“په چل او فريب سره په جګړو کې د ماشومانو کارول، انساني قاچاق دى”

کابل (پژواک، ١٠غويی ٩٦): که څه هم په تېرو څو کلونو کې د جګړې لپاره د ماشومانو د ګومارنې کچه ټيټه شوې ده خو اوس هم د جګړو په ليکو کې ماشومان تر سترګو کېږي چې دغه کار د انساني قاچاق بله بڼه ده.

په جګړو کې د ماشومانو استخدامول د انساني قاچاق يوه برخه ده او دغه کار د ماشومانو له راتلونکي سره ظلم او جبر دى.

د کورنیو له خبرولو پرته ځينو ماشومانو ته په هېواد دننه او ډېرو ته له هېواده بهر په ځانګړې توګه د پاکستان په مدرسو کې د ترهګرۍ زده کړې ورکول کېږي څو د افغان دولت پر وړاندې جګړه وکړي.

دغه راز په ډېرو هغو ديني مدارسو کې ماشومانو ته د دولت ضد زده کړې ورکول کېږي چې له حکومت سره ثبت او راجستر نه دي او ډېرى وخت په دې ديني مدرسو کې پر ماشومانو جنسي تېري هم کېږي.

پژواک خبري اژانس هم په دې برخه کې له هغه ماشوم سره خبرې کړې چې د وسله والو طالبانو له لوري ځانمرګي بريدونو ته چمتو شوي وو.

عبدالحق د غزني ولايت اوسېدونکى دى او په پاکستان هېواد کې یې د ځانمرګي بريد روزنه لیدلې ده.

١٧ کلن عبدالحق وايي: ((راته ويل يې چې په داسې مرګ ځان مړ کړه چې ټول دې په ياد وساتي.))

هغه پژواک ته خپلې خبرې داسې پيل کړې: ((موږ په ده يک کې اوسېدو، هلته مې په يوه ديني مدرسه کې زده کړې شروع کړې، مکتب مې له اوله نه خوښېده او دا ډېره بده ښکارېده چې په توره تخته کې ليکل شوي شيان بيا زه په خپله کتابچه کې وليکم.))

هغه وايي چې ډېرى وخت به يې مدرسې ته طالبان ورتلل او دوى ته به يې تل د افغان دولت پر وړاندې د جګړې په اړه خبرې کولې.

عبدالحق وايي چې د دې تر څنګ لسګونو نورو کسانو هم په دې مدرسه کې زده کړې کولې او طالبانو ټولو ته ويل چې د حکومت پر وړاندې بايد د جګړې لپاره ځانونه چمتو کړي.

د هغه په وينا، دغه مدرسه د کلي په يوه جومات کې جوړه شوې وه.

هغه زياته کړه: ((څه وخت چې تېر شو دې خبرو پر ما هم ډېر تاثير وکړ، ډېره مې خوښېده چې وسله واخلم او د موټرسايکل شا ته کېنم او مخامخ جنګ وکړم، خو مور او پلار مې اجازه نه راکوله.))

د عبدالحق په وينا، د طالبانو خبرو دوى دومره تر اغېز لاندې راوستې وو چې ډېرى وخت به يې د هغوى وسلې ښکلولې او د طالبانو خدمت ورته تر هر څه ښه برېښېده.

ده وويل: ((يو نيم کال مې په دې مدرسه کې تېر شو، نور مې زړه تنګ شو، يوه ورځ مې يو طالب ته و ويل چې ما ته هم وسله راکړه، غواړم چې جګړه وکړم.))

دى وايي چې له يادې خبرې وروسته طالبانو ورته ټوپک او ټيلېفون ورکړل څو په ټيلېفون کې د طالبانو جذباتي ترانې هم واوري.

هغه وايي: ((زما کور ته چا احوال ورکړى و چې عبدالحق وسله اخيستې ده، مشر ورور مې مدرسې ته راغی او ويې ليدل چې ما وسله اخيستې ده خو طالبانو راته ويل، کله چې دې وسله واخيسته، بيا هېڅوک ستا مخه نه شي نيولاى نو هماغه و چې خپل ورور مې بېرته کور ته ولېږه او زه ورسره نه ولاړم.))

پاکستان کې دينې مدرسې ته تګ

ده وويل چې په غزني کې له دوه کاله جګړو وروسته د طالبانو په ارتباط پاکستان ته ولاړ او د خيبر پښتونخوا کې د پنج پير په مدرسه کې یې زده کړې پیل کړې.

ده وويل چې په یاده مدرسه کې یې پنځه میاشتې زده کړې وکړې او د ن

ورو زده کړو لپاره بیا د حقاني مدرسې ته واستول شو.

د هغه په وينا، د حقاني په مدرسه کې د افغان حکومت او امريکايانو پر وړاندې پر جګړې ډېر ټينګار کېده او زده کوونکو ته يې ټوله ورځ په همدې اړه روزنه ورکوله.

نوموړى وايي: ((هره ورځ به استادانو ویل چې پر موږ او تاسو جهاد فرض دى چې افغانستان کې جهاد وکړو؛ ځکه هلته امریکایان دي، دولت يې کافر دى خلک وژني ټول خلک يې تباه کړل.))

عبدالحق وايي چې په حقاني مدرسه کې زده کوونکو ته پوځي زده کړې ورکول کېدې او د ځانمرګي بريدونو لپاره يې چمتو کول.

ده زياته کړه: ((موږ ته به داسې ويډيوګانې ښودل کېدې چې امريکایان پر افغان ښځو جنسي تېري کوي او نور عام افغانان حلالوي، نور به زموږ احساسات ډېر سخت را وپارېدل او ويل به مو چې همدا اوس پرې ځانمرګى وکړم.))

د روان جوړونې درملو د کارونې له لارې ځانمرګي بريد ته چمتو کېدل

عبدالحق وايي چې د يادو فلمونو او نورو خبرو تر اورېدو وروسته دى هم چمتو شو څو ځانمرګى بريد وکړي.

نوموړې زياته کړه: ((يوه ورځ یې يوې تيارې کوټې ته وغوښتم، هلته څو کسان ناست وو، راته يې ويل چې غواړې جنت لاړ شې، غواړې چې خلک او کورنۍ دې پر تا فخر وکړي نو لاړ شه او ځانمرګى بريد وکړه.))

عبدالحق وايي چې د بريد لپاره يې چمتووالى ونيو او يادو کسانو ورته يو ډول د شيدو په څېر سپين دارو ورکړل چې تر بريد کولو پورې به دغه درمل استعمالوې.

ده زياته کړه: ((ما ته يې ويل چې دا دوا وخوره او لاړ شه غزني ته خپل کور ته څو ورځې کور کې تېرې کړه، بيا له هغه ځايه زنخان ولسوالۍ ته لاړ شه، هلته يو کس د مبارز په نوم دى، هغه ته ځان ورسوه نور هر څه بيا هغه سموي.))

عبدالحق وايي چې له پلان سره سم بېرته کور ته راستون شو او د خپلې کورنۍ غړو ته يې وويل چې پاکستان ته د زده کړو لپاره تللى و.

ده وويل چې هره ورځ به يې درمل استعمالول او د ځانمرګي بريد جذبه به يې په وجود کې نوره هم زياتېده.

نوموړي زياته کړه: ((يوه ورځ مې دوا خلاصه شوه، پر ځان مې ډېر درد شو، غوښتل مې چې زنخان ولسوالۍ ته ولاړ شم او ځان مبارز ته ورسوم، خو کورنۍ مې اجازه را نه کړه.))

هغه وايي چې وروسته يې کورنۍ هم پر دې پوه شوې وه چې څه پلان لري؛ نو ځکه يې له کوره بهر نه پرېښود.

ده وويل چې وروسته يې ورور ورته درمل ورکړل او له يوې څه مودې وروسته يې روغتيايي حالت بېرته ښه شو.

وېرېږم چې د طالبانو له لوري به ووژل شم

هغه وايي، ډېر خوشحاله دى چې دغه ناوړه بريد يې نه دى ترسره کړى خو زياتوي چې د طالبانو له ګواښ سره مخ دى.

عبدالحق وايي چې طالبان ورپسې ګرځي که یې پيدا کړي نو ښايي ويې وژني.

هغه د يوې پوښتنې په ځواب کې وويل: ((نه، پر حکومت هم باور نه لرم، کېداى شي هغوى مې هم مړ کړي خو سپين ږيري مې څو ځلې طالبانو ته لېږلي دي، له هغوى سره یې ژمنه کړې چې څه به ورته نه وايي خو دی باوري نه دى.))

عبدالحق وايي چې يو ورور يې په دوبۍ کې دى او دى هم غواړي دوبې ته ولاړ شي او هلت

ه مزدوري پيل کړي.

دا يوازې عبدالحق نه دى چې له دې ډول برخليک سره مخ شوى، په تېرو ١٥ کلونو کې زرګونه افغانان د يو شمېر کسانو له خوا غولول شوي او د ترهګريزو بريدونو لپاره يې چمتو کړي دي.

د حج، ارشاد او اوقافو وزارت: يو شمېر ديني مدرسې له موږ سره ثبت نه دي