“عيد از پولداران است، ما عيد نداريم”

شهرکندز(پژواک،١٦سرطان ٩٥): يک زن بى بضاعت که در جنگهاى اخير کندز، پسرجوانش را از دست داده مى گويد که با وضعيت بد اقتصادى روبرو بوده و پول براى تهيۀ لباس عيدى براى خود و فرزندانش را ندارد.

اين زن که حليمه نام دارد افزود که پسرش که پيشۀ دهقانى داشت، سال قبل در ولسوالی چهاردرۀ کندز، در درگيرى ميان نيروهاى امنيتى و مخالفان مسلح  کشته شد.

وى افزود: "پس از شهيدشدن پسرم، از زن و اولادهايش مه سرپرستى می کنم، نان خوردن نداريم؛ اما نواسايم بريم ميگن که به ما لباس نو و ميوه براى عيد بخر! مه برى فريب شان دروغ ميگم که فردا بری تان ميگيرم."

او که با چشمان پراشک، از مشکلات زندگى خود حکايت مى کردگفت که هيچ ادارۀ دولتى و غيردولتى، تاحال با آنها کمک نکرده است.

رحيمه که  فعلا با يک پسر١٣ساله، دو نواسه و خانم پسربيوه اش در منطقه نوآباد ولسوالى چهاردرۀ کندز زندگى مى کند گفت که شوهرش نيز چهارسال قبل فوت کردو اکنون هيچکس نيست که از فاميل وى سرپرستى کند و مجبوراست که خودش کارنمايد.

وى بابيان اينکه درگذشته براى عيد به اطفال شان کالاى نو مى خريدند و اکنون نيزهمسايه هاى شان  اين رسم را تعقيب ميکنند، گفت: "اطفال ما ميگن به ما لباس بيگيرين، گريه ميكنن؛ اما توان را نداريم مجبوريم كه فريب شان بتيم."

 

اين تنها خانوادۀ رحيمه نيست که از وضعيت بد اقتصادی شکايت دارد، بلکه دها خانواده ديگر نيز در گوشه هاى  ديگر شهر کندز، با مشکلات زندگى دست وپنجه نرم ميکنند.

اشرف ۱۴ ساله که پدر خود را در رويداد سقوط  کندز در شش ميزان سال گذشته از دست داده گفت: "پدرم پشت نان به بازار رفت که نان بياورد، بين جنگ دولت و مخالفين دولت گيرماند و  شهيد شد."

او افزود که پدرش در يکی از سرای های بازار، چوکی دار بود؛ اوحالا درکنار ما نيست، تمامى مسووليت هاى خانواده به دوش او است.

وى که پنج برادر و دو خواهرکوچکتر از خود دارد گفت که به دليل وضعيت بدى اقتصادى، نتوانسته که به هيچ يک از اعضاى خانواده اش لباس نو تهيه کند.

موصوف، درعين حال از تاجران و دولت تقاضا دارد که با آنها و ديگر خانواده هاى بى بضاعت، مساعدت کنند.

اين نوجوان که بغض گلويش را گرفته بود ومجال صحبت کردن را نداشت، درحاليکه نگرانى شديد درسيمايش چيره شده بود، گفت: "عيد از پول داران است، ما عيد نداريم."

وى افزود که خانواده هاى پولدار درفکر خريد ميوه ولباس هاى جديد ميباشند؛ اما درمقابل فاميل هايى اند که  با تلاش هاى شب وروز نمى توانند شکم خود و اولادهاى شانرا سيرکنند.

اشرف گفت: " هرروزيکه شکم اولاداى ما سير، تن شان پوشيده ولبخند درلبان شان ديده شد، براى ما عيد است."

شش ميزان سال گذشته (سقوط کندز) به عنوان يک رويداد تلخ در ذهن و روان مردم کندز باقی مانده است، اکنون که حدود هشت ماه از اين رويداد می‌گذرد؛ اما هنوزهم باشندگان کندز نتوانسته اند خاطره های خونين اين رويداد را فراموش کنند؛ بخصوص خانواده های قربانيان اين جنگ، شايد بار مصيبت اين رويداد را تا سالهای سال به دوش بکشند.

اين رويداد، ده ها خانوداه را بی سرپرست کرد واين خانوداه ها اکنون در يک وضعيت بد اقتصادی به سر ميبرند که حتا نان خوردن را ندارند.

اعضا

You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.