فراه (پژواک، ٢٧ قوس ٩٥): در ولایت فراه بیش از ٨٥٠٠ کودک در حالی مصروف کارهای شاقه ويا تگدى هستند که خدمات دولت در بخش حمایت از اطفال آسیب پذیر تنها پنج در صد این کودکان را تحت پوشش دارد.
اکثريت اين کودکان که تعداد آنها رو به افزايش است، روى جاده ها در شهر فراه کارهاى چون پلاستيک فروشى، موترشويى، جمع کردن پلاستيک، قطى هاى آهنى و حتى مواد خوراکى از زباله ها، تگدى و غيره را انجام مى دهند.
راحلۀ هفت ساله يکى از اين کودکان است.
راحله با دو برادرش (ميرويس ١١ساله و عبدالله ٩ ساله) در حالى مصروف جمع آورى پلاستيک و پس مانده هاى غذا در يک زباله دانى در ناحيه چهارم شهر فراه بود که عقربه ساعت به هشت شب نزديک ميشد.
این دختر، لباس کهنه و پاره، پاره بر تن داشت و نمى خواست صحبت کند؛ اما از اين که در داخل زباله دانى نشسته و بادنجان رومى که در زباله ها پيدا کرده بود، نوش جان مى کرد، پيدا بود که ناگزيرى ها او را در شرايط سخت قرار داده و مجبور شده است که در این عمر با مشقت هاى زندگى دست و پنجه نرم کند.
اما ميرويس سخن مى زد و مى گفت:«نان پيدا مى کنيم که با مادرم يک جا بخوريم.»
این کودک گفت که پدرش معتاد بود و دو سال قبل در یک شب زمستانی به علت سردی هوا و نرسیدن مواد مخدر فوت کرد.
او مى افزايد:« پدرم که زنده بود کار نمی کرد، ما را و مادرم را مى گفت که گدايى کنيم و پول پیدا کنیم. حالی هم هر روز مادرم ما را با خود می گیرد و می رویم در بازار گدایی می کنیم تا نان پیدا کنیم.»
به گفته وى، بعضى روزها مجبور مى شوند که از همسايه هاى شان غذا طلب کنند و یا پس مانده هاى غذاها را در زباله ها پیدا و نوش جان کنند؛ زيرا بعضى روزها نمى توانند در تگدى آن قدر پول پيدا کنند که نياز آنها را مرفوع سازد.
او به زباله دانى که در آن پس مانده هاى غذا را جمع مى کرد اشاره نموده گفت:« این کثافت دانی نزدیک هوتل است پس مانده های غذا در آن مى اندازند، ما می آییم و آن را جمع می کنیم و به خانه می بریم و با مادر مان يک جا می خوریم.»
وی گفت که خانه ندارد و یکی از اقارب شان در قریه «قلعه محمد» در مرکز فراه یک حويلی که دو اتاق دارد در اختیار آنها گذاشته است.
همچنان محمدولی ده ساله و احمدولى ١٢ ساله دو برادرى هستند که به دليل مشکلات اقتصادى به مکتب رفته نمى توانند و مجبور هستند که کار کنند.
اين دو کودک مى گويند که باشنده هاى اصلى قریه غورچی ولسوالی خاکسفید ولایت فراه مى باشند اما حدود يک سال پيش به دليل جنگ و ناامنى همراه با خانواده اش از خاکسفيد به فراه آمده و اکنون در در قریه کرجی مرکز فراه در يک خانه کرايى زندگى دارند.
محمدولى در چوک شاروالی شهر فراه ترازو را گذاشته و در بدل پول مردم را وزن مى کند. او مى گويد که پدرش بيکار است و او با بردارش احمدولى مجبور شده تا کار کنند و براى خانواده هفت نفره اش لقمه نانى پيدا کنند.
او مى گويد که برادرش احمدولى کريدت کارت هاى تيليفون هاى همراه را در شهر مى فروشند.
وى گفت:«هر کدام مان روزانه ٦٠ تا ٧٠ افغانی کمایی می کنیم ...کرایه چند ماهه خانه بالای ما مانده است چند روز قبل صاحب خانه آمد و اخطار داد که یا باید کرایه را بپردازید و یا خانه را تخلیه کنيد.»
او در مورد نرفتن آنها به مکتب مى گويد:«در وطن ( منطقه غورچى) مکتب نبود و اینجا که آمدیم مکتب نمی خوانیم کار می کنیم و برای مکتب رفتن وقت نداریم. »
اما تنها اين دو خانواده نيست که کودکان شان مجبور به پيدا کردن لقمه نانى شده اند.
محمد اکبر انوری آمر عمومی کودکستان ها و مسوول شبکه عملکرد طفل (CPAN) ریاست کار و امور اجتماعی ولایت فراه مى گويد که در مرکز و ولسوالى هاى فراه بیش از ٨٥٠٠ کودک هشت تا ١٧ ساله مصروف کارهای شاقه و حتى گدايى هستند و بيشترين آنها از مکتب بازمانده اند.
به گفته او، اکثريت اين کودکان که پنج در صد آنها را دختران تشکيل مى دهند، روى جاده ها در شهر فراه کارهاى چون موترشويى، جمع آورى اشياى قابل فروش، پلاستيک فروشى و تگدى مى کنند.
وی گفت که شبکه عملکرد طفل این آمار را به همکارى کارمندان اجتماعی شبکه يادشده و شوراهای انکشافی محل بدست آورده است. او خاطر نشان کرد که رقم همچو کودکان در حال افزايش است.
موصوف در مورد خدمات دولت براى اين کودکان گفت که در حال حاضر ١٠٠ طفل بى بضاعت در مرکز فنی و حرفه ایی افغان- ایران مصروف آموزش رشته های فنی حرفوى می باشند، ١٠٠ پسر و ٥٠ دختر شامل يک برنامه آموزش حرفوى وزارت کار و امور اجتماعى هستند و ٢٠٣ طفل يتيم و بى بضاعت به شمول ٦٠ دختر شامل روزنتون رياست کار و امور اجتماعى شده اند.
وی گفت که اطفال شامل روزنتون شامل مکتب شده و در داخل روزنتون نيز براى آنها برنامه هاى آموزشى حرفوی وجود دارد.
اما وی این فعالیت ها را خیلی ناچیز می داند و مى گويد تمام برنامه های حمایتی دولت و موسسات از اطفال آسیب پذیردر این ولایت تنها حدود پنج در صد این اطفال را تحت پوشش قرار داده است.
او مى گويد که جنگ، بیکاری و فقر از عواملى است که خانواده ها را مجبور نموده تا کودکان شان را وادار به کارهاى شاقه و تگدى کنند.
به گفته او، علت اين که اکثريت همچو کودکان در شهر فراه مى باشند، اين است که هزاران خانواده به دليل ناامنى ها در ولسوالى ها به شهر آمده اند و اکثريت آنها بيکار مى باشند.
شهروندان فراه نیز از افزایش اطفال خیابانی ابراز نگرانی می کنند.
غلام رسول یک تن از دکانداران شهر فراه به آژانس خبری پژواک گفت که در این اواخر شمار اطفال روى جاده ها خيلی زیاد شده و چهره شهر را دگرگون کرده است.
وی گفت که برخی از این اطفال درسطح شهر فراه دست به سرقت اموال نيز می زنند.
او گفت که چند وقت قبل یک تن از همین اطفال یک جوره بوت را از دکان همسایه ما دزدی می کرد که توسط همسایه ما دستگیر شد.
اسدالله نایبی آگاه امور اجتماعی نیز افزایش روزافزون این کودکان را عامل نگرانی می داند.
به گفته او اکثريت این کودکان که برخى از نسل آینده جامعه را تشکيل مى دهند از تعلیم باز می مانند.
او گفت: «این اطفال در معرض بسیاری از خطرات از جمله سوء استفاده جسمی و جنسی قرار می گیرند، از نظر روانی غیر سالم بار می آیند و به علت محرومیت ها انسان های عقده یی بار می آیند که این واقعاً یک خطر جدی برای داشتن یک جامعه ی با انسان های سالم است.»
او نيز فقر، بيکارى و جنگ را از عمده ترين عوامل اين معضل مى داند و در مورد راه حل آن مى گويد:« بهترین راه کار، راه کار اقتصادی است و خاتمه جنگ است. زیرا هر چند که جنگ و نا امنی بیشتر شود به همان اندازه زمينه های کاری از بین می رود و جامعه دچار فقر و محرومیت های بیشتر می شود.»
همچنان موصوف گفت که برای جلوگیری از کارهای شاقه اطفال باید خانواده های کودکان حمایت شوند تا اطفال شان را مجبور به کارهای شاقه نکنند.
محمد اکبر انوری آمر عمومی کودکستان ها و مسوول شبکه عملکرد طفل (CPAN) ریاست کار و امور اجتماعی فراه مى گويد که رياست يادشده امکانات بيشتر براى عرضه خدمات به کودکان يادشده و خانواده ها آنها ندارد اما يک موسسه خصوصى داخلى «توسعه و بازسازى افغانستان» براى خانواده هاى همچو اطفال برنامه هاى آموزش حرفوى دارد.
وى گفت که امسال ٥٠٠ تن از اعضاى خانواده هاى کودکان در معرض خطر از اين برنامه فارغ شده و در حال حاضر ٣٩٠ تن به شمول ٢٧٠ خانم شامل اين برنامه مى باشند.
این در حالی است که مشکل کودکانى که کارهاى شاقه مى کنند و در معرض خطر قرار دارند، نه تنها در فراه بل در سراسر کشور وجود دارد.
به اساس معلومات وزارت کار، امور اجتماعى، شهداء و معلولين؛ بيش از سه ميليون کودک در سطح کشور در معرض خطر قرار دارند؛ اما برخى اعضا You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
