قلات (پژواک، ٢٠ قوس ٩٦): شمارى از باشندگان زابل، علاوه بر شکايت در مورد نبود خبرنگاران زن در اين ولايت مى گويند که آنها نمى توانند مشکلات خود را بيان کنند.
آنها مى گويند که آزادى بيان و فعاليت هاى وسيع رسانه ها، از دستاوردهاى بزرگ دولت افغانستان در ١٦ سال گذشته شمرده ميشود، که جامعۀ جهانى ميليون ها دالر در آن مصرف کرده؛ اما هنوز هم در برخى مناطق کشور، مشکلات قابل توجه وجود دارد که بايد حل شود.
فعلا در ولايت زابل علاوه بر راديو تلويزيون ملى، چهار راديوى خصوصى، برخى گاهنامه ها و بعضى خبرنگاران رسانه هاى ملى در بخش رسانه ها کار مى کنند؛ اما در بين آنها حتى يک خبرنگار يا حد اقل کارمند ادارى و تخنيکى زن نيز وجود ندارد.
نبيلۀ ٢٢ ساله، باشندۀ شهر قلات مرکز اين ولايت گفت که زنان، نصفى از جامعه را تشکيل ميدهند و آنها اکثراً با مشکلات مواجه ميشوند که بايد با رسانه ها در جريان گذاشته شود؛ اما نبود خبرنگاران زن مانع آن شده است.
موصوف به آژانس پژواک گفت بعضى موضوعات رخ مى دهد که فقط به خبرنگاران زن گفته شده مى تواند و بعضى زنان به علت شرايط فرهنگى، براى صحبت با خبرنگاران علاقمندى نشان نمى دهند.
به گفتۀ نبيله، اينکه خبرنگاران وجود ندارند، مشکلات فرهنگى است و زنان صداى خود را به شکل درست بلند کرده نمى توانند؛ پس مشکلات مى ماند و به کسى نمى سد.
زر بى بى سليمانخيل عضو شوراى ولايتى زابل گفت که خود وى نيز مکرراً با مشکلاتى مواجه شده، که فقط با خبرنگاران زن مطرح شده مى تواند؛ اما از اينکه خبرنگار زن وجود ندارد، حرف هايش در دل مانده و مشکلات هنوز هم حل نشده است.
موصوف در صحبت با آژانس پژواک افزود که اين يک مشکل بزرگ است؛ اما هيچ کس به آن توجه نکرده و اين امر باعث شده که وضعيت زنان اين ولايت تغيير نيافته است.
اين عضو شوراى ولايتى گفت دولت افغانستان، وزارت اطلاعات و فرهنگ، اتحاديۀ ژورناليستان و ساير ارگان ها که در بخش رسانه ها کار مى کنند، بايد به ولايت زابل توجه بيشتر داشته باشند، موانعى را که تاکنون از کار رسانه ها جلوگيرى کرده است، از بين ببرند.
به گفتۀ او، امکان دارد که اين مشکل همزمان در ساير ولايت نيز وجود داشته باشد؛ اما در آنجا مقامات محلى به آن توجه کرده و حل شده است؛ اما در زابل هنوز هم حل نشده است.
شبانه خوشحاله مسوول نهاد خيريه غير دولتى خوشحال در زابل گفت که ادارۀ شان در زمان پوشش خبرى فعاليت هاى خود، با مشکلات مواجه ميشود، که علت عمدۀ آن نبود خبرنگاران زن است.
موصوف افزود: “اکثرا جرئت اين را ندارم که خبرنگاران مرد را به فعاليت ها و نشست هاى نهاد خود دعوت نمايم؛ چرا که از آمدن شان اطمينان ندارم؛ و دوم اينکه واکنش اشتراک کنندگان در برابر آنها چه خواهد بود!”
خانم شبانه به پژواک گفت ارگان هايى که در بخش زنان کار مى کنند، بايد با رسانه هاى محلى زابل کمک نمايند که کارمندان زن را جذب کنند، اگر شش ماه تا يک سال با آنها کار صورت گيرد، اين موضوع عادى ميشود و بعداً اين رسانه ها بدون کمک ارگان هاى کمک دهنده نيز کارمندان زن پيدا و جذب کرده مى تواند.
صديقه جلالى رييس امور زنان زابل گفت به قدرى که موجوديت زنان در بخش معارف و صحت لازمى است، در بخش رسانه ها نيز به همان اندازه به نقش خانم ها نياز است.
موصوف در صحبت با آژانس پژواک گفت که رياست زنان، چند بار اين موضوع را در سطح ولايت با برخى موسسات در جريان گذاشته؛ اما تاکنون به آن توجه نشده است.
جلالى افزود که رسانه ها حيثيت زبان يک جامعه را دارند که مشکلات، خواست ها و حالات را بررسى مى کنند و آن را تا مقامات و جهانيان مى رسانند؛ اما مشکل زابل در اين مورد اين است که زبان ياد شده در مورد زنان تقريبا گنگ است.
موصوف افزود: “خبرنگار زن، مانند داکتر زن ضرور است.”
رييس امور زنان گفت که رسانه ها و ادارات ملى در اين راستا مسووليت زياد دارند، اگر خبرنگاران زن را به شکل دايمى استخدام کرده نمى توانند، حد اقل ماهانه خبرنگاران زن تلويزيون هاى ملى و خصوصى و راديوها از اين ولايت ديدن نمايند؛ تا مشکلات زنان را شنيده و درمورد آن گزارش تهيه کنند.
خانم صديقه جلالى افزود که اکنون تعداد دختران باسواد در زابل زياد شده و به کارکردن در رسانه ها نيز علاقمندى دارند؛ اما فقط در بخش آموزش و آغاز کار به کمک ساير ارگان ها نياز دارند.
عبدالمقيم حليمى مسوول راديو ښکلا در زابل، به پژواک گفت که يگانه علت عدم کار کردن خبرنگاران، مشکلات فرهنگى است.
او افزود که زنان، همچنان از مصوونيت محيط کارى خود اطمينان ندارند.
به گفتۀ او، در مورد زراعت يک پروژه داشت، کارمندان زن را استخدام کرده بود؛ اما بعد از ختم پروژه نتوانست که به اساس مشکلات اقتصادى، به آنها معاش بپردازد؛ فعلا کارمندان زن ندارد.
تمامى ارگان هاى دخيل در بخش مطبوعات ولايت زابل، موجوديت و کارکردن کارمندان زن در رسانه ها را مهم مى دانند؛ اما هيچ کس جرئت از بين بردن مشکلات فرا راه آغاز کار زنان را نمى کند و هنوزهم مشخص نيست که صداى کارمندان زن، تا چه زمانى در رسانه هاى زابل خاموش خواهد بود.
