گلبشره، زن ۳۰ ساله در نیمروز که هنوز بیش از پنج ماه از تولدش نگذشته بود، برای پایان دادن به منازعه میان دو خانواده، با یک پسر ۲۰ ساله نامزد گردید. وی اکنون از والدین می‌خواهد که هیچ‌گاه با سرنوشت دختران شان چنین معامله نکنند.
مسؤولین ریاست معارف کنر می‌گویند، برای نزدیک به ۵۰ هزار کودک در شماری از مناطق دورافتادۀ این ولایت که از مکاتب در فاصلۀ دور قرار دارند، زمینۀ آموزش در صنوف محلی و مدارس دینی فراهم شدهاست.
شماری از خانواده‌هایی که اخیراً به‌گونۀ اجباری از کشورهای پاکستان و ایران اخراج شده‌اند، در ولایت سمنگان از نبود سرپناه، فرصت‌های کاری و زمینۀ آموزش شکایت داشته و از حکومت می‌خواهند که در این زمینه با آنان همکاری جدی کند.
در دل یکی از کوچه‌های شهر کابل، سوسن قاضی‌زاده مسیر تحقق رویای خود را با ترکیب کنجد، خرما و عسل آغاز کرد. او که تحصیلاتش را در رشتۀ طب معالجوی به پایان رسانده، اما فرصت اشتراک در آزمون «اگزیت» را نیافته بود، تصمیم گرفت دست به‌کار شود و راه خودش را باز کند.
شماری از باشنده‌گان ولسوالی چارچینوی ارزگان از حکومت می‌خواهند تا خانه‌ها و دکان‌های‌شان را که در جریان جنگ‌های گذشته تخریب شدهاست، بازسازی کند و در زمینۀ ارایۀ خدمات اولیه نیز به آنان توجه صورت گیرد.
شماری از باشنده‌گان غزنی از حکومت می‌خواهند تا کار ساخت تعمیر شفاخانۀ حوزوی این ولایت را که از سال‌ها به این‌سو ناتمام باقی‌مانده‌است، تکمیل کند.
برخی داکتران می‌گویند، هنوز هم در مناطق دورافتادۀ کشور، رسم‌های کهنه و باورهای نادرست بر شیوۀ مراقبت از نوزادان حاکم است که یکی آن استفاده از مواد غیرطبی برای تداوی ناف نوزاد می‌باشد که خطرآفرین است.
با افزایش استفاده از خریطه‌ها و وسایل دیگر پلاستیکی، نگرانی‌ها در مورد پیامدهای زیان‌بار آن برای محیط زیست و سلامت مردم افزایش یافته‌است، ادارۀ ملی حفاظت از محیط زیست کشور می‌گوید که روزانه حدود چهار تُن خریطۀ پلاستیکی تنها در شهرکابل به مصرف می‌رسد؛ آماری که کارشناسان آن را نگران‌کننده و خطرناک می‌دانند.
در برخی مناطق کشور از جمله ولایت بامیان، هنوزهم صدای زنان برای گرفتن یکی ازابتدایی‌ترین حقوق‌شان، خاموش باقی مانده. مهریه؛ حق شرعی و قانونی که در زمان عقد نکاح به‌عنوان یک حق مسلم زنان تعیین می‌شود، اما این حق برای بسیاری از زنان، تنها یک کلمۀ بی‌جان در برگۀ نکاح است.
هم‌زمان با کاهش بارنده‌گی‌ها و کمبود منابع آبی سطحی در هرات، دهاقین این ولایت با استفاده از سیستم‌های سولری، آب‌های زیرزمینی را استخراج کرده و زراعت خود را ادامه می‌دهند؛ اقدامی که نگرانی‌ها را دربارۀ بحران کم‌آبی در آینده تشدید کرده‌است.
«بای‌ناز» یکی از قریه‌های دورافتادۀ شهر زرنج، مرکز ولایت نیمروز است؛ جایی که در آن چند خانوادۀ محدود در خانه‌های گلی و بر زمین خشکیده زنده‌گی می‌کنند. باشنده‌گان این قریه داستان‌های تلخی از دشواری دسترسی به خدمات اولیۀ زنده‌گی به‌ویژه خدمات صحی روایت می‌کنند.
شمار علاقه‌مندان آموزش‌های فنی و حرفوی در ولایت پروان به‌دلیل کمبود فرصت‌های شغلی در سایر بخش‌ها، افزایش یافته و در جمع آنان افرادی نیز شامل‌اند که در رشته‌های مختلف، تحصیلات عالی دارند.
حکاک و میناتور به‌نام اسماعیل ځدران در خوست که سه‌و‌نیم دهه را در این هنر سپردی کرده و دو هزار آثر را خلق کرده، می‌گوید که دیگر ناامید و از این هنر خسته است؛ زیرا نه حکومت برایش توجۀ دارد و نه قدر هنر در جامعه باقی مانده‌است.
مسکا هوتک، دختر ۱۸ ساله‌ای در کابل که پس از تعلیق آموزش بالاتر از صنف ششم برای دختران به آموزش علوم دینی، زبان انگلیسی و کمپیوتر پرداخته، امیدوار است که دروازه‌های مکاتب نیز به‌روی دختران باز شود.
شماری از باشنده‌گان ولسوالی چاه‌آب تخار می‌گویند که منطقۀ شان مشکلات زیادی از جمله خرابی سرک، کمبود کلینیک و مکتب دارد و از حکومت می‌خواهند که از درآمد حاصل از معادن این ولایت برای ارایۀ خدمات به آنها استفاده کند.
شماری از باشنده‌گان ولسوالی بادپش لغمان می‌گویند، پروژۀ برق‌رسانی به برخی از قریه‌های این ولسوالی که کار آن در زمان حکومت گذشته ۹۵ درصد انجام شده بود، باید تکمیل گردد.
حل مسایل اختلافی از طریق جرگه‌ها؛ مولوی گل‌احمد احمدی، یکی از چهره‌های بانفوذ قومی در ولایت نیمروز که سه دهه از زنده‌گی‌اش را وقف آرام‌سازی تنش‌ها و ختم دشمنی‌ها کرده می‌گوید، منازعه‌ای که از طریق جرگه حل می‌شود، موجب خوشی و رغبت هر دو طرف دعوا می‌گردد.
تغییرات اقلیمی آسیب‌های جدی را در دایکندی بجا گذاشته‌است، از یک سو زمین‌های خشک و ترک‌خورده و از سوی دیگر دهاقین چشم به آسمان دوخته‌اند، در حالی که هر روز امیدشان به برداشت محصولات کم‌رنگ‌تر می‌شود.
نجم‌السما شفاجو یکی از داکتران نسایی ولادی در شهرکابل که با ایجاد شفاخانهٔ ویژهٔ زنان برای ده‌ها زن دیگر زمینهٔ کار را فراهم کرده، نبود داکتران نسایی ولادی را از چالش‌های عمده در بخش صحت خوانده می‌گوید که باید هرکس در حصۀ خود برای رفع مشکلات صحی در کشور تلاش کند.
څانگه هوتک، دختر نوجوانی است در شهر کابل که در زمان کودکی در یک حادثه دید چشمانش را از دست داد، اما او نابینایی را پایان ندید، بلکه با دستانی که می‌بافند، می‌آموزند و خلق می‌کند، توانست درهای تازه‌ای به‌روی زنده‌گی‌اش باز کرده و نور امید را در دنیای تاریک خود بتاباند.
شماری از باشنده‌گان سمنگان از کمبود آب آشامیدنی صحی و آب مورد نیاز برای زراعت در این ولایت ابراز نگرانی می‌کنند و خواستار اقدام جدی حکومت در زمینه اند، مسؤولین اما از رسیده‌گی به این مشکل سخن می‌زنند.
شماری از زنان کارآفرین در هرات می‌گویند که توقف فعالیت شماری از نهادهای بین‌المللی حامی زنان و لغو برخی پروژه‌های بشردوستانه در افغانستان بر تجارت و صنایع زنان در این ولایت تأثیر منفی گذاشته‌است.
شماری از دهاقین در پکتیا که سبزخانه‌ها را ایجاد کرده‌اند، از حاصلات شان ابراز رضایت می‌کنند، اما می‌گویند که حکومت و مؤسسات باید در زمینه‌های ارایۀ آموزش‌های مسلکی برای دهاقین جهت ایجاد سبزخانه‌ها و جلوگیری از امراض نباتی همکاری نمایند.
در گوشه‌ای از شهر شبرغان، مرکز ولایت جوزجان، صابرۀ ۲۰ساله زنی که به دلیل ازدواج اجباری از ادامهٔ تعلیم محروم گردیده و همچنان مورد خشونت فزیکی نیز قرار گرفته، از خانواده‌ها می‌خواهد که با وادار کردن فرزندان‌شان به ازدواج اجباری، آینده و زنده‌گی آنان را تباه نکنند.
