رفتن به محتوا
دوشنبه ۱۶ نومبر ۲۰۲۶ · کابل ۳:۵۳ ب.ظ
دربارۀ ماتماس با ماورود
۱۳° — وضعیت هوا در همه ولایات
صاف · ↑۱۴° ↓۰°
کیفیت هوا: متوسط
اعضا

از هر بيست کارمند وزارت ها سه تن زن مى باشند

· ۷ دقیقه مطالعه · ۱۲۵ بازدید

کابل(پژواک، ٤عقرب ٩٥): يافته هاى تازه نشان مى دهد که مشارکت زنان در خدمات ملکى افغانستان، به دلاليل گوناگون از جمله آزار و اذيت، در سطح پايين قرار دارد و هفده درصد خانم هايى که در ادارات کار مى کنند، خود را امن احساس نمى کنند.

اين گزارش که تحت نام «تحليل موانع محيط کارى سد راه زنان و پيشنهادات مبنى بر آن» از سوى وزارت امور زنان افغانستان و اداره انکشافى بين المللى ايالات متحده امريکا (USAID) در دو هفته تهيه شده، امروز منتشر شد.

اين گزارش به اساس مصاحبه با ١٧٨ کارمند خدمات ملکى به شمول مسوولان بخش منابع بشرى که ١٤١ تن آنها را زنان تشکيل مى دهد، در ٢٠ اداره حکومت، تهيه شده است.

آمار ارايه شده در اين گزارش نشان مى دهد که مشارکت زنان در اداره هاى خدمات ملکى، در سطح پايين قرار دارد.

به اساس گزارش، مشارکت زنان در وزارت کار، امور اجتماعى، شهدا و معلولين، بيشتر از تمام ٢٠ اداره شامل گزارش (٦٠ درصد) بوده و وزارت زراعت، مالدارى و آبيارى با چهار در صد مشارکت زنان، کمترين در صدى ميان اين اداره ها را دارد.

همچنان آمار ارايه شده نشان مى دهد که مشارکت زنان در وزارت امور زنان ٤٠ در صد، وزارت معارف ٣٠ درصد، صحت عامه ٢٥ درصد، وزارت تحصيلات عالى ١٦ در صد، وزارت شهرسازى ١٦ درصد، وزارت تجارت و صنايع ١٣ در صد، وزارت اقتصاد ١٣ درصد، وزارت مخابرات و تکنالوژى معلوماتى ١٢ درصد، وزارت معادن و پتروليم ١٢ در صد، وزارت داخله ٩ در صد، وزارت ماليه ٧ درصد، وزارت انکشاف دهات ٧ درصد و وزارت هاى عدليه، مبارزه با مواد مخدر، و ترانسپورت و فوايد عامه هر کدام شش در صد مى باشد.

گرچه به اساس گزارش ، ميزان اوسط در صدى مشارکت زنان در ٢٠ وزارت يادشده ١٥ در صد است؛ دلبر نظرى وزير امور زنان، حین ارایه گزارش يادشده گفت که در حال حاضر رقم کارکنان زن در تمام ادارات حکومت به ٢٢ درصد مى رسد؛ اما مطابق پلان بايد اين رقم تا سال ٢٠٢٠ ميلادى به ٣٠ درصد برسد.

موانع پيشرفت در اشتراک بيشتر

به اساس گزارش، هشت مورد چالش برانگيزترين موانع فراروى زنان در وزارت هاى حکومت، از سوى مصاحبه شونده ها اولويت بندى شده است.

همچنان در گزارش آمده است که کارمندان مرد در وزارت ها بر اين باور اند که عدم حضور زنان در موقف هاى رهبرى، بيانگر محدوديت هاى فرهنگى وضع شده بر زنان مى باشد، نه اينکه نشان دهنده عدم توانايى و مهارت زنان باشد.

در گزارش آمده است که امکانات جداگانه براى زنان در اداراتى که برخى زنان خواستار آن شده اند، شامل دستشوى، نمازخانه، اتاق غذاخورى، کودکستان، امکانات استراحتى براى مادران شيرده وغيره مى باشند.

جدول ارايه شده در گزارش، بيانگر آن است که دستشويى جداگانه براى زنان تنها در وزارت هاى مبارزه با مواد مخدر و وزارت فوايد عامه موجود نيست و نمازخانه جداگانه از جمع ٢٠ اداره يادشده در وزارت هاى معارف، مخابرات، انرژى و آب، اطلاعات و فرهنگ و ترانسپورت موجود مى باشد.

کودکستان و امکانات استراحتى براى مادران شيرده، تنها در وزارت هاى تحصيلات عالى و اداره مستقل ارگان هاى محل موجود نيست و اتاق جداگانه غذاخورى از جمع بيست ارگان در يازده ارگان وجود ندارد.

در بخشى از گزارش، تذکر رفته است که اکثريت (٥٤ درصد) از پاسخ دهندگان گفته اند که در کار کردن با همکاران مرد، خود را راحت احساس مى کند، ٢٩ در صد گفته اند که خود را نسبتا راحت احساس مى کنند؛ اما ١٤ در صد گفته اند که اندکى راحت يا کاملا خود را ناراحت احساس مى کنند.

در گزارش آمده است درحاليکه محيط کارى مختلط مشکل مهم براى پاسخ دهندگان تلقى نگرديده است، تمرکز عمده و مداوم مردان اين است که زنان در محيط کارى، حجاب خود را حفظ کنند.

منبع نوشته است: «آنها همچنان اصرار نموده اند زنانى که در محيط کارى باحجاب هستند، نه تنها از جانب ديگر همکاران مورد احترام واقع شده، بلکه بدون فشار از جانب همکاران و سرپرستان مى توانند کار کنند.»

ذکيه نادر ابراهيمى کارمند رياست ارتباط خارجه وزارت امور زنان مى گويد که در اين وزارت  دستشويى هاى جداگانه براى خانم ها و کودکستان محل کار موجود است و کارمندان زن اين وزارت از اين بابت مشکل ندارند.

اما او مى گويد که در اين وزارت اتاق هاى ويژه نماز و نان خورى براى زنان موجود نمى باشند و کارمندان زن و مرد در دفاتر کار شان هم نماز ادا مى کنند و هم غذا را صرف مى کنند.

ابراهيمى مى گويد، اگر مسوولان تمام اداره ها براى ايجاد سهولت هاى لازم جداگانه چون نماز خانه و غيره براى زنان اقدام کنند، خانم ها به راحتى مى توانند کار شان را ادامه دهند.

در گزارش آمده است که اغلبا پاليسى هاى جنسيتى از حمايت سياسى مقام هاى عالى رتبه حکومت برخوردار نمى باشد و نبود ظرفيت مورد نياز در بين کارمندان خدمات ملکى زن قابل ملاحظه مى باشد و به طور عموم در بخش هاى جندر کمک هاى مالى بسيار کم صورت مى گيرد.

منبع مى افزايد:« يک جا شدن اين عوامل باعث گرديده است تا زنان در قسمت ورود به خدمات ملکى چانس کمترى داشته باشد»

نبود پاليسى و طرزالعمل ها در برخى اداره ها

وزير امور زنان گفت که نبود پاليسى هاى محيط کارى دولتى که براى حفاظت زنان در محيط کار طرح شده، عمده ترين مانع پيشرفت زنان و بيشتر نشدن سهم آنها در اداره ها مى باشد.

به گفته او نياز است که پاليسى هاى موجود، بازنگرى و پاليسى هاى لازم تهيه و عملى گردد تا زمينه رشد فعاليت زنان را در اداره ها مساعد سازد.

به اساس گزارش، از جمله پاليسى ها در ميان بيست وزارت، پاليسى ضد ازار و اذيت در پنج وزارت، پاليسى تساوى جنسيتى در ١٧ وزارت، طرزالعمل استخدام بر اساس شايستگى در تمام وزارت ها، پاليسى آموزش و انکشاف در ١٨ وزارت، پاليسى تبعيض مثبت در ١٤ وزارت، پاليسى مرخصى در ١٤ وزارت، پاليسى جانشين پرورى در سه وزارت موجود است، اما طرزالعمل رسيدگى به شکايات و کميته حل منازعات در تمام بيست وزارت موجود مى باشند.

امنيت در محيط کار

گزارش نشان مى دهد که اکثريت زنان، خود را در محيط کارى امن احسان مى کنند؛ اما ١٧در صد آنها گفته اند که در محل کار، خود را  کاملا ناامن و يا اندکى امن احساس مى کنند.

وزير امور زنان گفت که يافته هاى تحقيق نشان مى دهد که در برخى ارگان هاى حکومت، زنان و دختران آزار واذيت مى شوند  و به همين دليل، برخى خانواده ها مانع کار دختران شان شده اند.

همچنان موصوف گفت که زنان و دختران در مسير راه که به طرف وظيفه مى روند نيز مورد آزار و اذيت عابرين قرار مى گيرند، که بايد ارگان هاى ذيربط در مورد اقدامات لازم داشته باشند و عاملين همچو اعمال مجازات شوند.

حسينه ابراهيمى کارمند انستيتيوت متوسط طبى در کابل، به آژانس خبرى پژواک گفت: « زنان و مردان در محل کار ما مانند برادران و خواهران با هم کار مى کنند و براى يکديگر چون اعضاى خانواده احترام قايل هستند.»

وى افزود که ممکن در برخى اداره ها مشکلى وجود داشته باشد، که زنان در آن خود را امن احساس نمى کنند؛ اما مسوولان بايد براى رفع اين مشکل توجه جدى کنند.

پيشنهادات

ايجاد دستور العمل هاى واضح تطبيقى ضد آزار واذيت، ايجاد ميکانيزم واضح نظارت از تطبيق مقرره منع آزار و اذيت و پلان تطبيقى مناسب براى استفادۀ گسترده از مقررات در سطوح ملى و محلى، سهل سازى پروسه شکايات و افزايش نظارت، توانمند سازى و آموزش کميته حل منازعات و وزارت هاى مربوطه در نحوۀ برخورد با موارد آزار و اذيت، ايجاد يک خط تيليفون و صندوق هاى پيشنهادات آنلاين براى گزارش شکايات آزار و اذيت جنسى در داخل وزارت امور زنان، ايجاد زيرساخت هاى جداگانه در ادارات حکومتى، از پيشنهادات شامل اين  گزارش مى باشد.

همچنان در گزارش آمده است که وزارت امور زنان، براى انجام اقداماتى چون (راه اندازى کمپاين هاى آگاهى عامه از طريق تلويزيون و راديو، ورکشاپ هاى آموزشى، کنفرانس ها، چاپ پوستر و پيام رسانى، شناسايى شخصيت هاى سياسى و مذهبى تاثيرگذار براى کمپاين هاى ضد آزار و اذيت جنسى به مساعدت هاى مالى و حمايت کمک کننده هاى خارجى، نياز دارد.

به گفته دلبر نظرى وزير امور زنان، مقررات منع آزار و اذيت زنان در سال ١٣٩٤  تصويب گرديده و براى تطبيق در اختيار تمام ارگان ها گذاشته شده است.  وى گفت که تمام اداره ها بايد براى تطبيق اين مقررات تلاش نمايند.

اعضا

You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.

خبرهای مرتبط

همه زنان