“از حکومت مى خواهيم که براى فروشات زنان ناشنوا مارکيت جداگانه ايجاد کند”

شبرغان (پژواک،١٦جدى٩٨): خواهران دو گانه اى گُنگ و ناشنوا در شهر شبرغان که از طریق خیاطی و گلدوزی، مخارج خانوادۀ شانرا تامین میکنند، از حکومت مى خواهند که براى فروشات همچو زنان يک مارکيت زنانه ايجاد شود.

فاطمه و زهرا خواهران دوگانه اى اند که ٢٣ سال قبل در شهر شبرغان متولد شده اند، هردو مادر زادى گُنگ و ناشنوا هستند، ولى گُنگ بودن و ناشنوايى شان، مانع پيشرفت آنان نشده است، بلکه آنها در کنار خياطى به ورزش فوتبال علاقه دارند و در اجتماع دوستان زيادى دارند.

اين دو خواهر که به زبان اشاره يى صحبت مى کنند، مى گويند که چهار سال قبل در يک کورس آموزشى ٩ ماهه که از جانب کميتۀ سويدن راه اندازى شده بود، حرفۀ خياطى را آموختند.

آنها مى گويند که در اين کورس، براى شان در کنار آموزش خياطى، سواد نيز آموزش داده شد.

فاطمه يکى ازاين دوگانگى، به زبان اشاره يى مى گويد که از طريق گلدوزى و بيک دوزى، عايد خوبى به دست مى آورند و مصارف خانوادۀ هشت نفرى شان را کفايت مى کند.

اما وى درمورد مقدار پولى که از بابت خياطى به دست مى آورند، معلومات نمى دهد و مى گويد که زندگى خوبى دارد و تمام نيازمندى هاى خانواده شان مرفوع مى شود.

وی با بيان اينکه درخانواده، هفت خواهر و مادر شان مى باشد، گفت: "وقتی پول عاید خیاطی را به مادرم میدهم احساس غرورمیکنم؛ چون برادری نداریم و خوشحالم که مادرم دو دخترقوی را در کنارخود دارد که کار مى کنند و مخارج زنده گی خود را تامین مى کنند."

موصوف گفت که در کنار خیاطی، به فوتبال علاقه دارند و برخى روزها با شمارى از دختران هم سن و سال شان اين بازى را انجام مى دهند.

فاطمه دراخیر صحبت هایش افزود: "میخواهم برای برخی از بانوان که مثل من نارسایی ندارند و از صحت کامل برخورداراند، یک الگو باشم؛ تا ازمن بیاموزند و درکنج خانه ها محصور نمانند، تلاش کنند تا به جایی برسند."

وی از مقامات مسوول خواست تا برای آنها مارکیت یابی نمایند و براى همچو زنان مارکيت جداگانه ايجاد گردد.

دراین حال شگوفه آروین مسوول دفترعمل مردم برای تغییر که دربخش خدمت به ناشنوایان کارمیکند گفت: "ما ضمن راه اندازی چندین برنامه برای بازتوانی معلولین درشهرشبرغان، کارکرده ایم ."

او افزود: "برای معلولین خاصتا ناشنوایان کمترکارصورت گرفته، شاید دلیل آن عدم آگاهی مردم از فعالیت دفاتری باشد که دراین راستا کارمیکنند.

موصوف علاوه کرد که درجامعه امروزی، برای معلولین خاصتا صنف ناشنوایان و گُنگ ها طور شاید و باید کاری صورت نگرفته است.

وی افزود: ما خواستیم درجهت مخالف این امر حرکت کنیم و برای همه بفهمانیم که معلولیت، محرومیت شمرده نمیشود؛ به همین دلیل برنامه پنج ماهه را برای این کتگوری افراد راه اندازی نمودیم .

  بانو آروین مسوول موسسه سويدن دراين ولايت گفت که فاطمه و زهرا دو خواهری بودند که دراین برنامه شمولیت داشتند و قبلا نیز دربخش سواد آموزی و خیاطی، چیزهايی آموخته بودند و بیشترین منفعت را نیز آنها بردند.

نامبرده افزود که تلاش ما برآن است تا برای این صنف، کارهای مثبتی انجام دهیم و آنها را ازحالت سکون بیرون کرده به یک فرد محرک تبدیل کنیم .

عبدالمتین سدید یکی از آموزگاران بخش توانمند سازی معلولین گفت: درابتدا زمانیکه دربخش توانمند سازی معلولین خاصتا ناشنوایان و افراد گُنگ کار را آغاز کردیم، با دشواری های روبرو بودیم .

اوافزود که چون این افراد، کمتربه مطالب آموزشی که برای آنها گرد آوری شده بود چیزی میدانستند.

وی علاوه کرد که آهسته آهسته با اتکا به زبان اشاره یی به آنها سواد آموختیم وبه همکاری کمیته سویدن، برنامه های کوتاه مدت و طویل المدت حرفه را نیز راه اندازی نمودیم .

سدید گفت که امروز برخی ازاین ناشنوایان به پا ایستاده اند, کار میکنند و زحمت میکشند و مثل سایرافراد، از یافته های آموزشی شان سودجویی میکنند.

او همچنان علاوه کرد که فعالیت های ما دراین مورد ادامه دارد و تلاش ما برآن است تا برای صنف ناشنوایان و افراد گُنگ، پروژه های بیشتری را جذب و عملی سازیم .

در ولایت جوزجان، کمیته سویدن برای شصت تن از معلولین، اکنون برنامه های آموزش سواد حیاتی و حرفه را زیر کار دارد، که برای مداومین این کورس های آموزشی درختم پروژه، وسایل کاری بخش های خیاطی, بیک دوزی و گلدوزی داده میشود.

اعضا

You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.