شاعران زن در سايه مردسالارى قرار دارند

کابل (پژواک،١٢سنبله ٩٤):برخى ازشاعران اناث،وضعیت شعر و شاعران زن را نا به سامان ونگران کننده خوانده ويکى ازعلل آن را سنت هاى مردسالارى درجامعه مى دانند.

آنان به اين باور اند که سنت های حاکم درجامعه وخود سانسوری از مواردى اند که دختران وزنان شاعر را درتنگنا قرارداده است،هرگاه جرئت هم نمايند تااحساسات شان را درسروده هاى شان  پرورش بدهند با مشکلات فراوانی از جمله زن ستيزى، مواجه مى گردند.

اين شاعران با اظهار تاسف ميگويند که هيچ اميدوارى نيست که وضعیت شعربا کارکردهاى اندک برخی ازدست اندرکاران اين عرصه بهترساخته شود .

ازاين جمع يکى هم سيتا"حبيبى" است. وى  ميگويد که  شمارى ازخانم ها وقتى ميخواهند شعر بسرايند آن را در کتابچه پنهان ميکنند،زيرامشکلات فرهنگى دارند.

وى که رئيس دفتر" زنان نويسنده افغان" است، به آژانس خبرى پژواک گفت که در کابل مردم تاحدى روشنفکراند، وضعيت داخل شهرها نيزخوب است، اما هرگاه در ولسوالى ها پرسيده شود که در اينجا کدام شاعرزن داريد؟ با تمسخر ميگويند: " زن را به شعرچه... زن کالا شوى و ظرف شوى داريم. "

خانم حبيبى که نويسنده نيز است،ميگويد:((اين زمان ميخواهد تا فرهنگ ما تقويه شودوبه زنانى که استعدادهاى خوبى دارند؛ اجازه داده شود تا استعداد شان را در اين راستا تجلى دهند و بيرون بکشند .))

اين شاعر مى افزايد که از سال ها بدينسو به شعر رو آورده و حدود ٧٠ قطعه شعر سروده است.

برخى از شعرا در ولايات مرد سالارى را يکى از موانع عمده بر سر راه شاعران مى پندارند.

آرزو"رضايى" يکتن از شعراى باميان ميگويد که  هميشه خواسته است از درد دلهاى  خانم ها بنويسد،اما  نمى تواند؛زيرا فرهنگ مرد سالارى که در هر سوى جامعه حکمروايى دارد،مانع کارش ميشود.

وى مى افزايد که حتى گاهگاهى پنهان ازچشم پدرو برادرشعر مى نويسد و شعرهايش را درون ديباچه اى زندانى ميسازد؛ زيرا آنها اين نوشته ها را بهانه گرفته وى را لت و کوب ميکنند.

اين دخترعلاوه ميکندکه وضعيت شعرزنان درباميان خوب نيست،دختران و خانم هاى زيادى علاقه دارند وميخواهند ازطريق نوشته مشکلات شان را تبارزدهند،اما نميتوانند،چون منسجم نيستند، در اينجا بايد انجمنى براى خانم ها ايجاد گردد، تا زنان ودختران مستعد را زير چتربياورد.

شمار ديگرى سالها است که با نوک قلم شان شعر مى سرايند،اما تا کنون جسارت نکرده اند که تمامى سرود هاى شان  را زنانه بسرايد.

يحيا" روشنى "يکى از اين شاعران ميگويد که از سال های نوجوانی به سرایش آغاز کرده و انگیزه اش از آن زمان فقط علاقمندی به شعر و ادبیات بود، زیرا زمانى انگیزه خاصی برای سرایش براى وى پيدا شد که  دیوان حافظ را به عنوان یکی از کتاب های درسی در مسجد محل شان فرا گرفت و با شعر آشنا شد.

وى علاوه کرد : (( با آنکه هضم شعرحافظ برای یک کودک ده ساله محال بود، ولی من ازخوانش غزل های حافظ حظ میبردم و شاید همان بود که وقتی بزرگتر شدم به سرايش شعرآغاز کردم .))

اين شاعر ادامه داد که با شناخت شخصیت، زندگی وانگیزه های فراوانى که دراطراف واکناف برايش پديد آمد،موارد فراوان برايش دست داد تا حس لطیف یک دختردر وجودش بیدارشده وبرای بیان آنچه دردرون خود نهفته دارد، بپردازد  .  

روشنى ميگويد " شعر زبانى برای بیان نگفته هايی است که انسان با هیچ زبان ديگری نمی تواند آن را بیان نماید. "

وى علاوه ميکند که ازسبک خاصى پيروى نمى کند وزبان شعر سبک وسیاق خاصى نمی خواهد،زيرا در هر دوره هر قالبی را تجربه کرده است.

اين شاعر گفت : ((وقتی سرودن را آغاز کردم با وزن نیمایی شروع کردم، هرقالبی که به دلم چنگ زد آن را تجربه کردم . ولی حالا شعر موزون را دوست دارم. هر وزن و قالبی که بتواند نگفته هایم را با زبان بهتر بیان نماید ازآن استفاده میکنم. دوست دارم اثر هرشاعرى راکه سروده اش به دلم چنگ زند بخوانم.))

روشنى ميگويد که  شاعرخوب کسی است که علاوه برآنکه قواعد، اصول و ویژگی هايی را که در شعر باید مدنظر بگیرد، بشناسد،ازهمان محیط، درد های اجتماعی و نگفته ها را بيان کند و با زبان شعر و همگام با کاروان روزگارش باشد، زبانش زبان زمانش باشد و تازگی و نو آوری های زمان را نادیده نگیرد.

وى که مجموعه شعرى زيرنام "درگوشه هاى تنهايى " ويک مجموعه آماده چاپ دارد در مورد وضعيت چاپ آثارگفت : (( درآشفته بازارى که امروز در آن به سر میبريم وضعیت چاپ آثار ادبی و غیر ادبی برای همگان معلوم است؛ زیرا کتاب هايی که به چاپ میرسد، از طرف هیچ نهادی ازریابی نمی شود تا حدودى را برای چاپ آثارمعین ومشخص نماید. ))

به گفتۀ اين شاعرهرکس با هر گونه سلیقه کتاب چاپ میکند ،اینکه محتوای این کتاب ها تا چه حد اهمیت دارد مهم نیست، پس وضعیت چاپ آثار در آشفتگی محض قرار دارد.

روشنى ميگويد که وضعیت شعروشاعر، مثل همه پديده هاى جامعه نا به سامان و پریشان است، خیلی ها هستند که تحت نام شعر هرچه از نوک قلم شان تراوش کرد به نام شعر به خور مردم میدهند که قابل پذیرش نیست،اما اميدوارى است که وضعیت شعر با چهره های برخی از جوانان بهتر شود.

، به باور وى،هرچند انجمن های فراوانی طی سال های اخيرایجاد و فعالیت داشته،اما کار موثرى که باید درین راستا انجام دهند، نداده اند.

اين شاعرعلاوه کردکه فقط  برخی ازمحافل کوچکی داشته اند که این محافل درحد برنامه های خیلی ها خصوصی در حد چند دوست و آشنا بوده که بیشتر جنبه تفریحی برای شان داشته است.

روشنى ميگويد : ((این انجمن هاکمتر به  برگزاری کار گاه های آموزشی در بخش ادبیات توجه نموده  و حتى نتوانسته اند یا هم نخواسته اند مجموعه های شعری یا هم داستانی را از شاعران جوان به ويژه دختران و خانم ها  به چاپ برسانند. اما این انجمن ها اگر برنامه های آموزشی در بخش ادبیات داشته باشند، میتوانند موثر باشند.))

زنان شاعرزبان فارسی این موضوع را درعمیق ترین لحظه های احساس و عواطف شان نشان داده اند.

اين شاعران ميگويند که دولت درسروسامان بخشيدن شعروبه ويژه شاعران زن توجه جدى داشته و اتحاديه ها و انجمن ها را دراين خصوص ايجاد نمايد.

اما مُصدق خليلى معين فرهنگى وزارت اطلاعات وفرهنگ ميگويد که اين وزارت تلاش خواهد کرد در اين زمينه کارهاى محسوسى را روى دست بگيرد.

وى هر چند مشخص نساخت که بگونه ويژه براى رشد و پويايى استعداد دختران و خانم هاى شاعر چه فعاليت هاى را انجام داده اند،اما افزود که استعداد هاى بسيار خوبى  وجود دارد که در اين راستا کار کردهايى دارد .

خليلى خاطر نشان کرد که يکى ازاين کانون ها که براى شاعران و نويسندگان کارميکند انجمن قلم و اتحاديه نويسندگان است که جهت رشد و بالندگى شاعران برنامه هاى شب شعر را برپا ميکند و در پهلوى آن به چاپ آثار شمارى از نويسندگان و شعرا مى پردازد .

 

 

 

 

 

 

اعضا

You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.