زنان باميانى از نبود فرصت هاى کارى شاکى اند

باميان (پژواک، ٢قوس٩٥): زنان در باميان ميگويند که توانمندى وعلاقۀ زياد به کار دارند؛ اما به دليل نبود فرصت هاى کارى، نميتوانند از توانايى هاى شان به خوبى استفاده نمايند.

هرچند زنان باميانى در ١٥ سال گذشته، پيشرفت هايى داشته اند؛ اما هنوزهم در عرصه هاى  مختلف، در برابر آنان  مشکلات وجود دارد که موانع بزرگى را  براى آنان ايجادکرده است.

فقر اقتصادی، اشتغال در کارهای زراعتی، عدم دسترسی به مسايل صحی، بيکاری و نبود شغل مناسب، از عمده ترين مشکلات زنان در باميان محسوب ميگردد.

فاطمه يکتن از زنان باميانى که خانم خانه بوده و شوهرش سرباز مى باشد گفت برای اينکه سوخت زمستان ومصارف خانه اش را تامين نمايد، به مدت يکماه است که کچالوچينی رفته و روزانه يکصدو پنجاه افغانی در آمد دارد.

او افزودکه هرچند کار در مزرعه برايش بسيار دشواراست؛ اما مجبور است تا از اول صبح تا شام براى به دست آوردن پول کارکند.

وى افزود: "معاش شوهرم کفايت خانه و زندگی  را نمى کند، کرايه خانه، خرج  خانه واطفال مجبورم مى سازد که خودم هم کار نمايم."

خانم بسما که ۴۵ سال سن دارد، او روزانه در چوبفروشی ها، پوست چوب را از بدنۀ درخت جدا مى کند وبا اين کارش، روزانه دوصد افغانی معاش دريافت مى کند.

وی با بيان اينکه چندين زن ديگر نيز روزانه دراين کار مصروف مى باشند، افزود که اين کارهم ثابت نيست؛ بعضی روزها کار است و برخى روزها اين کارهم ميسرنمى باشد.

اين خانم افزود: "کارهای شاقه برای مازنان سخت است، زنان بايد در کارهای خياطی، گلدوزی، فروشندگی، دفترداری مصروف باشند؛ اما اين کارها ميسر نيست، مجبوريم کارهای شاقه انجام دهيم."

نه تنها زنان باميانى که درمزرعه و يا سايرکارهاى شاقۀ ديگر مصروف اند، بلکه زنان تجارت پيشه دراين ولايت نيز از وضعيت کارى شاکى اند و از حکومت ميخواهند تا سهولت هاى کارى به آنان فراهم گردد.

زهرا لعلی یکی از خانم های تجارت پیشه که دکان صنایع دستی در بازار شهر بامیان دارد، به پژواک گفت که کار و بار در بخش فروشات صنایع دستی وجود ندارد.
وی افزود که تروريستان خارجى در باميان کم شده، نا امنى درشاهراه کابل – باميان نيز بالاى فروش صنايع دستى دراين ولايت، سايه افگنده است.

اين خانم تجارت پيشه، ازحکومت خواست تا به اين مشکلات توجه جدى مبذول بدارد.

ازسويى هم شمارى ازدختران و زنان تحصيل کرده در باميان، ازنبود فرصت هاى کارى رنج ميبرند.

مرضيه باشنده شهرباميان که دوسال قبل، از رشته زراعت پوهنتون باميان فارغ گرديده، گفت به هر اداره دولتى و غيردولتى که مراجعه کرده، شامل کار نشده است.

موصوف افزود: "يک پُست کاری بست ۵ يا ۶ وقتی اعلان مى شود، صدها تن برای امتحان شرکت مى کنند."

برخى زنان باميانى از روند استخدام در ادارات دولتى نيز رضايت نداشته و مى گويند که اين روند شفاف نيست.

ثريا يکی از اين زنان گفت پنج  بار است که در بست های بسيار پائين، در رقابت آزاد شرکت کرده؛ اما چانس برنده شدن نداشته است و کسانی به کار گماشته مى شوند که وکيل، وزير و يا حداقل در ولايت واسطه داشته باشند.

اما عباس جعفری رييس منابع بشری ولايت و عضوکميته استخدام ولايت باميان گفت که طبق پروسه وطرزالعمل کاری، کسانی که در امتحانات رقابتی شرکت مى کنند، زير نظرنماينده هاى هشت ارگان انتخاب مى گردند وهيچ کسی نمى تواند که غيرشفاف عمل نمايند.

ازسويى هم، کريمه سالک رييس امور زنان ولايت باميان گفت که مشکلات زنان، تنها در بخش استخدام به پست های دولتی  نيست، در رقابت پست های دولتی  بيشتر کسانی شرکت مى کنند که تحصيل کرده اند؛ اما هزاران خانم که تحصيل ندارند، با مشکلات زيادی مواجه اند .

وی افزود: "در بخش تحصيل کرده ها وقتی يک بست ۵ يا ۶ اعلام مى شود، تا ۳۰۰ خانم هم  در يک پست ثبت نام مى کنند و ما فقط ميتوانيم يک نفر را به کار بگيريم؛ اما مشکلات  خانم هاى خانه که سواد ندارند، بيشتر از زنان تحصيل کرده است وآن ها روزمره کارهای شاقه انجام ميدهند."

رييس امورزنان ولايت باميان، درادامه گفت که صدها زن باميانى در بخش زراعت کار مى کنند، در کارهای سنگين ازجمله جمع آورى هيزُم، علف برای حيوانات از کوه ها و حتی چوپانی مى کنند که اين کارها برای زنان مناسب نيست و بايد برای حمايت از زنان، شغل های مناسب ايجاد گردد.

وی خشونت را از جمله چالش هاى ديگر در برابر زنان باميان عنوان کرده افزود که در ۹ ماه اول امسال ۸۹ مورد خشونت عليه زنان در ولايت باميان به ثبت رسيده است که شامل لت و کوب، طلاق و ازدواج زيرسن مى باشد.

 رييس امور زنان افزود که در بخش تجارت های کوچک نيز زنان باميانى سهم خوبی ندارند، يک زن نمى تواند بصورت مستقل کارهای اقتصادی شانرا، خود مديريت کند.

وى خاطرنشان کرد که عرف وعنعنات ناپسند دربرخى موارد، مانع کارهای زنان گرديده و ازسويى هم نبود پلانهای حمايتی برای زنان باعث مى گردد تا زنان نتوانند رشد نمايند.

عبدالصمد رحیمی یکی از فرهنگیان بامیان که فارغ التحصيل از رشته اقتصاد میباشد، به پژواک گفت تازمانيکه برای برداشتن بیکاری وفقر، برنامه های مشخص ازسوى دولت ترتيب نگردد و پلان های حمایتی تطبیق  نشود، ميزان بیکاری وفقر کاهش نخواهد يافت.
وی افزود که متاسفانه در بخش فقرزدایى وبیکاری، دولت هیچ برنامه اى روی دست ندارد.
به باورموصوف، با تداوم چنين وضعيت، آمار فقر، بیکاری ومهاجرت درکشور بالا میرود.

 اين درحاليست که به باور برخى آگاهان امور، باوجود کمک های جامعه جهانی، تلاش های نهادهاى دولتى و غيردولتى، هنوزهم زنان در افغانستان با مشکلات زيادی روبرواند.

با آنکه زنان درافغانستان نصفى از پيکرۀ جامعه را تشکيل ميدهند؛ اما مشکلات آنان نسبت به مردان به مراتب بيشترمى باشد.

اعضا

You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.