چاريکار(پژواک، ٦ جدى٩٤): شکار حيوانات و پرندگان در افغانستان منع قرار داده شده؛ اما در ولايت پروان شمارى ازجوانان، دست به شکار میزنند و آن را يک منبع درآمد می‌دانند.
به اساس معلومات اداره ملى حفاظت محيط زيست افغانستان، شکار حيوانات و پرنده ها از سال ١٣٨٦ به اين طرف به اساس فرمان رييس جمهور منع میباشد.
مسوولان ادارۀ محيط زيست پروان می‌گویند که مانع شکار پرندگان شده اند؛ اما مردم محل می‌گویند که در حال حاضر انواع پرندگان چون مرغابی، گنجشک، فاخته، کبک، چوچلی، بودنه، کل مرغ و غيره در مناطق مختلف اين ولايت شکار می‌شوند.
عبدالصمد ٤٥ ساله باشنده خانجانخیل ولسوالی سید خیل پروان، به آژانس خبرى پژواک گفت به دليل علاقمندى که به شکار دارد، از حدود ٢٠ سال به اين طرف پرندگان را شکار می‌کند.
او درحالى که تفنگ شکارى (چره يى) را بر شانه داشت و در کنار«نَور» يا حوضى که شکارچيان براى شکار پرندگان از آن استفاده می‌کنند، با آژانس خبرى پژواک صحبت می‌کرد، گفت: «صبح وقت یعنی چهار بجه به نَور مى آيم، وقتى که هوا روشن شد، مرغابیها می‌آيند و در داخل نَور می نشينند، فیر میکنم، هرچه که خورد، چهار تا پنج تا میزنم و هر مرغابی را ١٢٠ تا ٣٠٠ افغانی میفروشم.»
او به مرغابىهاى مصنوعى ساخته شده از چوب در داخل نَور اشاره کرده گفت که اين مرغابىهاى مصنوعى، براى فريب دادن مرغابىهاى اصلى در حوض گذاشته شده تا مرغابى ها به اين حوض بيايند.
عبدالصمد گفت که تا حال کسى به وى در مورد منع شکار چيزى نگفته و از فرمان رييس جمهور در اين مورد نيز خبرى ندارد.
وى افزود: « مجبور هستم، از بيکارى شکار میکنم. شغل دهقانى دارم؛ اما در اين فصل بيکار می‌باشم... اگر زمينۀ کار برايم مساعد شود، از شکار دست بردار می‌شوم.»
موصوف گفت که تنها وى پرندگان را شکار نمی‌کند، بلکه ده ها تن ديگر در اين ولسوالى شکار می‌کنند و ده ها حوض شکار پرندگان در اين ولسوالى وجود دارند.
محمد صابر٥٠ ساله باشنده قریه نظرخیل ولسوالی سید خیل نیز حوضى برای شکار مرغابی ها در لب دریا در اين قريه ساخته است.
او گفت خبر دارد که شکار پرندگان منع است؛ اما به دليلى دست به شکار می‌زند که شکار يک يا دو مرغابى، ضررى به محيط زيست نمی‌رساند.
شیر شاه باشنده قریه «زربیا» ولسوالی جبل سراج پروان نيز با تفنگ شکاری خود«فاخته» شکار مىکند.
او گفت که علاقه به شکار دارد و از همين طريق برخى روزها براى فاميل ده نفرۀ خود غذا تهيه می‌کند.
وى شکار را يک منبع درآمد براى خانواده ها خوانده گفت که برخى مردم، از مجبوريت شکار می‌کنند تا از اين طريق لقمه نانى براى فاميل هاى شان دريافت کنند.
عبدالصبور ٥٤ ساله باشنده منطقه گلبهار ولسوالی جبل سراج نيز گفت که برخى باشندگان اين ولسوالى، فرمان رييس جمهور در مورد منع شکار پرندگان را ناديده می‌گيرند.
او خواهان منع شکار و اقدامات لازم از سوى ارگان هاى ذيربط است.
وى افزود: «جوانان ما صبح وقت از خواب میخیزند، تفنگ گرفته می‌روند سر «نَور» یا دام. اين همه از بيکارى است؛ اگر وظیفه داشته باشند، وقت براى شکار پيدا نمىکنند... ای کار فایدۀ چندان ندارد، هم پرندگان از بین می‌روند و هم آن قدر چیزی به دست نمی‌آورند، از یک دانه و یا دو دانه مرغابی که در روز يا در هفته بزنند، چيزى جور نميشه.»
سید پادشاه ٥٦ ساله باشنده منطقه سعدالله مرکز ولايت پروان گفت که شکار پرندگان، از گذشته ها در اين ولايت مروج است؛ اما نسبت به گذشته کاهش پيدا کرده است؛ زيرا چندان درآمدى ندارد.
در مناطق مختلف اين ولايت در فصل زمستان، بيشتر مرغابى و در فصل بهار و تابستان گنجشک و پرنده هاى ديگر شکار میشود.
اين در حالى است که مسوولان اداره حفاظت از محيط زيست می‌گویند که مانع شکار می‌شوند.
محمد محفوظ کوهستانی ريیس حفاظت از محیط زیست پروان به پژواک گفت که ساحاتى تحت بررسى آنها قراردارد که در آن، برخى مردم دست به شکار میزنند.
موصوف بدون ارايه جزييات افزود: «برخی از افرادى را که شکار مىکردند منع کرديم، از پیش شان تعهد گرفتیم که دیگر پرندگان را شکار نکنند.»
کوهستانى خاطر نشان کرد که تعداد زياد پرنده هاى شکار شده، از ولايات ديگر براى فروش به پروان انتقال میشود و مردم فکر می‌کنند که در پروان شکار شده اند.
وى گفت که از نیروهای امنیتی خواسته اند تا مانع توريد پرندگان شکار شده از شمال کشور به پروان شوند؛ اما نیروهای امنیتی آماده به همکاری در این زمینه نشده اند.
اما مل پاسوال محمد زمان مموزی قوماندان امنیه پروان در این مورد گفت: «ازطرف ریاست محیط زیست، به ما کدام مکتوب رسمی نرسیده که پرندگان شکار شده از ولایت های شمال، به این جا وارد میشود و ما منع کنيم، شفايى هم به ما نگفته اند.»
اما موصوف خاطرنشان کرد که در صورت توريد پرنده هاى شکار شده از ولايات ديگر به پروان، پوليس مانع اين کار خواهد شد.
به اساس گزارش ها، در کنار قطع جنگلات، شکار حيوانات و پرنده ها نيز در مناطق مختلف کشور وجود دارد و اين مشکل، سبب خرابى وضعيت محيط زيستى میشود.
جلال الدین ناصری سرپرست ریاست حفظ میراثهای طبیعی اداره ملی حفاظت محیط زیست افغانستان گفته است که بر اساس فرمان رییس جمهور پیشین حامد کرزی، جهت جلوگیری از انقراض و از بین رفتن انواع حیوانات و پرندگانى که افغانستان پناهگاه و یا مسیر مهاجرت شان است، شکار در سراسر کشور منع میباشد.
به گفته او، در صورتی که شخصی حین شکار دستگیر شود، به نهادهای عدلی و قضایی معرفی میشود.
او در مورد اينکه تا حال چه تعداد افراد حين شکار دستگير شده اند؟ چيزى نگفت اما افزود: "ما همه ساله در فصل شکار در همکاری با نیروهای امنیتی، ملاامامان و بزرگان قومی، برنامه های آگاهی دهی از نابودی و ارزش پرندگان و حیوانات به مردم محل و کسانی که قصد شکار میداشته باشند، داریم تا دست به شکار نزنند."
به گفته وی، با آن که تلاش های زیاد برای جلوگیری از شکار حیوانات و پرندگان از سوی این اداره صورت گرفته؛ اما برخی افراد، دست به این کار میزنند و این عمل قاچاق محسوب میشود.
به اساس گزارش ها در افغانستان بیش از ۵۰۰ نوع پرنده و ١٢٠ نوع حيوان پستاندار شناسایی شده؛ اما حدود ۸۵ درصد از حیات وحش در کشور، بنا بر عوامل متعدد از بین رفته‌است.
آگاهان به اين باور اند که مشکلات اقتصادى که مردم را وادار به شکار حيوانات و پرنده ها می‌سازد، نبود آگاهى لازم از اهميت حيات وحش و حفظ محيط زيست، نبود تدابير لازم از سوى دولت، قاچاق حيوانات وحشى و پرنده ها، قطع جنگلات که محل بود وباش و غذاى حيوانات و پرنده ها است، تبديل شدن محلات حيات وحش به شهرها و خشکسالى، از عوامل از بين رفتن حيات وحش در کشور میباشد.
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
