کابل (پژواک، ۶ سرطان ۱۴۰۵): فاطمه شیرزاد، خانمیکه ۱۲ سال پیش با سرمایۀ ۱۰هزار افغانی کارش را از فروش سنگهای قیمتی آغاز کرد، اکنون در کنار فعالیت در عرصۀ زرگری و صنایع دستی، با راهاندازی مرکز آموزش زرگری و کارگاه خیاطی، به آموزش و توانمندسازی دهها زن و دختر پرداختهاست.
آژانس خبری پژواک در برنامۀ «آیینۀ زن»، داستان تلاشهای فاطمه شیرزاد را از آغاز یک کسبوکار کوچک تا ایجاد فرصتهای آموزشی و شغلی برای زنان روایت میکند.
فاطمه شیرزاد، عضو هیئت مدیرهٔ اتاق تجارت زنان کابل، در یک خانوادهٔ روشنفکر به دنیا آمده و تحصیلاتش را در رشتهٔ اقتصاد از پوهنتون کابل به درجهٔ لیسانس به اتمام رساندهاست.
او در صحبتی با پژواک در مورد چگونهگی آغاز کارش گفت: «زمانیکه بینندۀ تلویزیون بودم و خانمهای فعالی را میدیدم که کار میکردند، به این فکر میافتادم که من هم باید از یک جایی شروع کنم. علاقۀ زیادی داشتم که بتوانم کاری را آغاز کنم و روی پای خودم بیایستم.»
وی که ۱۲ سال قبل با سرمایهٔ ده هزار افغانی از تهیهٔ تسبیح، لاکت، دستبند، گوشواره، انگشتر و غیره کار را آغاز کردهاست، علاقه داشت که در این بخش مسلکی شود.
به گفتۀ وی، پس از آغاز فعالیت، برای یادگیری حرفۀ زرگری به مرکز فیروزهکوه رفت و زیر نظر استادان مجرب این نهاد آموزش دید.
مؤسسه فیروزکوه در سال ۲۰۰۶ میلادی فعالیت خود را در افغانستان آغاز کردهاست؛ موسس این موسسه قبلاً گفته بود که در زمینۀ آموزش هنرهای سنتی، بازسازی آثار تاریخی و باستانی و نیز تولید آثار هنری و فرهنگی فعالیت میکند و سالانه در انستیتوت این موسسه برای دهها شاگرد در بخشهای حکاکی، زرگری، خطاطی، سرامیک و سایر بخشهای فرهنگی آموزش داده میشود.
شیرزاد که یکی از فارغان این انستیتیوت از بخش زرگری میباشد، گفت که پس از یادگیری حرفهیی و رونق گرفتن کاروبارش توانستهاست که چهار سال قبل کارگاه خیاطی را نیز ایجاد و برای شمار از دختران زمینهٔ آموزش و کار را نیز فراهم کند.
او گفت: «هدفم این بود که دخترخانمهایی که علاقه دارند، بتوانند خیاطی را یاد بگیرند. در بخش خیاطی علاوه بر آموزش دوخت و دوز، گلدوزی و چرمدوزی را نیز ایجاد کردیم؛ خوشبختانه در چهار سال گذشته توانستهایم ده دوره شاگردان را فارغ بدهیم و تعداد زیادی از دختران پس از آموزش وارد بازار کار شوند.»
فراهم نمودن زمینهٔ آموزش زرگری برای دختران
شیرزاد خاطرنشان کرد که پس از سالها فعالیت در حرفۀ زرگری، به این نتیجه رسیدهاست که نباید این هنر و مهارت تنها نزد یک نفر باقی بماند، به همین دلیل یک سال میشود در کارگاهاش در این بخش نیز زمینهٔ آموزش را برای دختران فراهم کردهاست.
وی با ابراز خرسندی از فعالیت این مرکز گفت: «خوشحال هستم که چنین مکانی را برای دختران ایجاد کردهام و امیدوارم زمانی که این شاگردان فارغ میشوند، در نقاط دیگر نیز فعالیت کنند و شاخههای بیشتری از این حرفه را گسترش دهند.»
او افزود، در مدتی که این مرکز را راهاندازی کردهاست با استقبال بسیار گرم خانوادهها روبهرو شده و حتا شاگردی داشت که برای آموزش زرگری از ولایت دایکندی به کابل آمده بود.
وی گفت: «زمانیکه چنین شاگردانی را میبینم، روحیه و انگیزۀ بیشتری پیدا میکنم؛ احساس میکنم مرکزی که ایجاد کردهام بیفایده نبوده و توانستهاست برای دختران مفید واقع شود. امیدوار هستم که در آینده فارغان بیشتری داشته باشیم و بتوانیم این مرکز را گسترش دهیم.»
تولیدات این کارگاه
به گفتهٔ شیرزاد، در حال حاضر در کارگاهاش زیورآلات از سنگهای قیمتی، طلا و نقره تولید میگردد و اکثریت آن به سفارش مشتریانش میباشد.
خانم شیرزدا از مردم خواست که از تولیدات این کارگاره استفاده کنند تا کارش رونق بگیرد و برای زنان بیشتری زمینهٔ کار و آموزش فراهم شود.
چالشهای فراراه خانم شیرزاد
خانم شیرزاد در عین حال از چالشهای موجود نیز یاد کرد و گفت: «در آغاز کار با مشکلات زیادی روبهرو بودیم؛ هر پیشرفتی که در این مسیر به دست میآید، هزینهبر است و امیدوار هستیم بتوانیم حمایت دونرها و نهادهای همکار را جلب کنیم تا بتوانیم فعالیتهای خود را توسعه دهیم و خدمات بیشتری به زنان ارایه کنیم.»
پیام خانم شیرزاد
وی گفت: «هیچگاه زمانیکه کاری را آغاز میکنید، به نقطۀ پایانی آن فکر نکنید، بلکه به آینده و دورنمای آن بیندیشید؛ اگر با امید، تلاش و پشتکار پیش بروید، حتماً به موفقیت دست خواهید یافت.»
یک تن از کارکنان در بخش زرگری
سلطانه امین یکی از دخترانی که در بخش زرگری فعالیت میکند میگوید، با وجود چالشهایی که در این حرفه وجود دارد، تلاش کردهاست تا با استفاده از تواناییها و ظرافت کاری خود در چرخۀ اقتصادی نیز سهم داشته باشد.
او گفت: «همانگونه که هر کاری سختیهای خودش را دارد، زرگری نیز چالشهای خاص خود را دارد. از آنجایی که این حرفه بیشتر بهعنوان یک پیشۀ مردانه شناخته میشود، گاهی ممکن است برای دختران و خانمها دشواریهایی را به همراه داشته باشد؛ اما با توجه به اینکه زنان دارای ظرافت کاری هستند، لازم دیدم از همین توانایی و ظرافت خود استفاده کنم و بتوانم در چرخۀ اقتصادی نیز سهم داشته باشم.»
وی در کنار هنر زرگری به نقاشی نیز دسترسی دارد و میگوید که این دو هنر نیازمند دقت، حوصله و تلاش فراوان میباشد.
در همین حال فریبا نوری رییس اتاق تجارت و صنایع زنان افغانستان به پژواک گفت که فعالیت اقتصادی زنان به ویژه در قالب تشبثات کوچک و متوسط تاثیر مستقیمی به توانمند سازی اقتصادی زنان دارد. این فعالیت ها باعث افزایش اعتماد به نفس و استقلال مالی، بهبود یک اجنماع آرام و نقش موثر در تصمیم گیری خانواده و اجتماع ایفا مینماید.
به گفتهٔ وی اتاق تجارت صنایع زنان افغانستان همواره مستعد حمایت از زنان متشبث فراهم سازی زمینه های آموزش های حرفوی ایجاد شبکه تجارتی وتسهیل دسترسی به بازار ها بوده و تلاش می نماید از هر طریقی برنامه های مختلف نقش زنان را در آن در رشد اقتصاد افغانستان باشد دریغ بته و در آن نقش ایفا نماید .
