلیل از آب ناپاک رودخانه استفاده می‌کنند که باعث مشکلات صحی زیادی برای آنان شده‌است.
هفتۀ گذشته، افغانستان، اوزبیکستان و پاکستان توافق‌نامۀ مطالعات امکان‌سنجی پروژۀ خط آهن «افغان - ترانس» را امضاء کردند، در ادامهٔ اخراج اجباری مهاجرین افغان از ایران، امروز کمیشنر عالی م.م در امور پناهنده‌گان به کابل آمد و سازمان ملل ده میلیون دالر کمک نقدی را به مهاجرین اختصاص داد.
خشکسالیهای پی‌درپی و پایین رفتن سطح آب‌های زیرزمینی، زنان و کودکان را در برخی مناطق شهر کابل واداشته‌است تا برای تهیۀ آب مورد نیازشان، روزانه بشکه‌های سنگین را از فواصل دور انتقال دهند؛ کاری که به گفتهٔ داکتران، منجر به بیماری‌هایی چون دیسک کمر، دردهای مفصلی و مشکلات کلیوی شده می‌تواند.
شماری از متخصصان نسایی ولادی می‌گویند، بارداری زودهنگام پس از سزارین می‌تواند سلامت مادر و نوزاد را به خطر اندازد. آنان توصیه می‌کنند که مادران باید پس از زایمان سزارینی حدود سه سال بین ولادت‌های شان فاصله ایجاد کنند تا از پیامدهای خطرناک جلوگیری شود.
ریاست معارف غزنی می‌گوید، از میان ۷۷۱ مکتب در این ولایت ۲۵۰ باب آن تا هنوز هم ساختمان ندارد و دانش‌آموزان آن در فضای باز آموزش می‌بینند.
در پی افزایش بی‌سابقۀ اخراج مهاجرین افغان از ایران، هزاران خانواده با دستان خالی به کشور برگشته‌اند؛ آنان از حکومت می‌خواهند برای‌شان سرپناه و زمینهٔ کار فراهم گردد. از سوی دیگر، آگاهان اخراج اجباری مهاجرین را نقض حقوق بشر می‌دانند و خواهان اقدام سازمان ملل برای جلوگیری از روند شدند.
برخی از تاجران انگور در کندهار می‌گویند که پاکستان تعرفه‌های بلند گمرکی را که در گذشته بر میوه‌های تازهٔ افغانستان وضع کرده بود، تا هنوز کاهش نداده و این امر آنان را با زیان مواجه ساخته‌است؛ این تاجران از امارت اسلامی می‌خواهند در زمینۀ حل این مشکل اقدام کند.
در گذرگاه پُررفت‌وآمد اسلام‌قلعۀ هرات، جایی که غبار مرز با صدای قدم‌های خستۀ مهاجرین درهم می‌آمیزد، چهره‌های نگران و نگاه‌های بی‌قرار، روایتگر سرنوشت‌هایی است که نه از روی اختیار، بلکه به اجبار شکل گرفته‌است.
در دشت‌ها و دامنه‌های خشک و بی‌سبزۀ کوه‌های دایکندی، جایی که تا چند سال پیش چراگاه‌های سرسبز زمینۀ پرورش هزاران رأس مواشی را فراهم می‌کرد، اکنون گله‌های گرسنه و مالداران ناامید، تصویر متفاوتی از زنده‌گی روستایی را ترسیم کرده‌اند.
برخی داکتران در شهر کابل در حالی از افزایش بیماری سرخکان در نزد کودکان سخن می‌زنند که وزارت صحت عامه از ثبت چهار هزار واقعۀ مشکوک این بیماری طی ۶ ماه اول سال روان میلادی در کشور خبر می‌دهد.
با کاهش نگران‌کنند‌ۀ سطح آب‌های زیرزمینی در کابل، کارشناسان محیط زیست هشدار می‌دهند که در صورت تأخیر در عملی‌سازی پروژۀ انتقال آب از پنجشیر، پایتخت با بحران شدید کم‌آبی روبه‌رو خواهد شد؛ وزارت آب و انرژی اما می‌گوید که مطالعات تخنیکی، سروی و دیزاین این پروژه تکمیل و برای منظوری به رهبری امارت اسلامی فرستاده شده‌است.
شماری از خانواده‌های بازگشته از پاکستان به غزنی از حکومت و مؤسسات می‌خواهند که برای کودکان شان زمینۀ آموزش را فراهم کنند؛ از سوی دیگر، مسؤولین می‌گویند، تلاش دارند که در این زمینه تمام سهولت‌ها را برای مهاجرین بازگشته مهیا سازند.
