کمیشنری عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان گفته است که به دلیل محدودیت‌هایی که بر ورود کارمندان زن افغانِ این نهاد به مجتمع‌های سازمان ملل اعمال شده، فعالیت‌های مراکز نقدی و حمایتی خود را در…
شیما یوسفزی، زنی در کابل که سال‌ها با افسرده‌گی دست‌وپنجه نرم کرده، اکنون با تولید مربا، ترشی و خشک کردن سبزیجات، نه‌تنها مصارف خانواده‌اش را تأمین می‌کند، بلکه محصولاتش مشتریانی در داخل و خارج از کشور دارد.
شماری از زنان در نیمروز که در پی خشونت‌های خانواده‌گی با مشکلات روانی مواجه شده‌اند، از کمبود خدمات روان‌درمانی در این ولایت ابراز نگرانی کرده و خواستار توجۀ جدی حکومت در این زمینه شده‌اند.
فریبا حسینی، دختر جوانی در شهر کابل که پس از محدودشدن آموزش دختران، هنر رُمان‌دوزی را به‌صورت آنلاین فرا گرفته، اکنون نه‌تنها صنایع دستی تزئینی متنوعی را به بازار عرضه می‌کند، بلکه این هنر را به دختران دیگر نیز آموزش می‌دهد.
ادارۀ ملی احصائیه و معلومات افغانستان می‌گوید که دارالافتای مرکزی نصب عکس در تذکره برای زنان را براساس ضرورت شدید یک عمل شرعی و اختیاری دانسته‌است.
خانمی در شهر شبرغان، مرکز ولایت جوزجان با ایجاد کارگاه خیاطی برای ده‌ها زن برگشته از ایران، زمینهٔ کار را مساعد نموده‌است. او می‌گوید، در صورت حمایت، کاروبارش را گسترش داده و زنان بیشتری را به کار خواهد گرفت.
در دل کوه‌های سر به فلک کشیدۀ دایکندی، جایی که خدمات انترنتی و امکانات آموزشی محدود است، شماری از دختران و زنان با استفاده از اپلیکیشن‌های مختلف آموزشی، مهارت‌های تازه‌ای آموخته و راهی نو برای پیشرفت علمی و مسلکی خود گشوده‌اند.
فرزانه مراد، دختر ۲۳ ساله‌ای از شهر ایبک ولایت سمنگان که با ایجاد یک کارگاه خیاطی و صنایع‌دستی توانسته‌است برای تعدادی از دختران و زنان دیگر زمینۀ آموزش و کار را فراهم سازد، به این باور است که با تلاش، صبر و ابتکار می‌توان مشکلات را به فرصت مبدل کرد.
شکریه شمس، خانمی در شهر کابل که با ایجاد یک کارگاه خیاطی نه‌تنها در اقتصاد خانواده‌اش نقش گرفته، بلکه برای ده‌ها زن و دختر دیگر نیز زمینهٔ کار فراهم کرده‌است، از امارت اسلامی می‌خواهد که برای حمایت از تولیدات داخلی، واردات لباس‌های خارجی را کاهش دهد.
در حالی در عصر تکنالوژی امروزی، موبایل به بخشی جدایی‌ناپذیر از زنده‌گی روزمره مبدل شده‌است، داکتران می‌گویند که استفاده از این وسیله در دوران بارداری می‌تواند تهدیدی برای سلامت مادر و جنین باشد.
شماری از متخصصان نسایی ولادی می‌گویند، بارداری زودهنگام پس از سزارین می‌تواند سلامت مادر و نوزاد را به خطر اندازد. آنان توصیه می‌کنند که مادران باید پس از زایمان سزارینی حدود سه سال بین ولادت‌های شان فاصله ایجاد کنند تا از پیامدهای خطرناک جلوگیری شود.
داکتر ثریا قیومی، متخصص نسایی ولادی در جوزجان به‌گونهٔ داوطلبانه خدمات صحی رایگان را برای زنان بازگشتی افغان از کشور ایران در این ولایت ارایه می‌دهد.
برخی از دختران جوان که با کنار هم‌چیدن کلمات در قالب شعر، احساسات و عواطف درونی‌شان را بیان می‌کنند می‌گویند که برای ادامۀ این مسیر ادبی، نیازمند حمایت و انگیزه‌اند.
در یک کارگاه تولید لباس‌های محلی در شهر کابل، شماری از زنان مصروف تولید لباس‌های سنتی گند افغانی‌اند؛ لباس‌هایی با نقش‌ونگارهای برگرفته از فرهنگ محلی ولایات مختلف کشور که حالا به یکی از منابع درآمد برای این زنان تبدیل شده‌است.
مسئولان محلی جوزجان می‌گویند که به هدف رشد تولیدات داخلی، نمایشگاه یک‌روزه محصولات زراعتی و صنایع دستی در این ولایت برگزار شد. محمد نقیب، مدیر ترویج و غله‌جات ریاست زراعت، آبیاری و مالداری جوزجان، گفت که…
یک بازار محلی زنانه به‌منظور فراهمسازی فرصت‌های شغلی برای زنان تجارتپیشه در شهر نیلی، مرکز ولایت دایکندی ایجاد و به بهره‌برداری سپرده شد.
کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهنده‌گان به هدف توانمندسازی زنان عودت‌کننده از کشورهای همسایه، یک مرکز آموزشی را در کابل افتتاح کرد.
در گزارش بخش زنان ملل متحد آمده‌است که زنان افغان به‌‌طور میانگین تنها ۱۷ درصد از توانایی‌ها و فرصت‌هایی را که باید در زنده‌گی داشته باشند، استفاده کرده می‌توانند. بخش زنان سازمان زنان ملل متحد…
در حالی که افغانستان هنوز با مشکل کمبود برق مواجه است، یک دختر جوان در کابل با سرمایۀ اندک، اما باور بزرگ با تولید پاورستیشن‌های کوچک، تلاش می‌کند تا راهی روشن برای تأمین انرژی بیابد.
در یکی از کوچه‌های خاموش بامیان و پشت دروازۀ یک کارگاه کوچک قالین‌بافی، داستانی از استقامت، امید و کارآفرینی شکل می‌گیرد؛ قصه‌ای که قهرمان آن، زنی جوان به‌نام کبرا محمدی است.
شرلی بنارد، همسر زلمی خلیل‌زاد، در مقاله‌ای نوشته‌است که انکار از فعالیت زنان در افغانستان، تصویر نادرستی از این کشور ارایه می‌دهد، کسی نباید از برگشت به افغانستان هراس داشته باشد و اگر جامعه جهانی می‌خواهد به افغان‌ها کمک کند، باید تحریم‌ها را کاهش دهد.
در دل یکی از کوچه‌های شهر کابل، سوسن قاضی‌زاده مسیر تحقق رویای خود را با ترکیب کنجد، خرما و عسل آغاز کرد. او که تحصیلاتش را در رشتۀ طب معالجوی به پایان رسانده، اما فرصت اشتراک در آزمون «اگزیت» را نیافته بود، تصمیم گرفت دست به‌کار شود و راه خودش را باز کند.
در برخی مناطق کشور از جمله ولایت بامیان، هنوزهم صدای زنان برای گرفتن یکی ازابتدایی‌ترین حقوق‌شان، خاموش باقی مانده. مهریه؛ حق شرعی و قانونی که در زمان عقد نکاح به‌عنوان یک حق مسلم زنان تعیین می‌شود، اما این حق برای بسیاری از زنان، تنها یک کلمۀ بی‌جان در برگۀ نکاح است.
یک نظرسنجی بخش زنان سازمان زنان ملل متحد نشان می‌دهد که زنان و دختران افغان با چالش‌ها در زمینۀ دسترسی به خدمات بشردوستانه، معیشت، صحت و آموزش مواجه‌اند.
