شماری از زنان کارآفرین در هرات می‌گویند که توقف فعالیت شماری از نهادهای بین‌المللی حامی زنان و لغو برخی پروژه‌های بشردوستانه در افغانستان بر تجارت و صنایع زنان در این ولایت تأثیر منفی گذاشته‌است.
در گوشه‌ای از شهر شبرغان، مرکز ولایت جوزجان، صابرۀ ۲۰ساله زنی که به دلیل ازدواج اجباری از ادامهٔ تعلیم محروم گردیده و همچنان مورد خشونت فزیکی نیز قرار گرفته، از خانواده‌ها می‌خواهد که با وادار کردن فرزندان‌شان به ازدواج اجباری، آینده و زندهگی آنان را تباه نکنند.
در دل کوه‌های بامیان، پشت دیوارهای ترک‌خوردۀ خانه‌ای گلی در قریۀ زرگران مرکز این ولایت زنی قصۀ تلخی برای گفتن دارد؛ روایتی از یک رسم که هنوز هم در برخی مناطق کشور براساس آن سرنوشت دختران پیش از تولد با یک «قول» رقم می‌خورد.
مسؤولین محلی در بامیان می‌گویند، ۲۰۰ تن که بیشتر آنان را زنان تشکیل می‌دهند، پس از سپری کردن یک دورۀ دوازده ماهۀ آموزشی از بخش‌های مختلف حرفه‌یی در این ولایت فارغ شدند.
شماری از دکانداران در بازار زنانۀ رابعۀ بلخی در شهر مزارشریف، مرکز ولایت بلخ با ابراز رضایت از کاروبارشان از حکومت سرپرست می‌خواهند تا یک مارکیت دیگر را نیز برای زنان تجارت‌پیشه ایجاد کند.
همزمان با آمدن فصل بهار شماری از زنان زراعت پیشه در ولایت غور برای احیای مجدد زمین‌های زراعتی و باغچه‌های تخریب شدهٔ شان به دلیل جاری شدن سیلاب‌ها، تلاش‌ها را آغاز کرده‌اند.
در بازار پُرازدحام کهنه‌فروشی شهر میمنه، مرکز ولایت فاریاب تعداد از زنانی که اجناس کهنه و دست دوم را میفروشند، افزایش یافته‌است؛ این زنان اما می‌گویند که تنها امید و نان‌آوران خانواده‌های‌شان هستند.
نیکبخت، زن بیوه‌یی که در خیابان‌های کابل دست‌فروشی می‌کند و از مشکلات اقتصادی و بیماری پسرش رنج می‌برد، از امارت اسلامی و سرمایه‌داران می‌خواهد تا در ماه مبارک رمضان به فقرا و مساکین کمک کنند.
نرگس بدر، دختر جوانی در شهرکابل که با راه‌اندازی کسب‌وکار آنلاین محدودیت‌های تحصیلی را به فرصت تبدیل نموده، نه‌تنها خود به استقلالیت مالی دست یافته، بلکه برای تعدادی جوانان دیگر نیز فرصت شغلی ایجاد کرده‌است.
پیشهٔ دهقانی که بیشتر کار مردانه است، اما ذکیه نوری ۲۴ ساله در یکی از قریه‌های شهر شبرغان از طلوع صبح تا آذان عصر در کنار پدر مسن خود بالای زمین کار می‌کند تا نفقهٔ خانو‌ادۀ خود را تأمین کند.
شماری از دختران افغان می‌گویند که پس از تعلیق آموزش بالاتر از صنف ششم برای دختران، آرام نه نشسته و مسیرهای جدید آموزشی را برای دستیابی به آرزوهای‌شان انتخاب کرده‌اند.
برخی نهادهای بین‌المللی همزمان با روز جهانی زن در مورد حقوق زنان در افغانستان ابراز نگرانی کرده و خواست‌هایی را مطرح کرده‌اند، اما ا.ا می‌گوید، حقوق شرعی زنان محفوظ است و اظهارات در مورد نقض آن ادعای کاذب برای فشار سیاسی می‌باشد.
اتاق تجارت و صنایع زنان افغانستان از رونق یافتن کاروبار آنلاین در میان زنان در کشور سخن زده می‌گوید، تلاش می‌کند تا از زنان شاغل در این عرصه حمایت نموده و زمینۀ برنامه‌های آموزشی بیشتر برای آنان فراهم سازد، از سوی دیگر، زنانی که مصروف تجارت آنلاین اند، از کاروبارشان راضی هستند.
رئیس یوناما در دیدار با نماینده‌گان سازمان همکاری اسلامی گفته که محدودیت‌های تحصیل و کار برای زنان افغان، آسیب‌های بلندمدت به دنبال خواهد داشت.
سمیره محمدی، خانمی که امروز رستورانتی به‌نام «بانوان افغان» در سرک سوم پروژۀ تایمنی شهر کابل افتتاح کرد می‌گوید، اگر از سوی ا.ا حمایت شود، کاروبارش را رونق داده و برای صدها زن زمینۀ کار را فراهم خواهد ساخت.
بربنیاد معلومات یک منبع مؤثق ا.ا، تعداد کارمندان زن در حکومت در مجموع به ۸۶ هزار و ۴۹ تن می‌رسد که از این میان ۱۷۶ کارمند باالمقطع و ۷۹۵۱۹ کارمند رسمی برحال می‌باشند و ۶۳۵۴ تن در خانه معاش خود را دریافت می‌کنند.
شماری از زنان تولیدکنندهٔ صنایع دستی در غور از این‌که زمینۀ کاروبار برای شان فراهم شده، خرسند اند، اما از امارت اسلامی می‌خواهند که برای پیشرفت کاروبارشان آنان را مورد حمایت قرار دهد.
ماموریت رینا امیری، نمایندۀ ویژۀ ایالات متحده امریکا در امور حقوق بشر و زنان افغانستان پس از سه سال پایان یافت.
آمنه اکبری، دختر جوان از ولایت بامیان که به دلیل بسته شدن دروازۀ پوهنتون‌ها از ادامۀ تحصیل بازمانده، با ایجاد یک کارگاه خیاطی برای ده‌ها زن بی‌کار در این ولایت زمینۀ اشتغال فراهم کرده‌است.
خانمی در ولایت جوزجان با ایجاد کارگاه قالین‌بافی و خیاطی برای ۵۰ زن زمینهٔ کار را مساعد ساخته‌است. زنانی که در این کارگاه مصروف کار هستند، از امارت اسلامی می‌خواهند که همچو زنان متشبث را مورد حمایت قرار دهد.
با افزایش علاقه‌مندی زنان به تولیدات محلی در بامیان، فعالیت‌ها در این بخش گسترش یافته‌است، این زنان اما می‌گویند که نبود بازار مناسب برای فروش محصولات شان، انگیزۀ آن‌ها را تحت تأثیر قرار داده‌است.
مسؤولین محلی در جوزجان از فراغت ۷۰ خانم از یک دورهٔ شش ماهۀ آموزش قالین‌بافی در این ولایت خبر داده می‌گویند که برای آنان وسایل کار نیز توزیع گردیده‌است.
یک خانم در هرات با ایجاد یک کارگاه قالین‌بافی دستی در این ولایت برای ۳۰ تن از زنان بی‌بضاعت زمینۀ کار را فراهم کرده‌است.
برخی از باشنده‌گان نقاط دوردست ولایت غور می‌گویند، هنوز هم شماری از مادران نسبت عدم دسترسی به خدمات صحی، نزد قابله‌های محلی ولادت می‌کنند که در برخی موارد باعث جان باختن مادر و طفل نیز گردیده‌است.
