کابل (پژواک، ۲۸ حوت ۱۴۰۴): شماری از مهاجرین افغان در کشورهای مختلف میگویند، عید در خارج از وطن برخلاف افغانستان، شور و هیجان چندانی ندارد و رخصتی رسمی نیز نیست؛ آنان با وجود کار و مصروفیت، تلاش میکنند با پوشیدن لباس نو، ادای نماز عید و دیدار با دوستان، سنتهای عیدی را زنده نگه دارند؛ اما همچنان دلتنگ خانواده و فضای پرشور عید در وطن هستند.
افغانها در داخل کشور این دو عید (فطر و اضحی) را با تهیۀ خوراکههای مختلف، پوشیدن لباسهای نو و رفتن به خانههای دوستان و اقاربشان با شکوه تجلیل میکنند.
خبرنگار پژواک از طریق واتساپ با شماری از افغانهایی که در کشورهای مختلف در مهاجرت به سر میبرند گفتوگو کرده و اکثریت آنان گفتهاند که دوری از وطن و خانواده باعث شده است عید برایشان چندان خوشایند نباشد.
منیژه رسولی که نزدیک به ۱۷ سال میشود در استرالیا زندگی میکند، به آژانس خبری پژواک گفت: «بزرگترین تفاوت عید در وطن و استرالیا این است که در اینجا رخصتی عمومی برای عید وجود ندارد؛ زیرا استرالیا کشور اسلامی نیست و مناسبتهای اسلامی در سطح عمومی تجلیل نمیشود. در روزهای عید ما باید به کار برویم و اطفال نیز به مکتب میروند. تنها زمانی میتوانیم عید را در همان روز تجلیل کنیم که با روزهای آخر هفته (شنبه و یکشنبه) برابر شود، در غیر آن عید را در پایان هفته برگزار میکنیم.»
وی افزود که عید در خارج از کشور، برخلاف افغانستان، شور و هیجان چندانی ندارد و رفتوآمدها نیز کمتر است؛ زیرا بیشتر مردم مصروف کار و زندگی خود هستند. به همین دلیل، اکثر مهاجران عید را در جمع کوچک خانوادگی و برای زنده نگهداشتن فرهنگ اسلامی و تربیت فرزندانشان تجلیل میکنند.
او ابراز امیدواری کرد که روزی بتواند به کشورش بازگردد و عید را در کنار عزیزان و خویشاوندان خود سپری کند.
در همین حال، احمد وسیم که حدود پنج سال است در ترکیه زندگی میکند، دوری از خانواده و اقارب را بزرگترین مشکل دانسته و گفت: «ترکیه کشور مسلمانان است و مردم تا حدی عید را جشن میگیرند، اما دوری از خانواده هنوز هم سخت است.»
از سوی دیگر، میرویس زلمی، مهاجر افغان در آلمان، میگوید: «مهاجران عید واقعی ندارند؛ باید کار کنند تا از وظیفهشان اخراج نشوند. هر خانواده در جمع خود عید را تجلیل میکند و مثل افغانستان رفتوآمد گسترده وجود ندارد.»
وی با یادآوری روزهای عید در افغانستان و دیدوبازدیدها افزود: «ما در روزهای عید به مسجد مسلمانان میرویم و نماز عید را ادا میکنیم، سپس زود به کارهای خود برمیگردیم. شب هنگام اعضای خانواده گردهم جمع میشوند و چند ساعتی را با هم سپری میکنیم.»
همچنان احمد، مهاجر افغان در فنلند، گفت: «عید در افغانستان حال و هوای کاملاً متفاوتی داشت؛ صبح عید همه با لباسهای نو و چهرههای شاد به دیدن همدیگر میرفتند، خانهها پر از مهمان میشد، صدای خندۀ کودکان و بوی غذاهای خوشمزه همه جا را پر میکرد، اما اینجا چنین حال و هوایی وجود ندارد.»
در همین حال، خجسته افضلی، مهاجر افغان در آمریکا، گفت: «در اینجا مردم همه مصروف کار و وظیفه هستند و بیشترشان به کار و درس میروند. خلاصه مزۀ عیدی که در وطن است در هیچ جای دنیا نیست؛ عید در خارج از وطن و دور از خانواده و مردم چندان معنا ندارد.»
با این حال، زهرا نیازی که سه سال میشود در کشور پاکستان به سر میبرد میگوید به دلیل دوری از وطن و عزیزان، عید سادهتر و با دلتنگی همراه است.
او در حالی که میگفت آرزو دارد روزی عید را در کشور خود تجلیل کند افزود: «ما تلاش میکنیم با پوشیدن لباسهای نو و تهیۀ غذاهای متنوع، عید را در میان خود تجلیل کنیم.»
