کابل (پژواک، ۱۶قوس ۹۵): شانزده ماه پس از انفجار مرگبار و ویرانگر شاه شهید کابل، آسیب دیدگان این رویداد، از تاثیرات منفی روحی و روانی آن می گویند و از مخالفان مسلح می خواهند که بخاطر رسیدن به اهداف خود، با زندگی مردم بازی نکنند.
سحرگاه روز جمعه ۱۶ اسد ۹۴ یک انفجار قوی در منطقه شاه شهید کابل که به گفته منابع محلی، ناشی از مواد انفجاری کارگذاری شده در یک لاری در حال حرکت بود، رخ داد.
شاه محمد ضیاء وکیل منطقه شاه شهید، به آژانس خبرى پژواک گفت که طبق معلومات منابع حکومتی، ۳۲ تن در این رویداد جان باخته و حدود ۴۰۰ تن دیگر زخمی شدند که به بازماندگان برخی از کشته شدگان، از سوی حکومت کمک نقدی صورت گرفت.
اما وی با بیان اینکه حکومت به تعهدات خود در زمینۀ بازسازی ویرانی های این منطقه عمل نکرده است، گفت که بیشتر باشندگان محل رویداد، همچنان خاطره تلخ این انفجار را به یاد دارند و همواره از دردهای ناگهانی، روان پریشی و افسردگی بعد از این حادثه سخن می گویند.
به گفته وی، شماری از خانواده هایی که خانۀ شان به دلیل نزدیکی به محل انفجار ویران شد و برخی از نزدیکان شان کشته و یا مجروح شدند، از این محل کوچ کرده و دیگر بازنگشته اند.
محمد نسیم ۶۰ ساله، یکی از آسیب دیدگان این رویداد که دختر جوان و دو برادرزادۀ جوانش را بر اثر این انفجار از دست داده است، به آژانس خبری پژواک گفت که این انفجار چنان قوی و آزار دهنده بود که او و خانواده اش، تاثیرات منفی آن را حتی با وجود گذشت بیشتر از ۱۶ ماه همچنان احساس می کنند.
به گفته وی، اعضای خانوادهاش که هنگام بروز این انفجار، در خانه شان در منطقۀ شاه شهید در حال استراحت بودند، به دلیل شدت انفجار و فشارهای ناشی از آن، با تکالیف روحی و روانی مواجه شدهاند.
محمد نسیم خاطرنشان کرد که همسر و فرزندانش، پس از این رویداد همواره پریشان حال هستند و دچار سردردهای شدید می شوند.
این مرد موسفید گفت که بخاطر جان باختن دخترش، مبلغی پول از سوی حکومت دریافت کرده که درمراسم تدفین و خیرات مصرف شده؛ اما به دلیل بی توجهی مقام های ارشد حکومت به تعهدات شان در زمینۀ بازسازی منطقه، مجبور شده است از مردم قرضه بگیرد و خانۀ ویرانش را بازسازی کند.
تواب غورځنگ سخنگوی دفتر مشاور امنیت ملی رئیس جمهور، به پژواک گفت که مقام های حکومت متعهد به کمک به مردم و بازسازی این منطقه شده بودند و بخشی از این کمک ها صورت گرفته است.
نورمحمد، ۴۹ ساله باشنده سرک دوم شاه شهید گفت که هنگام انفجار، با ۱۱ تن دیگر از اعضای خانواده اش در خواب بودند، و هیچ گاه وحشت ناشی از این رویداد را از یاد نخواهند برد.
وی با لکنت زبان افزود: "تقریباً ساعت یک شب بود که یک صدای هیبت ناک شنیده شد، الماری فلزی همراه با تلویزیون بالای من افتاد که بر اثر آن، سرم و یکی از پاهایم که در سال ۱۳۶۸ در یک حادثه دیگر جراحت جدی برداشته بود، دوباره جراحت برداشت."
login or register a new account.
