سه تن از کسانی که در ولایت هلمند کارهای شاقه میکردند، به دلیل آنچه که بیزاری از فقر و بیکاری میگوید، پیاده به کابل آمدهاند، تا صدای شان را به مقامهای حکومتی برسانند.
