کابل (پژواک، ۵ قوس ۱۴۰۱): گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی می‌گوید که آغاز مذاکرات صادقانه و بلا قید و شرط میان افغان‌ها، راه حل واقعى، عادلانه و معقولی است که افغانستان را در خاتمۀ بىثباتى، ناامنى و جنگ كمك مى‌كند و جلو مداخلات اجنبى در امور كشور را می‌گیرد.
گلبدین حکمتیا، رهبر حزب اسلامی دیروز در خطبۀ نماز جمعه گفته‌است که افغانستان براى پاياندادن به مخالفت‌هاى سياسى و نظامى پنج دهۀ اخير كشور و توافق بر افغانستان متحد و فارغ از جنگ، سه انتخاب و بديل در پيش‌رو دارد.
او میافراید که اصرار بر تشكيل حكومت همهشمول، همانگونه كه برخى از گروههاى افغانى و كشورهاى حامى آن‌ها خواهان آن اند و بهگونۀ مكرر، چون پيششرط عنوان مىكنند.
وی بهعنوان دومین انتخاب گفته‌است: «تأكيد بر سلطۀ كامل يك جهت، انحصار قدرت در دست يك گروه و تسليم كردن و تسليم شدن بقيه گروهها و تن دادن به اين سلطۀ يك جانبه و سركوبى هر گروه مخالف، چه نظامى و چه فكرى و سياسى. همانگونه كه از گذشتههاى دور در كشور ما معمول بوده كه طى آن يك شخص، يك خانواده، قبيله و گروه سياسى و فكرى حكومت انحصارى خود را ساخته و ديگران را به خضوع و تسليم شدن وا داشته و به سركوب آنان پرداخته، اما تاريخ شاهد است كه تمامى اين حكومتهاى استبدادى يا از بيرون تحميل شده اند و از طريق حمايتهاى نظامى بر كشور حكومت كرده اند و يا به اجنبى تسليم گرديده و با استمداد از اجنبى در پى سركوب حريف و رقيبش برآمده و نتيجه چیزى جز جنگ و ويرانگرى نبوده؛ چنانچه در دوران سه اشغال (بريتانيا، شوروى و ايالات متحده امريكا) شاهد اين نوع حكومتها بودهايم؛ هر يكى در پى حذف حريف و رقيب خود بوده و براى رسيدن به اين هدف ناپاك دست نيازمندى به اجنبى دراز كرد و راه را براى تهاجم و اشغال كشور از سوى نيروهاى خارجى باز نمود.»
وی گفته‌است، بدیل سومى كه يقيناً و بدون شك راه حل واقعى، عادلانه و معقول است و افغانستان را در خاتمۀ بىثباتى، ناامنى و جنگ كمك مى‌كند و جلو مداخلات اجنبى در امور كشور را سد مىنمايد، فقط اين است كه افغان‌ها ميان هم بنشينند و به هدف رسيدن به صلح دایمى و عادلانه به مذاكرات صادقانه و بلا قيد و شرط بپردازند.
حکمتیار میافزاید: «موضوع و اجنداى اساسى مذاكرات نه تقسيم قدرت، بلكه فقط اين باشد که ايجاد مرجع و جرگه معتبر تصميم‌گيرى كه اجماع ملى را تمثيل كند و اعضاء آن نمايندهگان واقعى ملت باشند، صلاحيت تصميم نهایى در مورد تمامى قضاياى مهم ملى را داشته و فرد فرد ملت به آن تمكين كند، در همين مجمع ممثل اجماع ملى، در رابطه به قانون اساسى جديد كشور و چگونگى نظام و سياستهاى داخلى و خارجى اش، تصميم نهایى گرفته شود.»
به گفتۀ او، در رابطه به هر گروهى كه با اين طرح مخالفت كند و اصرارش بر دو بديل ديگر باشد و راه جنگ و زورگويى را در پيش گيرد، ناچار بايد راهى حل مناسب جستجو كرد و ملت را از شر آن نجات بخشيد.
وی می‌گوید: «همه بايد بدانند و درك كنند كه جنگ با هم‌وطن، آن هم به زور بازوى اجنبى و به بهاء تنازل ننگين در برابر اجنبى، نمى‌تواند كار انسان شريف و خردمند باشد و هيچ انسانى عاقل نمى‌تواند از آن انتظار و طمعى داشته باشد، تجارب تلخ و خونين گذشته كافى است که از تكرار آن خوددارى باید ورزيد.»
وی گفته است که نه كسى از طريق اصرار بر جنگ توانسته است به اهداف «پليدش» برسد و نه از طريق انحصار قدرت.
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
