کابل (پژواک، ١٧حوت٩٣): يک زن گدا در کابل ميگويد همان پولى را که بخاطر تجليل ازهشتم مارچ مصرف ميکنند؛ براى زنان گدا و بى بضاعت بدهند که واقعاً معلوم شود که دولتمردان، روز جهانى زن را گرامى ميدارند.
امروز هشتم مارچ (روزجهانى همبستگى زنان) است که در کشورهاى مختلف و افغانستان،از آن با مراسم باشکوهى تجليل مى گردد.
اما تعدادى از زنان گدا، بى سرپرست و بى بضاعت؛ شکايت دارند که هشتم مارچ زمانى براى آنان مفهوم ميداشته باشد که از مشکلات اقتصادى و دست دراز کردن به سوى ديگران رهايى يابند.
يکتن ازاين زنان، اعلى گل ٤٥ ساله است که صورتش را زيرحجاب پنهان کرده و در کوچه قصابى شهر نو کابل دست به تگدى مى زند.
اين خانم که تا صنف پنجم دريکى از کورسهاى شخصى درس خوانده است، به آژانس خبرى پژواک گفت که براى اين صورتش را پنهان کرده که اقارب، او را نشناسند که گدايى مى کند.
وى که هق هق مى گريست و چشمان سرخ شده اش از لابلاى حجاب نمايان بود، افزود: “خدا گدايى را بدمى بيند، ميگويد روزى تانرا از من بخواهيد؛ اما من با هزار شرمندگى دست خود را به پيش بنده دراز ميکنم و از بنده کمک مى خواهم؛ چه کنم مجبوراستم. “
اعلى گل که شوهرش معيوب است و سه دختر و دوپسر قد و نيم قد دارد، گفت که گاهى برخى مردم در وقت خواستن کمک، وى راتحقير وتوهين مى کنند؛ اما مجبور است که با گدايى، براى شوهر معيوب و اطفالش يک لقمه نان به دست آورد.
اين مادر که درسرکوتل خيرخانه مينه، دريک خانۀ گلى دواتاقه دربدل کرايۀ ماهانه سه هزارافغانى، بودوباش دارد، گفت که روزانه تا سه صد افغانى پيدا ميکند و يگان روز پنجاه افغانى هم پيدا نميتواند.
وى افزود که درافغانستان، دو طبقه مردم وجود دارند؛ يکتعداد زنده هستند و يکتعداد زندگى ميکنند. کسانى هستند که پول وخانه هاى مجلل دارند و از زندگى هراسى ندارند؛ اما کسانى مانند وى ترس دارند که مبادا خانۀ گلى بر آنها بيفتد و همه زير انبار گل و خاک شوند.
اعلى گل افزود که صبح وقت به شهرنو مى آيد و خفتن با شکم گرسنه به خانه بر ميگردد و پولى که به دست مى آورد، با مشکل ميتواند که شکم اولادهايش را با آن سير کند.
زمانى که از وى پرسيده شد که امروز هشتم مارچ وروز همبستگى زنان جهان است؟ چهره اش دگرگون شد و با عصبانيت گفت: “همو پيسه ره که کتيش هشت مارچه تجليل ميکنن؛ به خواروغريب بتن که هم خرما شوه وهم ثواب…”
اين گدا که لبخند تلخى به لب داشت، هشت مارچ را به همه زنان تبريک گفت و افزود که دولت بايد به وضعيت بد زنان توجه جدى کند وبه عوض تجليل از روز زن، به مشکلات گداهاى روى سرک رسيدگى نمايد و زمينۀ کار و زندگى مناسب را براى آنها فراهم کند.
وى درحاليکه با دستکش، بينى اش را پاک ميکرد، گفت که دو پسرش را به مکتب فرستاده است تا آينده خانواده اش را از اين منجلاب بدبختى بيرون کنند.
گفتنى است که آمار ثابت درمورد تعداد گدايان درشهر کابل وجود ندارد و مردم ميگويند که برخى گدايان واقعاً نياز به کمک دارند؛ اما بخش ديگر آنها گداى حرفوى بوده و شبکه هاى نامعلومى آنها را براى تگدى در مناطق مختلف شهر توظيف مى کنند.
