يک مرد نابينا ميخواهد الگو براى ديگر معلولين باشد

کابل (پژواک،١٤قوس ۹۵): در جامعه یی که افراد سالم از نبود کار رنج مى برند، يک مرد نابينا که از ١٩ سال به اينسو در مرکز ارتوپيديک کميته جهانی صليب سرخ مشغول کار است، مى گويد که معلوليت ناتوانى نيست؛ تصميم و ارادۀ قوى مى تواند باعث پيشرفت در زندگى شود.

اين مرد که دلاور شيرزی نام دارد و  از هر دو چشم نابينا است، در سال ۱۳۴۸ درشهر پلخمری ولايت بغلان متولد شده و اکنون با دو خانم و دو فرزندش، در کارته نو شهرکابل زندکی می کند.

وى مى گويد که در سن ۱۴ سالگی، مرض سرخکان و نبود مرکز صحی در شهر پلخمری سبب شد تا بينايى چشمانش را از دست بدهد و به دليل ناتوانى اقتصادى و نبود امکانات خانواده اش نتوانست که وى را به کابل جهت تداوى بياورند.

اين مرد که چهرۀ متبسم دارد و با همکاران و مراجعين خوش برخورد است، در گفتگو با خبرنگار آژانس خبرى پژواک گفت که ساعت ٨:٠٠ صبح به محل کار مى آيد و تا ختم کارش، ضمن صفاکاری ميزهای کاری، نگهداری وسايل کار، توزيع عصا برای مراجعين، با چشمان نابينا عصاها را نيز بسته بندى مى کند.

شيرزى که از ١٩ سال بدينسو در مرکز ارتوپيديک کميته جهانی صليب سرخ افغانستان کار مى کند، می افزاید که: "روزانه هشت ساعت کار مى کنم و  با لمس کردن وسايل، اشيای مورد نيازم را پيدا می کنم و هر چند محل کارم فضای بازتری نيست؛ اما با آنهم مانند افراد سالم و به راحتی کارهايم را انجام می دهم."

موصوف، با بيان اينکه نسبت به گذشته کارش سهل تر شده است، افزود که در گذشته مسووليت چکش کاری را به عهده داشت و روزانه با چشم نابينايش حدود سه هزار چکش می زد؛ اما اکنون کارش سهل تر شده است، ضمن ساير کارها روزانه صدها عصا را بسته بندی نيز می کند.

او تصريح کرد که به دليل نشان دادن قدرت و توانايی اش به ساير معلولين و افراد سالم بخاطر پيشبرد زندگی شان کار می کند، و افزود: "شخص معلول ناتوان نه، بلکه توانا است و می تواند مانند افراد سالم و حتا بهتر و بيشتر از آنان کار کند، پول به دست آورد و به مردم مظلوم و رنجديدۀ خود خدمت کند."

وى درحاليکه مصروف بسته بندى عصاها بود و با خبرنگار آژانس خبرى پژواک نيز با لبخند و  راحتى صحبت مى کرد، گفت که در کارش هيچگونه مشکل ندارد، کاری که برايش سپرده می شود، آن را صادقانه انجام می دهد و اگر به کدام مشکل روبه رو شود، همکارانش او را کمک می کنند.

 وی افزود: "افرادی هستند که پوهنتون را خلاص کرده اند و ديپلوم در دست دارند، سرچوک مى روند و ۱۰۰ افغانی پيدا کرده نمی توانند؛ اما من شکرگذاری می کنم، دستم پيش کس دراز نيست و ضمن اينکه احتياج خانوادۀ خود نيستم، خانوادۀ خود را نيز کمک می کنم."

اين مرد گفت که يگانه آرزويش، تامين صلح و ثبات کشور و جامعۀ عارى از خشونت است تا هيچ فردى به دليل جنگ و عوامل ديگر معلول و معيوب نگردد.

مير احمدشاه يکتن از همکارانش، نيز دلاور شيرزی را يک فرد با مسووليت، پُر کار و خوش اخلاق خوانده گفت که در گذشته نسبتاً کارهايش ثقيل بود؛ اما اکنون در کارهايش سهولت به وجود آمده و کارهايش را مانند يک فرد سالم اجرا مى کند.

او تصريح کرد که شيرزی با آنکه نابينا است؛ اما با آنهم در کوتاه کردن عصا، دسته انداختن، گوتک انداختن و غيره، کارهايش را به درستی انجام می دهد.

نجم الدين هلال  مسوول مرکز اورتوپيديک کميته جهانی صليب سرخ درکابل گفت که سالانه حدود ١٠ هزار مريض درهفت مرکز اورتوپيديک کميته صليب سرخ ثبت مى شوند و در سال ۲۰۱۵ بيش از ۱۳۰ هزار نفر، از خدمات اين مرکز در هفت ولايت مستفيد شدند.

موصوف افزود که تعداد کارمندان مرکزهای اورتوپيدی آی سی آر سی در کشور، به حدود ۷۰۰تن ميرسد و شمار زيادی از کارمندان اين مراکز، بخاطر روحيه دادن به ساير مريضان، معلولين مى باشند.

هلال در ادامه صحبت هايش، شيرزى را يک همکار صميمى، پرکار، متعهد و مسووليت پذيرعنوان کرد.

اعضا

You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.