کابل(پژواک، اول سرطان ٩٥): مسوول برنامۀ ردیابی کمیته بین المللی صلیب سرخ در افغانستان، میگوید که نزديک به ٥٨ درصد افراد لادرک شده در اروپا که ثبت اين کميته میباشند، افغان هستند.
سيلين دوترلون (Celine Doutrelugne) مسوول برنامه ردیابی (Trace the Face) و معاون بخش حمایت کمیته بین المللی صلیب سرخ در افغانستان، در مصاحبه اختصاصی با آژانس خبری پژواک گفت که ١٢٥١ فرد لادرک شده در اروپا، ثبت اين اداره میباشد که ٧٢٢ تن آنان تبعۀ افغانستان هستند.
موصوف افزود که بعد از افغانستان، سنگال با لادرک شدن ١٠٥ تن و سوریه با لادرک شدن ٧٣ تن در رده های دوم و سوم قرار دارند.
وى گفت که عکس هاى تمام افراد يادشده، ازطريق برنامه رديابى دريافت و در صفحه انترنتى اين اداره منتشر شده و همچنان در برگه های مختلف تبلیغاتی، در ساحات مختلف به مردم نشان داده میشود، تا بستگان شان پیدا شوند.
بر پایه معلومات وی؛ ردیابی، ابتکارى است که در ابتدای سال ٢٠١٣ میلادی، بین ٢٨ نهاد ملی در اروپا و آی سی آر سی، به میان آمده است.
او افزود که هدف این برنامه، فراهم نمودن زمینۀ ارتباط و یکجا ساختن آن عده کسانی است که به اروپا مهاجرت کرده و ارتباط شان با بستگان شان قطع شده است.
وى گفت: «کسانی که در اروپا لادرک میشوند و ارتباط خود را با فامیل و بستگان خود از دست میدهند، عکس شان در ویبسایت مخصوص افراد لادرک شده مربوط به آى سى آر سى (ICRC) منتشر میشود و در پایین عکس، کوتاه نگاشته میشود که من دنبال پدر، مادر، خواهر و یا برادر خود هستم.»
او تصریح نمود که از آغاز برنامه ردیابی (ابتداى ٢٠١٣) تا به حال، از طريق اين برنامه، فاميل هاى ١٨ شخص مفقود توانسته اند که بستگان شان را دریابند.
به گفته او، از این میان ١٦ مورد مربوط به افغانها میباشد. در بين ١٨ تن يادشده کسانى موجود بوده اند که تا هفت سال ارتباط شان با خانوادۀ شان قطع شده بود.
به گفته او، اکثر افراد مراجعه کننده در اروپا، افغانهایی هستند که ارتباط شان با اعضای خانوادۀ شان در افغانستان قطع شده؛ اما در افغانستان مردم به طور کامل از این برنامه آگاهی ندارند و رسانه ها میتوانند کمک شایانی در این راستا انجام دهند.
سيلين علاوه نمود: «در حال حاضر، ما بعضی بروشرهايی را غرض شناسایی افراد لادرک شده به زبان انگلیسی چاپ کرده ایم؛ اما نسخه های دری و پشتوى آن نیز زیر چاپ است و قرار است به زودی در سرتاسر افغانستان به مردم توزیع گردد.»
او گفت که برنامه ردیابی، در تمام افغانستان از طریق دفاتر آى سى آر سى که در دوازده شهر بزرگ موقعیت دارند، پیش برده میشود.
به گفتۀ وی، در حالات عادی، زمانی که یک شخص در داخل کشور لادرک میگردد، نیاز به ردیابی ساده دارد؛ اما زمانی که افراد دست به مهاجرت میزنند، در عرض راه و یا یک کشور اروپایی لادرک میشوند، ضرورت به ردیابی ویژه پیدا میکند.
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.










