گرديز(پژواک، ٣٠ دلو ٩٦): زنان در ولايت پکتيا مى گويند که تاکنون کارهاى اساسى براى آنها صورت نگرفته و همه چيز فقط در حد پروژه ها محدود بوده است.
آنها بعضى کارهاى انجام شده را نمايشى خوانده و مى افزايند که اکثريت کارها، باعث تحول در زندگى شان نشده است.
عایشه باشندۀ ولسوالى احمدخيل، امروز(٣٠دلو) به آژانس خبرى پژواک گفت که بايد به جاى مراکز ولايات، مناطق دوردست و ولسوالى ها تحت پوشش آورده شود.
عايشه افزود که اکثريت مطلق خانم هاى مناطق آنها، از ارگان ها و کارها در مورد خود شان هيچ آگاهى ندارند و نه هم کدام کارى را ديده اند.
موصوف گفت: “ملا امامان ولسوالى ها و مناطق دوردست، بايد تشويق شوند که حقوق خانم ها را بيان و به مردم آگاهى دهند؛ تا مردم به حقوق زنان قايل شوند، اگر يک زن به حقوق اسلامى خود دسترسى داشته باشد، خود به خود بهبود در زندگى وى رونما ميشود.”
مسکا منگل مسوول جندر ولايت پکتيا نيز کارهاى انجام شده براى زنان را پروژه يى خوانده و گفت که بهبود زندگى زنان، به کارهاى اساسى نياز دارد.
مسکا، بلند بردن ظرفيت خانم ها در بخش هاى مختلف را امر مهم خوانده و افزود که اين کار، زمينۀ سهولت هاى تعليمى و حرفوى براى زنان و دختران را مساعد ميکند.
او گفت: “در مجموع از بين بردن رواج هاى ناپسند، به کمک علماى کرام و بزرگان در بهبود زندگى زنان نقش دارد، به مردم بايد ذهنيت داده شود که خانم ها نيز نصفى از پيکر جامعه اند و به حيث شريک زندگى، حقوق و نيازهاى بيشتر دارند.”
در همين حال، زرغونه همت رييس شبکۀ زنان نيز زندگى زنان را با تهديدهاى زياد مرتبط خوانده و گفت که در اکثريت مناطق، دخترها و خانم ها حتى از سهولت هاى ابتدايى زندگى نيز محروم اند.
همت افزود که تامين حقوق و تعليم از سوى خانواده ها به زنان، براى تامين زندگى خوب زنان و دختران بسيار مهم است و ارگان هاى ذيربط ، بايد کار لازم در بخش رفاه اقتصادى و مصروفيت آنها انجام دهند.
موصوف به پژواک گفت: “در حال حاضر تمامى برنامه ها که تطبيق ميشود، شکل پروژوى دارد، يک ورکشاپ يا سيمينار سه روزه داير ميشود، يک خواهر اسناد مى گيرد؛ اما براى او فايده ندارد، يا هم برنامه هاى موقت تعليمات حرفوى و مسلکى براى سه چهار ماه تطبيق مى گردد، که کارهاى بينادى نيست.”
نسرين اورياخيل رييس امور زنان پکتيا نيز در مورد گفت که ارگان ها، موسسات و انجوهاى مختلف در بخش زنان، فقط کارهاى پروژه يى انجام مى دهند. اما وى افزود که براى بهبود دايمى زندگى زنان، يک سلسله کارهايى را روى دست گرفته اند.
اورياخيل، فراهم نمودن فرصت هاى اقتصادى به خانم ها را مهم خوانده و گفت که هنوزهم کار براى تعليم دخترها جريان دارد.
موصوف افزود: “در ولسوالی ها براى تعليم دختران از راه هاى دولتى و قومى تلاش ميشود، همچنان در سال جديد، انشاءالله يک مارکيت اقتصادى دايمى براى زنان در گرديز ساخته ميشود؛ تا صنايع دستى و ساير دستاوردهاى خود را در آن به فروش برسانند؛ از سوى رياست زراعت نيز در بخش رفاه اقتصادى خانم ها کمک صورت مى گيرد و ما نيز در تلاش هستيم.”
هر چند ده ها ارگان داخلى و خارجى، زير نام بهبود زندگى و حقوق زنان و دختران در کشور وجود دارد؛ اما بيشتر شان در کابل و مراکز ولايات محدود است، که اکثراً در ايجاد تحول مثبت در زندگى زنان موثريت ندارد.
